De expositie die afgelopen weekend door buurtbewoners uit De Hunze en Van Starkenborgh werd gehouden in Y2 aan het Damsterdiep is een groot succes geworden. Marjoleine van Malkenhorst vertelt dat er veel bezoekers op af zijn gekomen en dat er flink wat kunst is verkocht.
Marjoleine, hoe is jullie weekend verlopen?
“Het was een geweldig weekend. Er was heel veel belangstelling en we hebben hele leuke, enthousiaste reacties mogen ontvangen. Het kunstwerk dat je op de foto ziet bij dit artikel werd bijvoorbeeld direct verkocht. Sowieso heeft elke kunstenaar een leuke verkoop gehad. En we kregen hele leuke reacties. Iemand zei bijvoorbeeld: ‘Jullie zijn wel een heel bijzonder clubje.’ En dat bedoelde diegene heel positief.”
Want jullie zijn schilderclub Sporrel…
“We zijn allemaal inwoners van de wijken De Hunze en Van Starkenborgh en we vinden het allemaal leuk om met kunst bezig te zijn. Daarbij gaat het niet alleen om schilderen. Er worden bijvoorbeeld ook keramiek, glaswerk en tekeningen gemaakt. Elke woensdag ontmoeten we elkaar in het buurtcentrum. Er is geen docent aanwezig, maar we enthousiasmeren, motiveren en helpen elkaar. Dus zonder professionele begeleiding zijn we bezig met het maken van kunst. De schilderclub bestaat al een hele tijd. Meneer Sporrel was indertijd de oprichter, maar helaas is hij er niet meer. Wel leeft zijn naam voort omdat de club naar hem is vernoemd.”
Was het zaterdag bij de opening direct druk?
“We waren op zaterdag en zondag geopend. Ik denk dat zaterdag verrassend genoeg de drukste dag was. Complete families met kinderen kwamen langs. Natuurlijk hadden we ons best gedaan om in onze vrienden- en kennisengroepen dit evenement te delen. We hebben gezien dat veel mensen hier gehoor aan hebben gegeven, maar ook voor ons onbekende mensen kwamen langs. Het was zaterdag en zondag prachtig weer, waardoor ook flink wat mensen bleven hangen. En één persoon liep mopperend weg met de woorden: ‘Dit is weer een dure dag geworden’, haha. Die familie had flink wat kunst gekocht.”
Het begon uiteraard allemaal met de opbouw en het inrichten. Hoe hebben jullie dat gedaan?
“De kunstwerken die een plek kregen op de expositie zijn allemaal door ons gemaakt. We hebben ze in kratten en in tassen in de auto naar het Damsterdiep gebracht. Toen we op de locatie kwamen, schrokken we wel even. Het zag er namelijk niet uit. Er lag allemaal stof en spijkers op de grond. Daarop werden de poetsmiepen in ons wakker. De spijkers hebben we bij elkaar gezocht en met een stofzuiger hebben we al het stof opgeruimd. Daarna zijn we de schilderijen en de kunstvoorwerpen gaan plaatsen en je zag dat er echt wat gebeurde met de ruimte. De aandacht werd niet meer opgeëist door de bespikkelde vloer, maar door de kunstwerken die stonden te shinen.”
Toch lijkt me dat inrichten wel een uitdaging?
“We hebben inderdaad de voorwerpen gesorteerd op kleur, zodat er als het ware een verhaal ontstond. Ook hadden we twee tafels geregeld, die we helemaal geboend en opgepoetst hebben. We wilden er geen kleedjes op plaatsen, maar we hebben de kunstwerken op het hout van de tafels gezet. Daar kregen we leuke reacties op te horen: bezoekers vonden de inrichting heel mooi.”
Bezig zijn met kunst: het werkt ontspannend, het is gezellig. Heb je ook het idee dat jullie bezoekers enthousiast hebben gemaakt om zelf aan de slag te gaan?
“Dat zou heel goed een effect kunnen zijn. Toch zou ik mensen wel willen adviseren om dan, net als wij, in een groep aan de slag te gaan. Zelf ben ik al wat langer met kunst bezig. Voorheen begon ik ergens aan, maar dan zat daar geen druk achter. Bij Sporrel ontmoeten we elkaar elke woensdag. Er zit dus een bepaalde drive achter om wel door te gaan, om verder te werken. En er is het voordeel dat er toch wel kennis en ervaring aanwezig is. Als je vastloopt, kun je met vragen terecht bij andere leden van de groep. Dat werkt heel prettig.”
Zou je andere wijken en dorpen zo’n schilderclub ook toewensen?
“Absoluut. En dergelijke clubs en initiatieven zijn er op meer plekken gelukkig ook. Het fijne aan onze groep is dat we een hele diverse mix aan technieken en ervaringen hebben, waardoor we elkaar echt verder helpen. Wij hebben in De Hunze en Van Starkenborgh heel veel geluk gehad met deze samenstelling. Maar uiteindelijk is zoiets overal mogelijk: ik gun het in ieder geval elke wijk, omdat een dergelijke club veel brengt: ontmoeting, verbinding én creativiteit.”
Smaakt deze expositie ook naar meer?
“Absoluut. Sterker nog: ik kan zeggen dat we dit volgend jaar een vervolg willen geven. Uiteraard zal straks tussen Kerstmis en de voorjaarsvakantie ook onze expositie weer gehouden worden in ons buurthuis in de wijk. Maar daar is de ruimte veel beperkter. Daarom lijkt het ons heel leuk om de expositie volgend jaar een vervolg te geven. Ook omdat je op deze dagen de tijd en de ruimte hebt om met bezoekers in gesprek te gaan. Wat is het verhaal achter een kunstwerk? Hoe is het gemaakt? En je kunt ze als het ware ook rondleiden. Dus ja, dit gaat volgend jaar zeker een vervolg krijgen.”
