Bewoners van de Hortusbuurt vrezen dat de strengere aanpak van drugs- en overlastproblemen in de Groningse binnenstad van de afgelopen maanden de problemen steeds meer naar hun buurt verplaatst. Als de nieuwe, grotere dagopvang voor dak- en thuislozen aan de Nieuwe Boteringestraat op 1 mei volgend jaar ook nog opengaat, vrezen de omwonenden dat hun wijk straks de plek wordt waar de overlast zich concentreert.
In een brief aan de gemeenteraad wijst Samen voor de Buurt (waarbij inmiddels ongeveer 150 omwonenden van de toekomstige opvang zijn aangesloten) op de recente ontwikkelingen bij Spilsluizen en het Martinikerkhof. Volgens de bewoners nam de overlast bij het Martinikerkhof toe nadat bij Spilsluizen hekken waren geplaatst en extra beveiliging en handhaving werden ingezet. Omdat ook dat de overlast niet wegnam bij de Spilsluizen en er tegelijk een verplaatsing was van de overlast naar het Martinikerkhof, besloot het gemeentebestuur vorige week dat er extra tijdelijk cameratoezicht komt op beide plekken.
Meer ruimte binnen, minder overlast buiten? ‘Leger des Heils heeft voordeurbeleid’
De bewoners zien daarin een waarschuwing voor de Hortusbuurt en vrezen het zogenoemde ‘waterbedeffect’, zeker als de opvang voor daklozen volgend jaar verhuist: “Er is geen kristallen bol nodig om je voor te stellen wat dit voor de toekomst van de Hortusbuurt zal betekenen. Het is zonneklaar dat na opening van de nieuwe locatie de overlast door het bekende waterbedeffect zich gaat concentreren rondom de dagopvang en de Nieuwe Kerk.”
Het gemeentebestuur, bij monde van burgemeester Roelien Kamminga, liet vorige week juist weten dat de grotere dagopvang de druk en overlast op straat kan verminderen. Ronduit naïef, aldus Samen voor de Buurt:
“Meer ruimte binnen, minder overlast buiten?! Een grotere locatie zal een nog grotere aanzuigende werking hebben op dealers en drugsgebruikers, óók die geen bezoeker zijn van de dagopvang. De groepen mensen die buiten staan, staan niet buiten omdat het binnen te vol is, maar omdat het Leger des Heils een voordeurbeleid heeft. Mensen die onder invloed zijn, verward zijn of een gevaar voor zichzelf of anderen vormen, mogen niet naar binnen. En wie naar buiten gaat, mag van het Leger des Heils pas na een uur weer naar binnen. Voor het verkrijgen en gebruiken van drugs moét men wel naar buiten en daar moet men blijven tot de drugs zijn uitgewerkt. En dat meerdere keren per dag. Daar komen de drugsdealers dan nog bij.”
Zorgen in de buurt naar kookpunt: ‘Letterlijk geestelijke nood bij sommige buurtbewoners’
Na de plaatsing van het hekken bij de Spilsluizen zag Samen voor de Buurt al een duidelijke toename van de overlast rond het grasveld bij de Nieuwe Kerk. Met de plaatsing van camera’s op zowel het Martinikerkhof als de Spilsluizen bereiken de zorgen voor de bewoners nu, tien maanden nadat de gemeente aankondigde de opvang voor daklozen te willen verhuizen naar de Nieuwe Boteringestraat, een hoogtepunt: “Vijf gezinnen met kinderen gaan al verhuizen, velen overwegen die stap omdat ze met angst en beven tegemoetzien wat er met hun dierbare buurt gaat gebeuren. Sommigen ervaren hierdoor continue stress, letterlijk geestelijke nood. Deskundigen en (zorg)professionals hebben hun mening, ervaring en kennis gedeeld. De gemeente heeft daar niets mee gedaan.”
Het vertrouwen in de gemeente is dan ook compleet weg, besluit de bewonersvereniging: “Het eerlijke verhaal wordt ons nog steeds niet verteld. Geen burgemeester of wethouder heeft zich laten zien in de buurt. Ook al zegt de burgemeester: ‘Wij staan voor onze bewoners’. Hoe kunnen de raad en het college nog steeds achter hun beslissing staan dat dit ‘de beste locatie’ is? Waarom moet en zal een situatie van onbeheersbare overlast geconcentreerd worden in een woonwijk? Het streven zou toch moeten zijn om overlast te beperken, niet om die te maximaliseren? Wie neemt de volledige verantwoordelijkheid voor als het écht misgaat en er slachtoffers vallen?”
