De organisatie van de Sunnemeerten Parade zit zondag, the day after, nog op een roze wolk. Hannelore Duynstee van de organisatie spreekt van een groot succes waarbij bezoekers rijen dik langs de kant stonden om de tweede editie van de parade te aanschouwen. Wel klinkt er een duidelijke oproep voor de toekomst: er is structurele hulp en geld nodig om dit te kunnen blijven organiseren.
Hannelore, het is inmiddels zondagmiddag. Hoe is het?
“We zijn echt nog overweldigd door wat we gisteravond hebben gezien. In vergelijking met de eerste editie hadden we dit keer meer professionals aan het werk, waardoor wij als organisatie iets minder handelingen hoefden te verrichten rondom de lichtsculpturen. Daardoor moesten we gisteren wellicht wat meer moeite doen om het evenement echt naar ons toe te halen, maar desalniettemin zijn we overdonderd en kijken we ontzettend blij terug. In een artikel op jullie website zag ik de zinsnede ‘rijen dik langs de kant’ staan. Dat bezorgde mij kippenvel. Echt fantastisch.”
Hoe heb je de avond zelf beleefd?
“We waren bij de opening op de Oosterkade, waar ook locokinderburgemeester Amira en wethouder Inge Jongman (ChristenUnie) aanwezig waren om de parade in beweging te zetten. Het was aanvankelijk de bedoeling dat mevrouw Jongman na een tijdje zou afhaken, maar ze zei: ‘Ik vind dit zo leuk, ik wil door blijven lopen.’ En zo geschiedde. Samen met artistiek leider Karel Buskes zijn wij later wel afgesplitst en we zijn kriskras door de stad gaan lopen om alles op ons in te laten werken. Het was heel erg fijn om vanaf die plek te bekijken wat het teweegbracht en wat het met mensen doet.”
Tekst gaat verder onder de foto’s:
Hoeveel bezoekers heeft de parade getrokken?
“We weten het niet precies, maar het zijn er sowieso meer geweest dan vorig jaar. Het is ook lastig tellen; je moet je voorstellen dat mensen ergens langs de route hebben gestaan en daarna de doorsteek maakten naar bijvoorbeeld de Grote Markt om de stoet daar nog een keer te zien. Maar als je bedenkt dat de route dit jaar langer was en dat het overal langs de kant vol stond, dan moeten er meer mensen op zijn afgekomen dan tijdens de première.”
Had je dat verwacht?
“Het komt niet helemaal als een verrassing. In de weken voorafgaand kregen we al heel veel berichtjes van mensen die wilden komen, zelfs familieleden uit andere provincies die speciaal naar Groningen afreisden. Wel moeten we ons realiseren dat we ontzettend veel geluk hebben gehad met het weer. Het was gisteravond weliswaar fris, maar het waren ideale omstandigheden om de parade te bekijken. Als het had geregend, had dat zeker invloed gehad.”
Hoe verklaar je dit succes? Jullie lijken een goudmijn te hebben aangeboord…
“Ik denk dat je dat heel mooi zegt. Wij denken dat er een enorme behoefte is aan verbinding, aan samen zijn op een vredige manier. Tijdens de parade zag ik gisteren een politiewagen langzaam voorbijrijden. Ik vroeg aan de agent: ‘Hoe gaat het?’ De agent antwoordde: ‘We hebben nul meldingen, er gebeuren geen gekke dingen.’ Dat is bijzonder in zo’n drukke binnenstad. De sfeer was ontzettend welwillend. Waar mensen rijen dik stonden, werden kinderen en mensen in een rolstoel naar voren geholpen zodat ze goed zicht hadden. Zoals je hoopt dat de wereld eruitziet, zo zag deze wereld er in Groningen gisteren uit.”
De parade voelt betoverend. Kun je dit ook zien als een vlucht uit de hedendaagse werkelijkheid met al zijn problemen?
“Dat heb ik de afgelopen weken vaker gehoord. Wel wil ik benadrukken dat we geen activistisch karakter hebben. We doen dit om schoonheid te delen, om mensen te betoveren. Daarom zijn de deelnemers die meelopen ook zo’n belangrijk onderdeel: dat je trots en blij kunt zijn met wie en wat je bent. Dat werd gisteren omarmd.”
Tekst gaat verder onder de foto’s:
In Utrecht wordt al jarenlang een vergelijkbare lichtjesparade gehouden. Is de belangstelling daar ook zo groot?
“Ja, absoluut. Al is de werkwijze daar dit jaar anders. Wij trekken echt als stoet door de stad, terwijl ze er in Utrecht voor gekozen hebben om de sculpturen op vaste plekken neer te zetten waar mensen naartoe wandelen. De komende dagen wil ik even contact zoeken met Utrecht, want ik ben zeer benieuwd hoe dat daar is verlopen.”
Heb je nu ook het idee dat er in Groningen dingen beter kunnen?
“Het is pas de tweede editie, dus we zijn volop aan het leren. Wat we gisteren bijvoorbeeld terugkregen, is dat mensen zeiden: ‘Het ging wel heel snel.’ Dat is absoluut een punt waar we naar willen kijken. Zelf liepen we ook rond en zagen we op sommige punten wat oponthoud. Dat soort signalen nemen we ook mee.”
Afgelopen zomer was het nog onzeker of het wel door kon gaan. Wat hoop je voor de toekomst?
“Wat we nu met elkaar hebben neergezet is ontzettend knap. Iedereen die zich hier hard voor heeft gemaakt verdient alle complimenten, want het was keihard werken. Hoe we het nu hebben georganiseerd, kunnen we op deze manier niet nog een jaar volhouden; er is substantieel geld voor nodig. Dus ik hoop dat organisaties de komende dagen contact opnemen om te zeggen dat ze willen helpen. Het zou ook prachtig zijn als overheden hierin iets kunnen betekenen, bijvoorbeeld via subsidies of middelen vanuit Nij Begun. Zeker met het oog op onze ambitie om Culturele Hoofdstad te worden, liggen er mooie stippen op de horizon.”
Vrijdagavond vond er ook al een lichtjestocht plaats in Haren, in samenwerking met jullie. Hoe belangrijk is dat?
“Vorig jaar zijn we al benaderd vanuit Haren. Het leek hen geweldig om de sculpturen die in hun lokale werkplaatsen zijn gemaakt ook daar te tonen. Dat is een prachtig initiatief. Je ziet de komende dagen ook in Vinkhuizen dat er een mini-parade op het programma staat. Ik denk dat dat alleen maar heel goed en leuk is.”
Volgend jaar weer?
“Heel graag, wij staan te popelen. Die vraag kregen we gisteren ook de hele tijd van mensen: ‘Komt er volgend jaar weer een editie?’ Wat ons betreft absoluut. Er wordt nu al gesproken over een traditie, en het zou fantastisch zijn als we dat ook echt waar kunnen maken, als je ziet wat dit bij mensen losmaakt.”
