Het UMCG Handbike Team heeft afgelopen dagen verschillende prijzen in de wacht gesleept tijdens de HandbikeBattle in Oostenrijk. Als collectief pakten de Groningers de tweede prijs en op individueel niveau werden er verschillende eerste prijzen gepakt. Ilse van Hooijdonk van de organisatie spreekt van een succesvolle editie.
Ilse, hoe is het evenement dit jaar verlopen?
“Het was echt een fantastische editie. Elke keer is het weer intens bijzonder om dit mee te maken: handbikers die op pure armkracht een berg bedwingen. De deelnemers hebben hier ontzettend lang en hard voor getraind. In Oostenrijk was het gelukkig lekker warm — gelukkig niet zó extreem heet als in Nederland — en er zijn hele mooie prestaties neergezet. Sommige sporters leggen het parcours in twee uur af; anderen doen er wat langer over. Iedereen strijdt op zijn eigen niveau.”
Want voor de lezers die het niet kennen: wat is de HandbikeBattle precies?
“De allereerste editie vond plaats in de zomer van 2013. Dit jaar deden er 130 sporters met een fysieke beperking mee, allemaal verbonden aan de veertien revalidatiecentra die Nederland telt. Elk team bestaat uit maximaal zes deelnemers. In het Oostenrijkse Tirol beklimmen zij de Kaunertaler Gletscher. Dat is een parcours van twintig kilometer met 900 hoogtemeters. Er wordt gestreden in teamverband én op individueel niveau.”
Goud voor Aksel Cijntje
“Ik ben ontzettend blij!”, reageert Aksel Cijntje van het UMCG Handbike Team. “We rijden nu vanuit Oostenrijk terug naar Groningen en worden vanavond in Haren verwacht. Ik denk dat er wel een feestje gevierd gaat worden!” Terwijl op de achtergrond luidkeels ‘Baila de Gasolina’ door de bus schalt. Aksel pakte de eerste prijs in de H3-categorie, vóór Jeroen Koning (Roessingh Riders) en Daan Slagter (Rijndam Racers). Bij de teams eindigde het UMCG als tweede, vlak achter de Rijndam Racers.
In hoeverre is dat winnen nou belangrijk bij zo’n evenement?
“Ik denk dat het klassement uiteindelijk ondergeschikt is; meedoen en finishen zijn het échte doel. Als je deze gletsjer weet te bedwingen, is dat een complete overwinning op jezelf. De deelnemers zijn natuurlijk niet voor niets in een revalidatiecentrum terechtgekomen. Ze hebben vaak hun hele leven drastisch moeten omgooien na een ongeval of ziekte. Als je dan hier die finishlijn passeert, geeft dat een onbeschrijflijke boost en bakken met energie. Dat doet mentaal ontzettend veel met een mens.”
Kun je in het platte Nederland eigenlijk wel goed trainen voor zo’n Alpenreus?
“Er wordt vooraf natuurlijk volop getraind via strakke schema’s, maar het is waar: als de deelnemers hier arriveren en die gigantische berg ineens écht voor zich zien liggen, is het wel even slikken. Sommigen schrikken echt als het serieus wordt. Daarom organiseren we op maandag altijd een speciale trainingsclinic, verzorgd door het Nederlandse paracyclingteam.”
Daar doen ook grote namen aan mee, toch?
“Zeker! Samen met HandbikeBattle-ambassadeur Jetze Plat — meervoudig paralympisch, wereld- en Europees kampioen — verzorgen zij een clinic waarin de deelnemers leren hoe ze efficiënter kunnen klimmen en bochten moeten insturen. Ook topsporters en ambassadeurs Chantal Haenen, Johan Reekers en Mitch Valize waren er de hele week om de sporters op het parcours aan te moedigen en te ondersteunen waar nodig. Dat is fantastisch voor de motivatie.”
En nu zijn jullie met een koffer vol herinneringen weer onderweg naar Nederland?
“Ja, de saamhorigheid en de sfeer waren de hele week perfect. Onze ervaring is dat de deelnemers door dit evenement heel lang in een positieve ‘bubbel’ blijven zitten. Je bent supertrots op jezelf. Mocht er in de toekomst eens een moeilijk fysiek of mentaal moment zijn, dan kun je altijd terugdenken aan die gletsjer in Oostenrijk: ik heb wel mooi die berg bedwongen, denk je dan. Dat besef geeft enorm veel kracht voor de toekomst.”
Rookie of the Year
Naast het zilver voor het team viel er nóg een individuele prijs op te halen voor het UMCG. Johnny Boers werd officieel gekroond tot ‘Rookie of the Year 2026’. “Johnny is een uitzonderlijke deelnemer die na een ernstig crossmotorongeval in 2025 en een daaropvolgende dwarslaesie een ongekende veerkracht heeft getoond. Ondanks zware fysieke tegenslagen, een pijnlijke rugoperatie die nog in het verschiet ligt en het recente overlijden van zijn vader, bleef hij vastberaden trainen. Met zijn technische achtergrond ontwikkelde hij zelf innovatieve aanpassingen aan zijn hulpmiddelen en handbike. Omdat hij bovendien altijd klaarstaat voor anderen en positiviteit uitstraalt, is Johnny de meer dan terechte Rookie of the Year”, aldus de organisatie.
