De Kabouter Plop-flashmob die zondagmiddag op de Grote Markt plaatsvond, smaakt naar meer. Een groot aantal inwoners sloot zich bij de flashmob aan en haalde daarmee dansend op de muziek van de ‘Kabouterdans’ het kind in zichzelf naar boven. Initiatiefneemster Maartje Hoek (27) is blij verrast door de grote animo en belooft dat het initiatief een vervolg gaat krijgen.
Maartje, hoe moeten we deze flashmob nu precies noemen?
“Wat jij wilt! Je kunt het de Plop-mob noemen, of de plopperdeplop-flashmob. En ik heb ook de naam Kabouter Plopmob voorbij horen komen. Er is niet echt één officiële naam; je mag het noemen zoals je het zelf leuk vindt.”
Hoe is dit idee ontstaan?
“Het is een aantal jaren geleden ontstaan als een grapje in een vriendengroep. Alleen tot een uitvoering kwam het nooit. Nu dacht ik: we gaan het gewoon proberen. Als je dan ziet hoeveel mensen vanmiddag op de Grote Markt stonden mee te dansen, dan is dat toch geweldig?”
Wat was voor jou de trigger om het juist nu door te zetten?
“We zien dagelijks heel veel ellende in het nieuws; berichten over crises en oorlogen. Dat zijn natuurlijk onderwerpen waar we ons mee bezig moeten houden, maar ik denk dat het ook heel goed is om af en toe iets lichts en positiefs te doen. Juist ook met mensen die je niet kent. Kabouter Plop is natuurlijk een kinderfiguur van Studio 100. Ik denk dat figuren uit je kindertijd heel geschikt zijn voor dit soort acties, juist omdat we daarmee het speelse element in onszelf kunnen cultiveren.”
Wat vind je van de opkomst?
“Ik had echt niet verwacht dat er zoveel mensen spontaan zouden gaan meedansen. Verschillende deelnemers hebben alle remmen losgegooid. Heel leuk om te zien.”
Krijgt dit een vervolg in Groningen?
“Ja, ik denk dat we daar niet meer omheen kunnen. Inwoners gaan in de toekomst zeker nog van mij horen.”
“Niet lang hoeven nadenken”
De verrassing van de flashmob op het plein was groot bij het aanwezige publiek. “We kwamen hier aan en zagen ineens allemaal mensen dansen”, vertelt een groepje lachende meiden. “We hoefden niet lang na te denken en zijn direct mee gaan doen. De dans is ook niet zo ingewikkeld; we kennen de stapjes allemaal nog van vroeger, toen we klein waren. Toen danste ik dit ook altijd, haha.”
Een andere deelnemer vult aan: “Dit is toch fantastisch? We leven in een rumoerige, gewelddadige en soms hebzuchtige wereld. Het is heel goed om even stil te staan bij het kind in ons. En eerlijk is eerlijk: het kind in mij gaat nooit dood.”
