Het Groningse studententeam KIWI Aerospace, bestaande uit studenten van de Hanze en de Rijksuniversiteit, heeft een goede prestatie neergezet tijdens de internationale ruimtewedstrijd CanSat in Mexico-Stad. Het team eindigde op de tiende plaats.
De internationale finale vond, na verschillende continentale voorrondes, afgelopen week plaats op het terrein van de Universidad Nacional Autónoma de México-universiteit. In totaal namen twintig internationale teams het tegen elkaar op. In de gehele competitie, inclusief de Europese voorrondes, liet het Groningse team zo’n 137 andere teams achter zich.
Mini-satelliet
De voorbereidingen op de wedstrijd begonnen direct aan de start van dit studiejaar. Het doel van CanSat is dat studententeams van over de hele wereld een mini-satelliet bouwen die niet groter is dan een melkpak. Met deze satelliet, door de Groningers gedoopt tot de ‘KSAT1’, moet een terugkeer uit de ruimte en een landing op aarde worden gesimuleerd.
In Mexico-Stad werd de satelliet naar een hoogte van vierhonderd meter gebracht, waarna de afdaling werd ingezet. Tijdens deze val moest de KSAT1 een complexe missie uitvoeren: het verzamelen en live uitzenden van telemetrie- en atmosferische gegevens, zoals temperatuur en snelheid. De allergrootste uitdaging? Zorgen dat de satelliet veilig op de Mexicaanse bodem landde.
KSAT1
Een kleine twee weken geleden vertrok het team uit Groningen voor de reis naar Midden-Amerika. “Aan deze wedstrijd doen studenten uit veel verschillende landen mee”, vertelt teamleider Mohammed Sharifpour. “Elke student heeft een andere achtergrond en discipline, maar we delen het gezamenlijke doel om zo’n satelliet te bouwen.”
Het Groningse team bestond, naast Sharifpour, uit mechanical engineer Rene Heiser, electrical engineers Arthur Johnson en Gadiel Zintu, software engineer Marc Zhou Toneu en aerodynamics engineer Egbert Menno Kuipers.
Afremmen met een autogyrosysteem
Na aankomst in Mexico legde het team de laatste hand aan de techniek en het in elkaar zetten van de satelliet. De opdracht was extra uitdagend: de satelliet moest tijdens de landing een ei, een pak water en zaadjes aan boord dragen die de reis ongeschonden moesten overleven.
“Om de satelliet tijdens de afdaling af te remmen, hebben we gebruikgemaakt van een speciaal autogyrosysteem”, legt Sharifpour uit. “Dit bevat een draagrotor die niet door een motor wordt aangedreven, maar vrij ronddraait door de rijwind. Hierdoor kan de satelliet niet overtrekken of in een vrille raken. Dit systeem zorgde ervoor dat de satelliet in de afdaling keurig werd afgeremd en uiteindelijk veilig op de Mexicaanse grond terechtkwam.”
Jury onder de indruk
De landing was nagenoeg perfect, al ging het op één detail mis: “Het ei is tijdens de klap helaas kapotgegaan, maar de rest van de kwetsbare lading is er volledig ongeschonden vanaf gekomen. Dat is iets waar we als team ontzettend trots op zijn.”
Ook de internationale jury was onder de indruk van de prestatie. Zij oordeelden dat de studenten uitblonken in technische innovatie, de missie-uitvoering en de wetenschappelijke analyse. “Het was geweldig om in Mexico al die andere teams te ontmoeten”, besluit Sharifpour. “Het zien van ieders ideeën, aanpak en pure passie voor techniek maakte deze ervaring onvergetelijk.”
Het team, dat dus op de tiende plaats eindigde, wordt komende week weer terugverwacht in Groningen.
