Het koor, de band en het orkest van het Willem Lodewijk Gymnasium (WLG) hebben zaterdag de tweede prijs in de wacht gesleept op het Jeugd Orkesten Festival in Leeuwarden. Het festival, dat voor de 54ste keer werd georganiseerd, vond dit jaar plaats in de Kurioskerk in de Friese hoofdstad. Muziekdocent Jonne van Bruggen is apetrots.
Jonne, met welk gevoel reis je terug naar Groningen?
“Deze prijs is een heel mooi toetje zo aan het einde van het schooljaar. Je kunt je voorstellen dat de euforie onder de leerlingen en de begeleidende docenten groot is. Overigens was het niet de enige prijs die we wonnen: we hebben ook de Folkert Fennemaprijs uitgereikt gekregen. Die kregen we vanwege onze spelbeleving en de presentatie. Deze prijs is vernoemd naar de oprichter van het Jeugd Orkesten Festival, die het evenement in 1967 voor het eerst organiseerde.”
Om deze prestatie te begrijpen, moeten we even terug naar afgelopen voorjaar…
“Op het Willem Lodewijk Gymnasium doen we ontzettend veel aan kunst, cultuur en muziek. In april vindt er altijd een reeks toneelvoorstellingen plaats. Dat is een groot evenement waarbij leerlingen zelf het decor bouwen, kostuums maken en op het podium staan, maar waar ook het koor, de band en het orkest een cruciale rol spelen. Deelname is volledig vrijwillig. We speelden een bewerking van het stuk Mariken van Nieumeghen, een van de beroemdste mirakelspelen uit de Nederlandse literatuur, geschreven rond 1515.”
En dat stuk diende als basis voor jullie deelname in Leeuwarden?
“Klopt. We hebben als het ware vier stukken uit die voorstelling aan elkaar geplakt. Om dat tot een lopend verhaal te maken, hadden we naast het orkest en het koor ook een aantal acteurs meegenomen die een mini-voorstelling gaven. Beschouw het als een klein script dat niet alleen als lijm diende tussen de stukken, maar ook waar de acteurs al spelende een glimp van de voorstelling lieten zien. We voerden een bewerking uit van ‘Danse des Sauvages’ van de Franse barokcomponist Jean-Philippe Rameau, daarna ‘De Stad’ van Typhoon en Wende Snijders, en we sloten af met ‘Slipping Through My Fingers’ van ABBA. Een bonte mix dus: van klassiek en rap tot muziek uit de jaren tachtig.”
Hoe reageerde de jury daarop?
“Ik denk dat we het heel goed hebben neergezet. Dat bleek ook wel uit het juryrapport: de kwaliteit was van hoog niveau en met name het slotnummer van ABBA zorgde blijkbaar voor kippenvel op de tribune.”
Tekst gaat verder onder de foto’s:
Nu vraagt een opleiding op een gymnasium al behoorlijk wat van leerlingen. Is zoiets groots wel goed te combineren met het gewone schoolwerk?
“We konden gisteren helaas niet iedereen meenemen vanwege de drukte die deze tijd van het jaar met zich meebrengt. Zo was afgelopen week bij ons op school de toetsweek, en sommige leerlingen hadden andere optredens. Diezelfde vrijdagavond hadden we ook nog ons afsluitende concert in het schoolgebouw, waar het koor in de aula zong en de band en het orkest in ons forum optraden. Zo’n toetsweek is natuurlijk ontzettend belangrijk; verschillende leerlingen gaven vooraf aan dat ze de combinatie met het festival in Leeuwarden simpelweg niet gingen redden. Maar met de club die er wél was, hebben we een prachtig resultaat neergezet.”
Om een beeld te krijgen van de club: hoeveel leerlingen stonden er gisteren op het podium?
“De schoolband bestaat uit zes leerlingen: twee zangers — waarvan één ook toetsenist is —, twee gitaristen, een bassist en een drummer. Het orkest bestaat uit elf leerlingen, voornamelijk strijkers en houtblazers. Het koor telt twintig leerlingen, waarin alle stemrollen goed zijn bezet. Als docent begeleid ik de band en het orkest, en mijn collega Adriaan Kegel is verantwoordelijk voor het koor. In die rollen vullen we elkaar perfect aan.”
Hoe belangrijk is het dat een school dit soort muziekprojecten aanbiedt?
“Ik ben geen wetenschapper, maar actief met muziek bezig zijn heeft sowieso een enorm positief effect op je ontwikkeling. Het is geweldig om samen intensief aan stukken te werken, die onder de knie te krijgen en nieuwe stijlen te ontdekken. Je omarmt als het ware de diversiteit van muziek.”
We zitten aan het einde van het schooljaar, wat betekent dat de eindexamenleerlingen nu uitstromen. Hoe zuur is dat voor de bezetting?
“Dat is heel jammer. Tijdens de busrit terug naar Groningen was er veel euforie, maar hebben we ook de tijd genomen voor een afscheidsspeech. In sommige gevallen werk je zes jaar lang intensief met zo’n leerling samen. Je bouwt echt een band op en als die talenten vertrekken, verlies je natuurlijk kwaliteit. Aan de andere kant: de scholieren die nu met een diploma op zak uitzwaaien, zijn ook ooit als jongere leerling in het koor, de band of het orkest begonnen. Dat is inherent aan een school; de doorloop is groot. We weten dat er na de zomer weer nieuwe jongeren opstaan met frisse ideeën en eigen kwaliteiten. Dus het is goed dat het gebeurt, al blijft het even slikken.”
Mensen die dit lezen denken misschien: leuk dat het WLG zo muzikaal is, maar we horen er buiten de school weinig van. Is een openbaar concert in de Groningse binnenstad geen leuk idee?
“Goh, daar hebben we eigenlijk nog nooit over nagedacht. Maar nu je het zo zegt: dat is zeker iets om eens serieus te overwegen!”
OOG Tv maakte enkele jaren geleden een reportage over de deelname van het WLG aan het festival:
