De open dag die zaterdag plaatsvond in Trav12 aan de Travertijnstraat in de wijk Vinkhuizen is een succes geworden. Dat zegt Kyra Berris, die in het gebouw een atelier heeft. Volgens de organisatie is de open dag, waarbij ook het gebouw Trav6 bekeken kon worden, door ruim vierhonderd mensen bezocht.
Kyra, hoe kijken jullie terug op de open dag?
“Het was heel erg gezellig. Net als bij de open dag vorig jaar liep het de hele dag door, waarbij het bij vlagen wat drukker was. Wijkbewoners kwamen langs, maar ook andere geïnteresseerden en oud-leerlingen en -docenten die vroeger in dit schoolgebouw les hebben gekregen. Kortom: wij zijn heel tevreden.”
Jij hebt in het gebouw een atelier, hè?
“Dat klopt. Ik werk en woon samen met mijn vriend nu zo’n drie jaar in het pand. Mijn atelier is gevestigd in een ruimte die vroeger dienst deed als klaslokaal. De achtergrond kende ik verder niet. En dat is het leuke van de open dag van gisteren: door alle verhalen heeft de ruimte nu voor mij een gezicht gekregen. Het lokaal was namelijk vroeger in gebruik als wiskundelokaal. Oud-leerlingen hebben gisteren in geuren en kleuren verteld over de docenten die in mijn atelier les hebben gegeven. Er zijn anekdotes gedeeld en er werd bijvoorbeeld een verhaal verteld waarbij tijdens een les een tas uit één van de ramen viel.”
Tijdens jullie open dag was er ook veel aandacht voor de geschiedenis van het pand, hè?
“We wilden met deze open dag laten zien wat er vandaag de dag gebeurt in het voormalige schoolgebouw. Maar inderdaad, dit jaar is het vijftig jaar geleden dat de minister van Onderwijs naar Groningen toog om De Vinkenborgh te openen. Bij dat jubileum wilden we stilstaan, ook om de geschiedenis een gezicht te geven. In de voorbereiding op deze dag hebben we inzage gekregen in fotoboeken van een docent. Deze foto’s hebben we gedigitaliseerd en zijn gisteren vertoond. En ondanks dat hier duizenden tieners les hebben gehad, gebeurde dat waar je stiekem op hoopt: mensen herkenden zichzelf. Dat was super tof.”
Tekst gaat verder onder de foto’s:
Er zijn dus ook veel herinneringen opgehaald?
“Jazeker. In de periode voorafgaand aan de open dag is er een groepje docenten langs geweest die hier les hebben gegeven. Wat ons is opgevallen, is dat de constructie van het gebouw nog hetzelfde is als in de beginjaren, maar dat er wel dingen veranderd zijn. Bij de bouw van het gebouw wilde men heel graag laten zien welke materialen waren gebruikt: een stenen muur zag er ook uit als een stenen muur. Tegenwoordig zijn zulke oppervlakten geschilderd en is een kale betonnen muur niet meer kaal. Net zoals er op verschillende plekken tijdelijke wandjes zijn geplaatst.”
Jullie open dag bestond uit verschillende hoogtepunten…
“Mensen konden een rondje lopen door Trav12 en Trav6. Trav6 was voorheen in gebruik door het Alfa-college waar verschillende opleidingen werden aangeboden. Dit is tegenwoordig ook een broedplaats. In beide gebouwen konden de ruimtes van kunstenaars, bedrijfjes en instellingen bekeken worden. Er vonden muziek- en theateroptredens plaats, er waren workshops, de kinderen konden deelnemen aan verschillende activiteiten en er was een groene belevingsroute.”
En het oude zwembad werd heropend…
“Bij de ingebruikname van het gebouw werd het zwembad gebruikt voor het schoolzwemmen, maar ook wijkbewoners konden hier zwemmen. Het zwembad is tegenwoordig nog steeds intact, maar water staat er niet meer in het bassin. De afgelopen weken hebben we veel tijd en energie gestoken in het ombouwen van deze ruimte tot een evenementenlocatie. Er is een beamerscherm van zeven meter breed geplaatst; er is een hele goede geluidsinstallatie gekomen en daardoor kan het nu gebruikt worden als ontmoetingsruimte. In ons gebouw hebben we bijvoorbeeld een theatergroep die er in de toekomst voorstellingen kan komen geven. Maar ook is er ruimte voor exposities en voor bioscoopavonden. De ruimte moet voor en door de wijk zijn: een soort van huiskamer voor Vinkhuizen. En je kunt je dan ook voorstellen dat gisteravond de eerste band in het bassin optrad. Dat maakte ons supertrots en smaakt naar meer.”
Zelf heb je een atelier. Wat doe je precies?
“Ik doe heel veel dingen. Ik maak eigen werk waarbij ik mij richt op illustraties. Daarbij gebruik ik verschillende technieken en materialen zoals waterverf en zeefdrukken. Ik permitteer mij ook de ruimte om te experimenteren waarbij ik mijn eigen verfkleuren maak. Daarnaast geef ik ook workshops in verschillende druktechnieken.”
Tekst gaat verder onder de foto’s:
Nu je weet dat in jouw ruimte vroeger de stelling van Pythagoras is uitgelegd, er aan kansberekening werd gedaan en het getal ‘π’ werd behandeld: gaat dat ook invloed hebben op je werk?
“Haha. Dat sluit ik niet uit. Als kunstenaar zijn dit hele leuke feitjes om te weten. En het is ook grappig: wiskunde was vroeger absoluut niet mijn favoriete vak. Dus dit is een mooi contrast, waarbij ik nu heel wat informatie heb om aan toekomstige bezoekers van mijn atelier te vertellen.”
De toekomst van de broedplaats is onzeker. Wat zijn de geluiden die je daar op een dag als gisteren over hoort?
“Mensen zijn heel positief dat dit soort creatieve plekken bestaat. De waarde ervan wordt duidelijk ingezien. Aan de andere kant zien mensen ook dat het gebouw wel wat liefde kan gebruiken. Sinds het gebouw geen schoolgebouw meer is, is er maar heel weinig onderhoud aan gebeurd. Met name aan de buitenkant is dit te zien. Bezoekers noemden dit jammer. Aan de andere kant maakte de binnenkant van het gebouw veel goed.”
Je klinkt trots…
Dat ben ik ook zeker. Als bewoners lopen wij hier elke dag rond. Als er dingen veranderen, dan valt dat niet zo snel op. Maar wat toch wel heel veel indruk maakt, is dat we als bewoners en gebruikers van het pand samen een gemeenschap zijn geworden. In het begin was het heel moeilijk om de verschillende gangen bij elkaar te krijgen om iets te organiseren. En gisteren lukte het gewoon om drie barren open te hebben, om een prachtig podium te hebben waarbij iedereen zijn uiterste best deed om er wat van te maken. Trav12 is een levendige gemeenschap geworden. Het groeit, het floreert. En dat maakt mij ook heel nieuwsgierig naar hoe de toekomst met bijvoorbeeld het zwembad gaat uitpakken.”
Krijgt deze open dag een vervolg?
“Jazeker. Zonder twijfel. Sterker nog: we zijn al aan het brainstormen over wat we de volgende keer willen doen. Veel dingen en onderdelen zijn goed uitgepakt. Maar er zijn ook wat dingen waarbij we nu denken, dat zou wat anders kunnen. Daar gaan we mee aan de slag. Maar absoluut, de open dag is een hele mooie manier om binding te krijgen met wijkbewoners en andere geïnteresseerden. Dat is heel waardevol.”
