Waterbedrijf Groningen wil dat er snel een verbod komt op PFAS. Volgens het waterbedrijf komen stoffen zoals TFA steeds vaker voor in de bronnen waaruit het Groningse drinkwater wordt gemaakt.
TFA staat voor trifluorazijnzuur en is een korte PFAS-verbinding. De stof ontstaat onder meer uit bepaalde bestrijdingsmiddelen, koelmiddelen en industriële processen. De Inspectie Leefomgeving en Transport (ILT) publiceerde eerder deze maand een rapport over de risico’s van TFA voor de drinkwaterkwaliteit.
Ook in de Drentsche Aa vindt Waterbedrijf Groningen geregeld hoeveelheden TFA die de norm overschrijden, aldus het waterbedrijf. Ook in het diepe grondwater in Groningen komt de stof voor. Het Groningse drinkwater uit de kraan blijft volgens het waterbedrijf vooralsnog gewoon veilig en voldoet aan alle wettelijke normen. De zorgen gaan vooral over de drinkwaterbronnen voor de komende tientallen jaren, stelt het waterbedrijf:
“Hoe meer PFAS in onze leefomgeving terechtkomt, hoe moeilijker het wordt om betrouwbaar drinkwater te leveren. De stof breekt niet af, komt in bodem, water en lucht terecht en verdwijnt niet vanzelf uit de natuur.”
‘Wat niet in het water terechtkomt, hoeven we er ook niet uit te halen’
Het College voor de toelating van gewasbeschermingsmiddelen en biociden (Ctgb) onderzoekt momenteel de gevolgen van 46 toegelaten PFAS-houdende bestrijdingsmiddelen. Waterbedrijf Groningen vindt dat er niet op de uitkomsten van dat onderzoek kan worden gewacht. Het bedrijf sluit zich daarom aan bij de oproep van branchevereniging Vewin om binnen de Europese Unie PFAS te verbieden en het gebruik van PFAS-houdende bestrijdingsmiddelen zo snel mogelijk te stoppen. TFA uit het water halen klinkt volgens het waterbedrijf namelijk onterecht eenvoudig:
“Het vraagt veel energie, vereist veel chemicaliën en veel (verbruiks)water, is duur en leidt bovendien tot reststromen die opnieuw moeten worden verwerkt. Daarom vinden wij dat de oplossing niet begint bij de drinkwaterzuivering, maar bij het voorkomen van de vervuiling. Wat niet in onze bronnen terechtkomt, hoeven we er ook niet uit te halen. Voorkomen is effectiever, duurzamer en uiteindelijk goedkoper dan achteraf zuiveren. Daarom moeten we nu handelen.”
