Ongeveer vierhonderd kinderen, 72 hutten en vooral heel veel enthousiasme: de 41ste editie van het Huttenbouwdorp in Haren is een succes geworden. Volgens Sientje van Schie van de organisatie is het de komende dagen afkicken van een van de mooiste weken in het jaar.
Sientje, de huttenbouwdorpweek zit er inmiddels op. Hoe is het gegaan?
“Het is heel goed gegaan. Het was een week uit het boekje. Deze editie vond net als vorig jaar plaats op een veld bij Scharlakenhof. Vorig jaar waren we voor het eerst op deze plek, en toen was het wat wennen. We hebben er foutjes uit kunnen filteren, waardoor we nu bijvoorbeeld optimaal gebruik hebben kunnen maken van het veld.”
Kun je dat uitleggen?
“Waar we vorig jaar tegenaan liepen, was dat kinderen hun hutten wat te dicht bij elkaar gingen bouwen. Dit leverde zo nu en dan wat spanningen tussen groepen op. Om genoeg ruimte te hebben, hadden we voor de editie dit jaar het maximum aanvankelijk op 350 kinderen gezet. Maar er was heel veel belangstelling. In een aantal uren was de editie uitverkocht en hadden we dertig kinderen op de wachtlijst staan. Uiteindelijk hebben we alle kinderen een plek kunnen geven. We hebben onze circustent, die gebruikt wordt voor verschillende activiteiten, op een naastgelegen veld geplaatst. Daardoor ontstond er meer ruimte. In totaal zijn 392 de hele week wezen timmeren en zagen, gaandeweg de week aangevuld met nog een aantal kinderen die zich aan kwamen melden.”
Hoe verklaar je het succes van dit evenement?
“Dat vind ik heel moeilijk om daar een antwoord op te geven. Ik denk ook niet dat er één reden is, maar een combinatie van meerdere. We zijn bijvoorbeeld heel actief op sociale media. We plaatsen flink wat berichten op de diverse platformen. Ik kan me voorstellen dat dit door de ouders gezien wordt en dat ze denken: hè, dat is misschien wel leuk voor ons kind. Een andere reden is misschien de nieuwe woningen die gebouwd zijn in het dorp, waardoor er meer kinderen wonen.”
Tekst gaat verder onder de foto’s:
Qua huttenbouwdorp ligt er heel veel geschiedenis. Iedere keer als ik met jullie spreek, dan hoor ik veel enthousiasme en positiviteit. Is dat misschien niet de belangrijkste reden?
“Dat zou heel goed kunnen. Voor ons als organisatie is zo’n week altijd chaotisch. Er moet veel geregeld worden en ondertussen willen we dat de kinderen een fantastische week hebben. Bij ons overheerst soms het chaotische gevoel. En daardoor vragen we ons af: hebben de kinderen het wel echt leuk? Maar op vrijdag, als het afgelopen is, komen de kinderen allemaal gedag zeggen. Waarbij ze vertellen dat ze het zo jammer vinden dat het is afgelopen. Dat zou inderdaad ook zomaar een belangrijke reden kunnen zijn.”
Wat hebben jullie het ook ontzettend getroffen met het weer…
“Het kon niet beter! Sommige inwoners hebben afgelopen week misschien gedacht: jammer van die bewolking. Maar het was voor ons echt perfect huttenbouwweer. De laatste dag was de warmste dag. Maar op deze dag komt traditiegetrouw de brandweer langs. Bij eerdere edities werd er een vuur gemaakt waarbij de brandweer veiligheidshalve aanwezig was. Op een gegeven moment stopten we met het vuur en was de brandweer ook niet langer nodig. De brandweerlieden vonden dit jammer. En zo is er een waterspektakel bedacht. Je kunt je voorstellen dat dit voor de kinderen, maar ook voor de mensen van de brandweer ontzettend leuk is. De kinderen hebben zich echt kostelijk vermaakt.”
Uiteindelijk ging het om het maken en bouwen van hutten…
“Als organisatie zijn we echt onder de indruk van wat er gemaakt is. In totaal zijn er 72 hutten gebouwd. We werkten dit jaar met het thema piraten en prinsessen. Vooraf dacht ik: dat is niet een hip thema. Maar als je dan ziet wat er allemaal gemaakt is: piratenschepen, prinsessenkastelen met ophaalbruggen en zelfs een prinsessenjurkwinkel. Men heeft heel veel creativiteit laten zien. Misschien ook wel omdat we van tevoren hadden aangekondigd dat een externe jury langs zou komen. We hadden echt de indruk dat de kinderen iets wilden maken waarmee ze wilden imponeren; nou, dat is echt gelukt.”
Hoe belangrijk is dit evenement?
“Ik denk dat een week als deze steeds belangrijker wordt. Ook kinderen zitten steeds vaker naar schermpjes te kijken. Bij dit evenement ga je lekker naar buiten om met vriendjes iets moois te bouwen. Zelf heb ik als kind hier lang geleden ook aan meegedaan. Ik kan oprecht zeggen dat dit de mooiste weken van mijn leven waren. Ik vergeet dat nooit meer. Het herbergt ook allerlei facetten: je leert met materialen omgaan, je leert hoe je een zaag moet gebruiken, maar je leert ook hoe je iets dat je in je hoofd hebt kunt omzetten naar iets tastbaars. Waarbij samenwerking met je team ook weer heel belangrijk is. En inderdaad: soms lukt er ook wel eens iets niet. Je leert ook met die tegenslagen om te gaan.”
Op een gegeven moment komt dan het moment dat het afgelopen is en afgebroken moet worden…
“Dat is altijd een sneu moment. Het dorp duurde tot vrijdag en direct na afloop zijn we ook begonnen met afbreken. Het hout moest namelijk vanwege een deadline afgevoerd worden. Daar zat tijdsdruk op. Gisteren, op zaterdag, hebben we de rest, waaronder de circustent, opgeruimd. Inmiddels ligt alles er weer bij alsof er niks is gebeurd. En iedereen geniet na van een prachtige week. En men probeert ook wat slaap in te halen. Ik ben inmiddels vergeten hoe laat ik vanmiddag wakker ben geworden, haha.”
Gaat er volgend jaar een vervolg komen?
“Absoluut. Zonder twijfel. De volgende editie staat zeker op de planning. Dan gaan we voor de 42ste editie. Houd onze kanalen in de toekomst ook goed in de gaten voor wat betreft de aanmeldingen.”
Verslaggever Marco Hammenga maakte een reportage over het onderwerp:
