De twaalfde editie van de KardingeRun is een groot succes geworden. Volgens Esther de Boer van de organisatie zitten dergelijke evenementen, waarbij deelnemers allerlei obstakels moeten zien te overwinnen, landelijk weer flink in de lift.
Esther, hoe is het dit weekend gegaan?
“We kijken terug op een heel mooi weekend met zeer goede weersomstandigheden. Het is ontzettend soepel verlopen. Dat we zo tevreden zijn, zit hem met name ook in de voorbereiding: dit was de twaalfde editie, waarbij ik het nu voor de vierde keer organiseerde. De afgelopen jaren waren we bij de opbouw afhankelijk van andere partijen. Dit keer hebben we de touwtjes volledig in eigen hand genomen en hebben we met vrijwilligers, die we zelf hebben geselecteerd, het parcours opgebouwd. Dat ging ontzettend gestroomlijnd, waardoor we erg veel tijdwinst hebben geboekt.”
Wat is de KardingeRun?
De KardingeRun is de grootste obstakel- en mudrun van Noord-Nederland. Het evenement vindt jaarlijks plaats in en rondom sportcentrum Kardinge. Deelnemers leggen tijdens het evenement een uitdagende route af vol natuurlijke en door mensen gemaakte hindernissen zoals blubbercontainers, klimbomen, monkeybars en waterbakken.
Tekst gaat verder onder de foto’s:
Zowel op zaterdag als op zondag konden mensen meedoen. Hoeveel deelnemers zijn er in totaal geweest?
“Dat zijn er ruim 2.200 geweest. De jongste deelnemer was 6 jaar oud en de oudste zat in de 70. Bij de obstakels hebben we dit jaar ook specifiek rekening gehouden met die verschillende leeftijden. Zo waren er verschillende hindernissen op uiteenlopende manieren te nemen. Om je een voorbeeld te geven: bij één van de obstakels kon je in een paal klimmen, maar je kon ook een touw gebruiken of gebruikmaken van een touwladder. Dat werkte heel erg goed.”
Was iedereen na afloop net zo enthousiast?
“We hebben heel veel mooie reacties ontvangen. Zelf stond ik op een gegeven moment bij het waterpunt toen er twee jongens voorbijkwamen die vroegen of ze ook nog de 7,5 kilometer mochten doen. Op dat moment deden ze de 4 kilometer. Ik heb gezegd: ‘Natuurlijk, omdat jullie het zijn!’ Want dat was inderdaad mogelijk. Je mocht bijvoorbeeld twee keer de 7,5 kilometer lopen, maar je mocht ook de 4 kilometer combineren met de 7,5 kilometer. We hebben dit ook verschillende deelnemers zien doen. Er werd gezegd dat één keer 7,5 kilometer net niet zwaar genoeg was, maar dat het twee keer achter elkaar wél precies genoeg uitdaging bood.”
Bij zo’n evenement draait het voor de deelnemers natuurlijk vooral om de obstakels…
“We kunnen bij dit evenement aan twee knoppen draaien: dat zijn de routes én de obstakels. De afgelopen jaren hebben we flink wat ervaring opgedaan, waardoor ik nu denk dat we de perfecte routes te pakken hebben. Wat er deze dagen is afgelegd, was ook een combinatie van de beste routes van de afgelopen drie jaar. En wat betreft de hindernissen: daar proberen we altijd zoveel mogelijk vernieuwing in aan te brengen. Je wilt niet elk jaar hetzelfde aanbieden. Het moet uitdaging bieden, maar ook het verrassingselement is heel belangrijk.”
Welke hindernissen konden op het meeste enthousiasme rekenen?
“De buikschuifbaan vlak voor de finish viel ontzettend in de smaak. Deze had ik gehuurd bij een verhuurbedrijf. Je kent het principe waarschijnlijk wel: water, schuim en glijden maar! Het zorgde voor prachtige foto’s zo richting de eindstreep. Maar wat ook erg in het oog sprong, was een speciaal aangelegde modderheuvel. Vrijdag is een bedrijf met een graafmachine aan de slag gegaan om een heuvel op te werpen, in combinatie met water dat was opgepompt uit de naastgelegen sloot. Die heuvel moest steeds bedwongen worden. Maar naarmate er meer mensen overheen gingen, hoe gladder en lastiger het werd. Het zorgde ervoor dat deelnemers echt ontzettend smerig van die bult afkwamen. Ik noemde al even de fotografen: dit leverde echt heroïsche beelden op.”
Tekst gaat verder onder de foto’s:
Waren alle obstakels voor iedereen goed te doen?
“We kregen inderdaad een klein puntje van kritiek dat er voor mensen die wat minder lang zijn, toch wel erg veel hoge elementen tussen zaten. Maar goed, bij deze sport is samenwerken natuurlijk ook heel belangrijk. Deelnemers doen vaak niet solo mee, maar samen met vrienden. Door elkaar te helpen zou je een heel eind moeten kunnen komen. Maar uiteraard nemen we deze feedback weer mee in onze evaluatie.”
De KardingeRun wordt zowel op zaterdag als op zondag gehouden. Zit er nog verschil tussen beide dagen?
“Wat we zien is dat de zondag verreweg de meest populaire dag is. Dat komt vooral omdat de Familyrun op zondag plaatsvindt. En dat is meteen het enige verschil, want de Familyrun hebben we niet op zaterdag. De overige afstanden, en ook de Bedrijven- en Scholierenrun, vinden op beide dagen plaats. Maar op de een of andere manier is de zondag simpelweg het meest in trek.”
Dergelijke obstacle runs worden door het hele land gehouden. Wat kun je zeggen over de algehele populariteit?
“Dat is moeilijk precies te zeggen omdat ik er geen formeel onderzoek naar heb gedaan, maar voor ons is de belangstelling enorm groot. Tijdens zo’n weekend spreek je ook veel met de obstakelbouwers en zij zijn in het hele land actief. Van hen hoor je toch dat er overal erg veel belangstelling voor is en dat deze wedstrijden veel deelnemers trekken. Dat verwondert mij niks: we zien zelf dat er veel bekenden meedoen die er de afgelopen jaren ook bij waren, maar we zien ook heel veel nieuwe gezichten. Het is een sport die je dit weekend kon beoefenen op een dag die jou het beste schikte. Die vrijheid bevalt mensen heel goed.”
Ik durf het bijna niet te vragen, maar volgend jaar staat de dertiende editie op de kalender…
“Haha, en ook die dertiende editie gaat er absoluut komen! Misschien kunnen we rond dat getal wel een leuk thema bedenken. Daar gaan we rustig over nadenken. Maar dat we er volgend jaar weer staan, is één ding dat zeker is. Wij kijken in ieder geval terug op een ontzettend geslaagd weekend.”
