Brief van Lefier bewijst eigen ongelijk; kerk moest woning worden

In een brief van Lefier aan de bewoners van het Pepergasthuis staat dat de koper de kerk en eetzaal wil bewonen. Lefier ontkent dit zelf stellig.

Margriet Drijver, directeur van Lefier, zei dinsdag nog tegen OOG: “Ik heb allerlei verhalen gehoord. Dat zijn geen dingen die hij bij ons heeft gemeld. We hebben het niet met hem gehad over hoe hij het wil gebruiken.” En dat is vreemd. Want uit deze brief van Lefier aan de bewoners blijkt dat dit gewoon met de koper besproken is.

Tekst gaat verder onder afbeelding

Een fragment van de brief van Lefier aan de bewoners.

 

Ook in de brief aan de raad van het college staat vermeld dat de koper deze plannen heeft met het Pepergasthuis. Daarnaast meldt Lefier in een recente brief nogmaals dat het hofje ” “grotendeels openbaar blijft”, waaruit op te maken valt dat er een gedeelte afgesloten gaat worden. Dat Lefier stellig blijft ontkennen dat deze afspraken gemaakt zijn en zegt niet te snappen waardoor deze geruchten in de wereld zijn gekomen, is hoogst opmerkelijk.

Onderstaande video bevat de uitspraken van Lefier-directeur Margriet Drijver.

Deel dit artikel:

  1. Totaal geen begrip voor eerlijke bewoners. Ik heb al 2 x (13jr)met hen te maken gehad ivm met Buren overlast. Je mail word niet of te laat beantwoord en je word niet teruggebeld. Gelukkig ben ik nu van ze af, ik ben verhuisd naar een Drenthe dorpje. Ik heb er echt grijze haren van. Klote onderneming!

  2. Wat een walgelijk bedrijf is Lefier met hun handelswijze toch!! Bah!! Ik ben blij dat ik geen woning huur van deze boevenbende (en dan laat ik me er hier nog netjes over uit)!! Die Margriet Drijver moet opstappen ben ik van mening, want monumenten blijf je simpelweg met je poten van af!!

    Danny Grunn

  3. Als dit waar is kan deze dame in elk geval zonder probleem wethouder in deze gemeente gaan worden, ook daar neemt men het met enige regelmaat niet zo nauw met de waarheid

  4. Anton schreef “Lefier heeft al vaker bewezen een volledig geldbeluste onderneming te zijn, waar menselijkheid wel zo ongeveer op de laatste plaats komt.” Misschien dat Anton en medestanders dit met harde feiten zouden willen onderbouwen.

    De woordvoerster van Lefier zegt al in haar eerste zinnen dat Lefier niet met de koper over het gebruik van de kerk heeft gesproken, maar de brief zegt duidelijk wat anders. Een spelletje welles en nietes van Lefier, dat is duidelijk. Het begrip zorgplicht lijkt Lefier vreemd, want de brief staat vol met algemeenheden. Geen concrete doelen, maar visies, en dat betekend dat de koper alle vrijheid gekregen heeft.

    De koper beoogd het openbare karakter van het complex GROTENDEELS te willen behouden. Dat betekend gewoon dat hij slechts een drogreden (overlast, drugs en drankgebruik) nodig heeft om het complex te sluiten. Het complex niet (deels) te willen verkopen, maar dat is slechts een visie en geen enkele harde garantie, enz..
    Alle punten in die brief lijken bewust zijn bedoelt om de bewoners in slaap te sussen, dat is voorlopig de enige echte conclusies die we hier uit kunnen opmaken.

    Nu heb ik ook de koper het voordeel van de twijfel willen geven, maar ik besef ook dat dit nogal naïef is, de koper is een ervaren vastgoed handelaar, en tracht zich nu maar al te graag als een onwetend slachtoffer te profileren, dus als hij een boete moet betalen, dan hoeven we daar geen medelijden over te krijgen.

  5. Als directrice niet weten wat er allemaal wel en niet is gezegd is lachwekkend en zegt veel over niveau binnen de bestuurlijke laag van Lefier.
    Zij staat gewoon glashard te liegen, maar we zullen later op de dag wel horen dat er binnen Lefier een mis communicatie heeft plaatsgevonden, maar daar komt deze bestuurlijke knurft niet mee weg.
    Over het gasthuis is gewoon een dossier bij Lefier, 100 procent zeker.

    P.S. je zal met knurft Drijver maar de kerst moeten door brengen

  6. De tijd begint te dringen voor interim-bestuurder met-de-botte-bijl Drijver. Volgens haar LinkedIn profiel is ze op 1 januari 2020 beschikbaar als commissaris bij woningcorporaties. Dus dat is haar exit-datum bij Lefier. Voor die tijd wil ze haar lijst met opdrachten voltooien, waaronder de verkoop van het Pepergasthuis. Iets waar de vaste Lefiermensen hun handen niet aan willen branden. En als je haast hebt, ga je fouten maken. Geen smetteloze staat van dienst meer voor deze interim-bestuurder en mogelijk niet de volle vertrekbonus. Hoe spijtig.

  7. Cultuurmarxisten en het grote geld weten elkaar opvallend vaak goed te vinden. Sloop van westerse cultuur is haast een verdienmodel geworden.

    Of het nu Amerikaanse entertainmentwereld (Hollywood en muziekwereld) is, of een Groninger woningcorporatie dat samen met een Zuidhorner vastgoedmannetje is die heilige grond willen exploiteren (schenden), het Westen moet/mag cultureel kapot.
    Omdat heeft het kale marxisme is een domme projectie op Marx een domme projectie van zijn eigen kleine afgunst, jaloezie en grote materialistische verlangens was, en bij normale gezonde mensen nooit aan zal slaan.

    # Even een wat breder kader schetsen.

  8. Zelfs met een gedeukte reputatie kan zo’n interim nog probleemloos voorzitter van een RvC worden.
    De vraag is of er een nieuwe directeur te vinden zal zijn die puf heeft de weinig integere bedrijfscultuur van Lefier eindelijk eens grondig aan te pakken.
    Hoe zouden ondergeschikte medewerkers van Lefier trouwens aankijken tegen de laatste ontwikkelingen rond het Pepergasthuis en tegen de kritische reacties van belanghebbenden over de corporatie ? Is het nog wel verstandig Lefier op je cv te hebben staan?

  9. Aanvullende info, Drijver heeft te weinig tijd om zich in te lezen want ze is ook nog bestuurlijk boegbeeld renovatieversneller bij de Ministerie van BZK ( hoe verzin je zo’n baan ), Voorzitter raad van toezicht
    Stichting Travers, Voorzitter bestuur vrienden van boerderij Kamps, en heeft ook een eigen bedrijf genaamd Drijver Advies en Toezicht.

    Drijver haar eigen woorden: Kern functioneren:

    In een eindverantwoordelijk rol zorg dragen voor het realiseren van omzet, resultaat en (commerciële) doelstellingen, vaak in samenhang met de belangen van aanpalende organisaties.( hahahaha )

    Als trekker de voorwaarden scheppen om te komen tot een verbetering van:

    • de kwaliteit van processen en procedures; ( hahahaa )
    • de effectiviteit van de inzet van medewerkers en middelen;
    • het verband tussen beleid en uitvoering.

    Hilarisch, haar eigen verklaarde kern functioneren is in contradictie met haar eigen daadwerkelijke daden.

  10. Direct oprotten, die vrouw! Niet alleen een leugenaar, maar ook een cultuurbarbaar, incompetent voor haar werk en gespeend van elk historisch besef. Zo iemand hoort niet op zo’n post!

  11. In de brief van Lefier aan de bewoners wordt vermeld dat de KAR ( de klantenadviesraad van Lefier) een positieve zienswijze heeft afgegeven over de verkoop van het Pepergasthuis. Mocht dit waar zijn dan is de vraag in hoeverre dit de mening is van haar zgn. achterban (de huurders), en in hoeverre de KAR onafhankelijk is. Het probleem van de KAR is dat de leden aangesteld zijn door Lefier en niet gekozen zijn door de huurders.

  12. De secretaris van de Bond Heemschut, afdeling provincie Groningen, de heer drs. G. Boekschoten, schreef vorige week 8 november 2019 op

    https://www.oogtv.nl/2019/11/erfgoedvereniging-bescherm-inboedel-pepergasthuis-als-gemeentelijke-cultuurgoed/

    het volgende:

    “Het orgel heeft een beschermde status:

    https://monumentenregister.cultureelerfgoed.nl/monumenten/18661

    “Hierin een tweeklaviers orgel van P. van Oeckelen uit 1862.”

    Ik leid hieruit af dat deze onderdeel is van het gebouw.” Einde citaat.

    De koper van het Pepergasthuis dacht dat hij in de Pepergasthuiskerk kon gaan wonen. Ondanks het feit dat deze man vindt dat hij veel ervaringen heeft met monumentaal vastgoed, heeft hij lange tijd gedacht dat hij deze historische en monumentale kerk kon opofferen om zijn privaat woongenot te bevredigen.

    Tot vorige week vrijdag. Toen ging het licht bij hem kenbaar branden. De rijksmonumentenstatus beperkte zijn persoonlijke vrijheid. Met dank aan het kerkorgel.

    Ondertussen heeft Woningcorporatie Lefier dikke schade geleden, omdat sinds lange tijd zeker tien sociale huurwoningen leegstaan, gegeven de laakbare koopovereenkomst.

    Deze koopovereenkomst is in strijd met de belofte van de toenmalige Woningcorporatie Volkshuisvesting, de rechtsvoorganger van Lefier, aan de Stichting Stadsherstel Groningen (SSG) uit het jaar 1988 om de sociale huurwoningen van het Pepergasthuis voor altijd als zodanig te gaan verhuren (dus geen vrije sector-huurwoningen). Om die reden zal de Autoriteit Woningcorporaties deze koopovereenkomst hebben vernietigd wegens contractbreuk van Lefier met de gedane beloften aan de voormalige SSG, gesteld dat de gemeente Groningen dit saillant punt naar voren had gebracht.

    Zie verder: https://www.gic.nl/wonen/verkoop-pepergasthuis—icoon-van-groningen—omstreden (18 mei 2019)

    Met dank aan ir. Louwris Kroon, de oud-directeur van de Woningstichting Volkshuisvesting.

  13. Hierbij een belangwekkend interview van het Dagblad van het Noorden met de oud-directeur van Woningstichting Volkshuisvesting, de rechtsvoorganger van Woningstichting Lefier, de heer ir. Louwris Kroon d.d. 17 mei 2019:

    Hij was in 1988 (of mogelijk in 1989; daarover bestaat onduidelijkheid) betrokken bij de aankoop van het Pepergasthuis door Woningstichting Volkshuisvesting.

    Zie: https://www.dvhn.nl/groningen/Perikelen-rond-eeuwenoud-hofje-Lefier-dat-het-Pepergasthuis-verpatst-is-minachting-voor-de-stad-Groningen-24468278.html

    Citaat:

    “Kroon heeft rondgelopen in het hofje, verdiepte zich in de historie ervan en bedacht met zijn boekhouder een plan. Dat ging volgens hem bepaald niet eenvoudig – de voogdij wantrouwde zijn goeie bedoelingen en lag aanvankelijk dwars.

    Kort en goed kwam het plan van Kroon erop neer dat Volkshuisvesting de economisch eigenaar werd van het hofje. De voogdij bleef juridisch eigenaar. Voor veertig jaar. Volkshuisvesting investeerde de resterende 1,5 miljoen in de restauratie en verrekende dat bedrag met een kostendekkende huur over de afgesproken veertig jaar. Het hofje bleef geen bejaardenhuis, maar de 29 woningen en de kerk werden voortaan verhuurd.

    Zo gezegd zo gedaan, na de renovatie bloeide het hofje op en waren alle huisjes bewoond.

    Toen Kroon las dat Lefier het hofje in de verkoop gooide, is hij eens gaan neuzen. Hij ontdekte dat de Stichting Restauratie Monumenten Groningen, een dochterstichting van Lefier, het hofje in 2009 kocht. En dat de voogdij – die altijd als waakhond van het hofje fungeerde – toen in handen kwam van een Lefier-bestuurder. Hij ontdekte dat de Stichting Restauratie Monumenten in 2016 werd opgeheven waarna Lefier automatisch eigenaar werd.

    ,,Zo is het volle eigendom van het hofje bij Lefier gekomen. Daarom kunnen ze het verkopen.’’

    Lefier verstaat z’n vak niet

    Hij vindt het een gotspe dat Lefier het Pepergasthuis verpatst. ,,Lefier is meer dan een woningverhuurder. Die heeft er, als het goed is, belang bij hoe het gaat met de stad. Lefier heeft hier 10.000 woningen en is maatschappelijk medeverantwoordelijk voor de kwaliteit van die stad.’’

    Hij vindt het verachtelijk dat Lefier beweert het hofje te verkopen omdat het een verliesgevend project is. ,,Lefier heeft winst gemaakt op het hofje. De rentes zijn lager geworden, de huren hoger. In onze berekeningen van destijds hebben we onderhoud meegeteld. Ze zeggen dat het verliesgevend is omdat ze het taxeren op de huidige prijs. Dat is onzin, want de huidige prijs hebben ze er nooit voor betaald. Lefier heeft de zaak bedonderd, want de voogdij zou 40 jaar eigenaar blijven. Lefier verstaat z’n vak niet. Die hoort met creatieve oplossingen te komen en samen op te trekken met de gemeente om dit icoon van de binnenstad te behouden.’’

    Einde citaat DvhN.

    N.B. 1: Die 29 sociale huurwoningen, de eetzaal, de voordijkamer en de kerk zijn steeds als een ondeelbare eenheid gezien. Zie de berekende huurtijd van 40 jaren (t/m 2028 of 2029), de investering van 1,5 miljoen gulden en de daarop berekende huurprijs.

    N.B. 2: De heer L. Kroon rept niet over de BV Stadsherstel Groningen. De verkopende partij in 1988 of 1989, waarin de gemeentelijke overheid vier miljoen gulden had gestoken. Die vier miljoen gulden, inclusief genoten rente nu minstens 3 miljoen euro waard, wil Lefier dit jaar of volgend in eigen zak stoppen!

    N.B. 3: Over het Pepergasthuis hoeft Lefier niet de Verhuurdersheffing te betalen, omdat het Pepergasthuis een Rijksmonument is.

  14. Op:

    https://groningen.raadsinformatie.nl/document/7982961/1/Bijlage_1_brief_lefier_aan_bewoners_112018

    staat o.a. het volgende:

    “- minimaal de meerderheid van de woningen de komende tien jaren in de sociale huur wil houden

    – het complex niet (deels) wil verkopen

    – het openbare karakter van het complex grotendeels wil behouden”

    Deze bewonersbrief is gedateerd 22 november 2018 n.a.v. een bewonersbijeenkomst / informatiebijeenkomst van 29 oktober 2018. Een jaar geleden.

    Mijn commentaar:

    (1) de nieuwe eigenaar kan een deel van het complex dus wel verkopen;

    (2) het openbare karakter van het Pepergasthuis kan door de nieuwe eigenaar ten dele aangetast worden;

    (3) een minderheid van de huidige 29 sociale huurwoningen kan de komende tien jaren direct gebruikt worden voor flexwerkers, tijdelijke hoogopgeleide experts en buitenlandse studenten in de vrije huursector;

    (4) na tien jaren kunnen alle sociale huurwoningen verkocht of verhuurd worden aan de particuliere vrije sector. Kassa!

    Begrijpt u nu de door Lefier gedoogde en geschapen leegstand, nadat een huurder is vertrokken? Geen huuropvolgers om de koper van harte te gerieven! Dit is een enorme verspilling van huurpenningen en in strijd met de huidige Woningwet. Deze groteske volkshuisvestelijke wanprestatie lijkt me een zaak voor de Autoriteit Woningcorporaties en de Raad van Toezicht van Lefier.

    Eveneens totaal in strijd met de toezeggingen uit 1988 of 1989 aan de voormalige Stichting of BV Stadsherstel Groningen.

    Bovenstaande drie punten van aandacht uit de bewonersbrief van Lefier moeten in die verkoopovereenkomst uit 2018 staan. Zie de éénnalaatste alinea in de bewonersbrief van 22 november 2018, pagina 1 .

    De gemeente had volgens Lefier een “positieve zienswijze” gegeven. De vraag is of deze informatie juist is. Wethouder Roeland van der Schaaf was een jaar geleden ook wethouder van Wonen, Binnenstadsbeleid en Ruimtelijke Ordening. Hij gaat tevens over de monumenten van de stad!

    Uit zeer betrouwbare bron heb ik vernomen dat de Klanten Advies Raad (KAR) van Lefier in 2018 heeft ingestemd met de verkoop van het Pepergasthuis zonder ooit contact te hebben gehad met de huurders van het Pepergasthuis. De KAR als afhankelijk en bevoogd verlengstuk van Lefier.

    In ieder geval is die koopoverkomst uit 2018 logischerwijs bij de gemeente terecht gekomen. Opeisbaar via Lefier (de huurders zijn direct-belanghebbenden) en via de gemeente (door middel van een WOB-verzoek).

    Nog een tip: raadpleeg de Groninger Archieven inzake het archief over de BV Stadsherstel Groningen/de Stichting Stadsherstel Groningen. De koopovereenkomst met de voormalige Woningstichting Volkshuisvesting. Of neem contact op met oud-directeur ir. Louwris Kroon. Een bevlogen aanhanger van de sociaaldemocratische “Volksverheffing”.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *