Voor de vijftiende keer vond de afgelopen dagen de Spooktocht Vinkhuizen van de Roege Boys plaats. Volgens Marcel Nijhof was de editie van dit jaar een groot succes, waarbij vierhonderd mensen hebben meegedaan en de kaartjes al vroeg waren uitverkocht.
Marcel, de editie vond plaats op vrijdag en zaterdag. Hoe is het gegaan?
“Het was een hele mooie editie. We hadden weinig tot geen afzeggingen. Mede door het mooie weer hebben we een hele mooie spooktocht neer kunnen zetten; het was soms gewoon zelfs wat warm. Waar we wel tegenaan lopen is dat er een groep deelnemers is die zegt dat het enger moet. Voor ons als organisatie is dat zoeken naar een balans. Op dit moment zitten we met ons aanbod in het midden. En dat is ook wat we willen: een zo breed mogelijke doelgroep een leuke avond laten beleven. Je kunt het extremer maken, maar dan kun je niet meer elke leeftijd toelaten. Om de editie tot een succes te maken hebben we zo’n veertig tot vijftig vrijwilligers ingezet.”
Wanneer zijn jullie begonnen met de voorbereidingen?
“Eigenlijk is dat vorig jaar al begonnen. Dan komen er al ideeën over wat we bij de volgende editie kunnen doen. Of ik zie iets online of op televisie waar ik een screenshot van maak: dan zie ik daar mogelijkheden in waar we iets mee kunnen. De daadwerkelijke voorbereidingen zijn enkele maanden geleden begonnen. De spooktocht vindt plaats in een stuk bos nabij de Zernike Campus. Je wilt in dit bos geen rommel hebben, dus afval en materialen van zwervers die niet meer gebruikt worden, ruimen we eerst op. En ondertussen zijn we volop bezig met het laten ontstaan van de spooktocht.”
Want jullie maken alles zelf, toch?
“Dat klopt. Bij de eerste edities maakten we hele grote decors. Daar staken we heel veel tijd in. Tegenwoordig pakken we het iets anders aan, ook omdat je zulke grote decors niet dagenlang in het bos kunt laten staan. Dit jaar hebben we gewerkt met het thema ‘Doodsbrengers van de diepte / Piraten’. We hebben twee decors gemaakt: het eerste bestond uit een groot piratenschip dat we qua binnenkant hebben nagebouwd. Dus dan moet je denken aan alles wat je in zo’n schip tegenkomt dat je terugzag: een stuurhuis, hutten en de inrichting zoals gouden munten die daarbij horen. En natuurlijk hakbijlen. Het tweede decor bestond uit lijken die door piraten waren opgehangen waar deelnemers tussendoor moesten lopen. Was dat het dan? Nee. Voor de rest van de spooktocht maken we gebruik van de omgeving.”
Wat moet ik me daar precies bij voorstellen?
“Als organisatie waren we heel blij met de storm die vorige week overtrok. Dat zorgde ervoor dat er wat bomen waren omgewaaid en dat we flinke bladerbulten hebben kunnen maken. Die voorwerpen gebruik je dan voor je spooktocht. En dat zetten we extra aan door gebruik te maken van verlichting op batterijen en geluidseffecten zoals het huilen van wolven. In een donker bos doet zo’n setting echt iets met je als deelnemer. En we hadden allerlei acteurs. Langs de waterkant zat bijvoorbeeld een visser. Deze leek aanvankelijk niets met de spooktocht te maken te hebben, want diegene was aan het mopperen dat het zo druk was. Maar als hij zich omdraaide, zag je een eng masker.”
Wat opvalt is dat jullie spooktocht al heel vroeg uitverkocht was. Hoe komt dat?
“Dat we populair zijn. Na vijftien edities weten veel mensen dat dit plaatsvindt. Veel mensen komen hier ook voor terug, omdat ze het zo leuk vinden. Wat we wel doen is dat we in de voorbereiding al kaartjes reserveren voor bijvoorbeeld het WIJ-team. Op die manier weten we dat de kaartjes ook op de plekken komen waarvan je graag wilt dat ze daar komen. Zo is de helft van de vierhonderd plekken al vergeven. De rest bestaat uit vrije inschrijving. Als eis stellen we dat je met minimaal vier personen moet komen en met maximaal zes. Daardoor telt bij ons ook niet wie het eerst komt, wie het eerst maalt. Want geef je je in een duo op, dan diskwalificeer je jezelf eigenlijk al.”
Uitverkocht dus. Denken jullie er ook over na om misschien verder uit te breiden?
“Eigenlijk kan dat niet. Dan zou je om middernacht nog een groep moeten laten starten die vervolgens om 01.00 uur klaar is. Maar dan heb je het ook over vergunningen. En we willen ook rekening houden met de omwonenden. Veel omwonenden zeggen tegen ons dat ze het zo leuk vinden dat er eindelijk weer iets gebeurt op deze plek. Met die steun zijn we blij, maar dat betekent niet dat we maar oneindig door kunnen gaan. Zoals we het nu doen is het goed, en daar ligt ook wel het maximum.”
Hoe reageerden de deelnemers?
“Iedereen was blij en opgetogen. En ook verrast. Ik vertelde al over piraten. Jij weet: piraten die stelen alles. Er zijn talloze verhalen bekend dat piraten vroeger op zee ronddoolden op zoek naar koopvaardijschepen die vervolgens werden aangevallen en waarvan de ruimen leeggeroofd werden. De afgelopen dagen troggelden de piraten bijvoorbeeld de telefoons van de deelnemers af. Dit lukte in heel veel gevallen. En wat gebeurde er vervolgens: doordat veel mensen hun telefoon niet goed beveiligd of afgeschermd hebben, is het vaak mogelijk om zonder toegangscode toch foto’s te maken. De piraten hebben dus heel veel selfies gemaakt. Vervolgens gingen de toestellen naar de tent waar deelnemers ze weer konden ophalen. Je zag mensen wel heel vreemd kijken toen ze hun fotogalerij gingen bekijken. Haha. Dat is toch prachtig?”
Gaat er volgend jaar weer een editie plaatsvinden?
“Jazeker. Maar na vijftien jaar merken we wel dat we zo ongeveer alles al eens gedaan hebben. We denken er bijvoorbeeld over na om zelf een monster te creëren. Een eigen mythe of een eigen legende. Maar dat is lastig. Want wij kunnen iets bedenken, maar omdat jij het niet kent, ben jij er niet bang voor. Eigenlijk hebben we zoiets nodig als het Monster van Loch Ness: iedereen kent het, iedereen is er bang voor. Dus daar gaan we over nadenken over wat we kunnen. Maar een vervolg komt er sowieso.”
De laatste jaren zien we dat Halloween steeds groter wordt. Hoe verklaar je dat?
“Ik vind het leuk dat er steeds meer evenementen plaatsvinden. Feestjes bij mensen thuis of zelfs verkleedpartijen in de stad. Ik denk dat het voor veel mensen een mogelijkheid is om een keer dat te doen wat ze altijd al eens hadden willen doen. Ik bedoel: je nagels zwart lakken of zwarte lippenstift gebruiken. Dat doe je normaal niet. Maar dit weekend kan dat, want het is Halloween. Maar wellicht is er ook een diepere achtergrond: er is van alles aan de hand in de wereld. En ook in onze eigen regio zijn genoeg problemen. Halloween kan dan een feest zijn waarbij je uit de realiteit kunt vluchten en je even kunt vertoeven in je eigen wereld vol mythes, legendes en spoken.”
