Steeds meer mensen krijgen pas op latere leeftijd de diagnose autisme. Dat komt niet doordat autisme zich later ontwikkelt, maar doordat het beeld ervan jarenlang te beperkt was. Vooral vrouwen en ouderen vielen daardoor buiten de boot. In Groningen biedt het Autisme Info Centrum (AIC) informatie en ondersteuning bij het omgaan met autisme.
Rebecca, merken jullie bij het Autisme Info Centrum in Groningen ook een toename in het aantal aanmeldingen?
“Ik werk nu een aantal jaren bij het AIC en persoonlijk zie ik een vrij constant aantal mensen dat zich bij ons meldt. Wel zie ik een toename in het aantal vrouwen. Dat komt doordat er tegenwoordig meer oog is voor het feit dat autisme zich bij vrouwen significant anders kan uiten dan bij mannen. Daarnaast spelen sociale media een rol: doordat er meer over gesproken wordt, vragen steeds meer mensen zich af: ‘Ik voel me anders, zou ik wellicht autisme hebben?'”
Praten mensen er tegenwoordig gemakkelijker over?
“We hebben het vaak over autisme, maar bij het AIC spreken we liever over neurodiversiteit. Dat is een neutraler begrip. Rondom het woord autisme hangen namelijk nog altijd stigma’s. Wat betreft de toename van diagnoses bij jongeren, wat ook gesteld wordt, denk ik dat de omgeving ook een grote rol speelt. Onze maatschappij is door technologie sneller, drukker en prestatiegerichter geworden, terwijl bestaanszekerheden onder druk staan. Dat doet iets met menselijk gedrag. Als mensen het niet meer kunnen bijbenen en het perspectief op een woning of relatie lastig is, vragen ze zich af of het aan hen ligt. Maar gaat het dan om feitelijk autisme, of om autistisch gedrag veroorzaakt door maatschappelijke druk? Dat zijn twee heel verschillende dingen.”
Welke stigma’s en vooroordelen komen jullie nog vaak tegen?
“Als je één iemand met autisme kent, ken je ook echt maar één iemand; de diversiteit is enorm. Mensen die niet dagelijks met autisme te maken hebben, denken soms dat iemand met autisme je per definitie niet aankijkt. Dat klopt niet. Sommigen kijken weg, maar anderen kijken je gewoon aan en zijn heel sociaal. Een ander hardnekkig vooroordeel is dat mensen met autisme niet empathisch zouden zijn. In de praktijk zie ik juist vaak het tegenovergestelde: dat ze ontzettend empathisch kunnen zijn.”
Welke signalen van autisme worden nog vaak over het hoofd gezien?
“Ik zou die vraag liever omdraaien. Niet-autistische mensen nemen in hun communicatie vaak ontzettend veel ruis mee. We stellen gerust drie vragen in één zin, maken grote associatieve sprongen of gebruiken ingewikkelde metaforen. Wij vinden dat heel normaal, maar voor iemand met autisme is dat lastig. Dus in plaats van te kijken naar wat we over het hoofd zien bij iemand met autisme, zouden we ons bewust moeten worden van onze eigen manier van communiceren.”
Jullie hebben in Groningen een informatiepunt. Wat doen jullie daar precies?
“Ons belangrijkste platform is onze website, maar we werken met vier concrete speerpunten. Zo hebben we elke eerste maandag van de maand een afspraakmorgen waar je persoonlijk in gesprek kunt met een ervaringsdeskundige voor een luisterend oor en advies. Daarnaast organiseren we het Auticafé: een gezellige ontmoetingsplek om ervaringen uit te wisselen en vragen te stellen. Tot slot verzorgen we vier keer per jaar een inhoudelijke thema-avond.”
Rebecca was dit weekend te gast in het radioprogramma ‘Goedemorgen Groningen’. Luister hier naar het interview waarbij Rebecca vertelt dat het aantal mensen bij het AIC niet per se toeneemt:
