Ongeveer zeshonderd deelnemers hebben zondag meegedaan aan de dertiende editie van de fietstoertocht Haren-Haren. Volgens Jeroen de Grijs van de organisatie konden de fietsers kiezen uit vier afstanden, waaronder het paradepaardje dat dit jaar het Duitse land in trok.
Jeroen, hoe is het vandaag gegaan?
“Het is nu richting de klok van 18.00 uur en inmiddels is iedereen gefinisht. Deelnemers hebben een hamburger en een glaasje drinken op. En we beginnen zo meteen met het opruimen van deze editie. Zo moeten we bijvoorbeeld de tweehonderd bordjes die de route aangeven nog weghalen. Kortom: er staat ons nog een flinke klus te wachten, maar dat doen we met plezier. We kijken namelijk terug op een hele geslaagde en enthousiaste dag.”
Voor de mensen die Haren-Haren niet kennen: wat is het precies?
“Het is een fietstoertocht. Dat betekent dat iedereen mag deelnemen en dat ook verschillende fietsen zijn toegestaan, met uitzondering van fatbikes. We hadden vier verschillende afstanden. Zo hadden we de ‘handbike 50 kilometer’, waarbij je met je handen fietst. Daarnaast hadden we de reguliere 50 kilometer die via het zuidelijkste puntje van Groningen voerde. De 100 kilometer ging via een route over de Hondsrug, waarbij er halverwege een verzorgingspost was ingericht in Exloo. En de 150 kilometer was de langste afstand; die voerde naar Rütenbrock in Duitsland, waar een verzorgingspost aanwezig was.”
Hoe waren de weersomstandigheden?
“Die waren toch wel pittig. De start van de langste afstand vond vanochtend om 08.30 uur plaats en werd verzorgd door de nieuwe wethouder Jalt de Haan (CDA). In totaal deden hier 190 deelnemers aan mee. In Duitsland kregen de fietsers te maken met miezerregen en ook in Nederland trokken er toch wel wat buien over. Dat heeft gelukkig niet tot problemen geleid. Wel waren er onderweg wat lekke banden, maar dat is logisch met dergelijke weersomstandigheden.”
Tekst gaat verder onder de foto’s:
Nieuwe startlocatie biedt mogelijkheden
Opvallend was ook dat jullie bij deze editie een nieuwe finish- en startlocatie hadden…
“Sommige deelnemers nemen deel op de automatische piloot, dus die waren vanochtend per ongeluk naar de oude locatie gegaan. Maar inderdaad: vandaag vonden start en finish plaats op het Raadhuisplein in het centrum van Haren. Dat heeft als grote voordeel dat je veel zichtbaarder bent. In de omgeving merkten we ook veel enthousiasme van ondernemers en het biedt ook kansen voor onszelf. Het Raadhuisplein is qua oppervlakte groter, waardoor we daar meer kunnen. We denken erover na om de start en finish volgend jaar wat groter op te zetten, waardoor we in de toekomst mogelijk ook in het aantal deelnemers kunnen groeien.”
Welke reacties hoorde je vandaag zoal?
“Mensen waren heel enthousiast. Dat is, denk ik, ook het leuke aan dit evenement: je trekt een heel gemêleerd gezelschap. De jongste deelnemer was bijvoorbeeld tien jaar oud en de oudste is boven de tachtig. De route die we aanbieden is elk jaar anders. En ja, dat is een uitdaging, want probeer na dertien keer maar weer eens iets compleet nieuws te verzinnen. Al moet ik wel zeggen dat de provincie Drenthe ons daarbij goed helpt; de afgelopen periode zijn veel oude klinkerpaden geasfalteerd. Dat maakt het fietsen leuker, maar het zorgt er ook voor dat de gemiddelde snelheid flink omhoog gaat: de gemiddelde snelheid lag vandaag rond de 39 kilometer per uur.”
Kun je dat in een perspectief plaatsen?
“Dertien jaar geleden hielden we bij de planning nog rekening met een gemiddelde snelheid van 25 kilometer per uur. Maar je ziet dat de ontwikkeling in de afgelopen jaren niet stil heeft gestaan. Mensen fietsen ontzettend graag en komen daardoor heel getraind aan de start. Maar kijk ook naar de fietsen zelf: die hebben qua technologie een enorme vlucht genomen, waardoor het tegenwoordig veel eenvoudiger is om zulke hoge gemiddelden te rijden.”
In de sporen van de Neanderthalers
Wat willen jullie uiteindelijk met deze tocht bereiken?
“Ons motto is dat we mensen willen laten beleven wat wij hier in de regio dagelijks zien. Als je aan Haren en aan fietsen denkt, dan denk je al snel aan de Appèlbergen. En ja, dat is prachtig, maar er is zoveel meer op steenworpafstand te vinden. De verscheidenheid aan cultuur en natuur is hier heel groot en dat willen we op een dag als vandaag laten zien. Naast natuur willen we ook wat geschiedenis meegeven. Ik sta nu bijvoorbeeld op de Rijksstraatweg. Dat is de oudste snelweg van ons land. Tijdens de prehistorie kwamen de Neanderthalers, tijdens de fase Midden-Paleolithicum, via de Hondsrug naar dit gebied. Daar willen we deelnemers mee in aanraking laten komen. Het Hondsruggebied is een geologisch en cultuurhistorisch bijzonder landschap dat in 2013 al werd uitgeroepen tot UNESCO Geopark.”
Het rustpunt op de langste afstand was te vinden in het Duitse Rütenbrock…
“Dat is ook een mooi verhaal. Ken je het Drentse museumdorp Orvelte? De Heimatverein in Rütenbrock lijkt daar wel wat op. Het is een hele mooie, authentieke plek. De wielrenners konden daar even uitrusten in een boerderij met een eeuwenoude keuken. Ook de tuinen rond de boerderij zagen er fantastisch uit. Ik denk dat de deelnemers oren en ogen tekort zijn gekomen. Wellicht is het een plek om in de toekomst nog eens wat uitgebreider te bezoeken.”
Vindt er volgend jaar weer een editie plaats?
“Absoluut, we zien heel veel kansen. Zeker nu we met de start en finish op deze nieuwe plek zitten. De komende dagen gaan we lekker nagenieten van deze dertiende editie. Maar eerst wacht nog het opruimen van de bordjes. We gaan zo direct op pad om ze allemaal weer op te halen.”
