De Lage Landen Tour heeft met een fietstocht vanuit België naar Engelbert een bedrag van 50.000 euro opgehaald voor het UMCG Kanker Researchfonds. Volgens medeorganisator Berthil Kranenborg vond de finish bij Harry’s Café zondagmiddag onder grote belangstelling plaats.
Berthil, een dergelijke sportieve monstertocht is voor jullie inmiddels bekend terrein, toch?
“Dat klopt. Eens in de vier jaar wordt er een fietstocht georganiseerd. In 2011 en 2015 werd deze vanuit Heerensociëteit ‘In den Engel’ uit Engelbert gehouden. De tochten van vier jaar geleden en deze editie zijn opgezet vanuit de nieuwe organisatie. Dit was dus de vierde editie. Bij de eerste editie in 2011 werd er van ’s-Heerenberg naar Groningen gefietst. Vier jaar later, in 2015, stond de Elfstedentocht centraal en tijdens de vorige editie fietsten we vanaf de Brandenburger Tor in Berlijn terug naar Engelbert. Bij alle edities halen we geld op voor het UMCG Kanker Researchfonds.”
Die dit keer startte in het Belgische Westvleteren. Waarom juist daar?
“Een naam die in dit verband absoluut genoemd moet worden, is die van Henk Groenhuis. Henk was initiator van deze tochten en is in 2015 helaas aan de gevolgen van deze vreselijke ziekte overleden. Henk had een enorme passie voor Westvleteren, een plaatsje in de provincie West-Vlaanderen. Volgens hem kwam daar het beste bier ter wereld vandaan: de Westvleteren Twaalf. Dit trappistenbier wordt kleinschalig gebrouwen door de monniken van de Sint-Sixtusabdij en is niet te koop in supermarkten. Het is dus ontzettend exclusief. Zo ontstond het ludieke idee om onze tocht dit jaar in die plaats te beginnen.”
Tekst gaat verder onder de foto’s:
Hoe is de reis verlopen?
“Woensdag zijn we met een touringcar naar België afgereisd. We begonnen daar met een korte trainingsrit van Westvleteren naar Ieper, een stad die natuurlijk onlosmakelijk verbonden is met de loopgravenstrijd uit de Eerste Wereldoorlog. Onder de Menenpoort hebben we de indrukwekkende Last Post-ceremonie bijgewoond, die daar elke dag wordt gehouden. Donderdag fietsten we de eerste echte etappe van 126 kilometer naar Sint-Gillis-Waas. Voordat we daar gingen slapen, brachten we nog een bezoek aan de Roomanmolen, de hoogste stenen windmolen van Vlaanderen. Bij deze molen hebben we een bezoek gebracht aan brouwerij De Cock.”
En op vrijdag volgde de zwaarste beproeving?
“Ja, toen fietsten we via Antwerpen en Tilburg naar Beneden-Leeuwen. Dat was met 161 kilometer de langste etappe. Het was een flink pittige etappe omdat de wind en de regen ons flink parten speelden. Zaterdag legden we vervolgens 130 kilometer af naar IJhorst en vandaag stond de laatste etappe van 80 kilometer naar Engelbert op het programma. Bij de finish in het dorp stonden tientallen vrienden, familieleden en buurtbewoners ons op te wachten. Dat gaf een geweldige kick. En het belangrijkste is dat iedereen ongeschonden de tocht gehaald heeft.”
Het hoofddoel was natuurlijk het inzamelen van geld. Hoe hebben jullie dat aangepakt?
“We waren in totaal met zeventien fietsers. En tijdens de tocht werden we begeleid door vier personen die met ons meereisden en voor ons zorgden. Om mee te mogen doen, moest iedere deelnemer minimaal 1.000 euro aan sponsorgeld inleggen, al werd een hoger bedrag natuurlijk aangemoedigd. Iedereen heeft ontzettend hard zijn best gedaan. Zaterdag stonden we op een prachtige tussenstand van 43.000 euro. En toen kwam er vanmiddag, toen we ter hoogte van Yde en De Punt fietsten, ineens een verrassend telefoontje. Een persoon die anoniem wil blijven, belde ons op en vroeg naar de tussenstand. Toen we het bedrag noemden, zei hij ineens: ‘Ik maak er 50.000 euro van.’ Echt onvoorstelbaar, we werden er stil van.”
Dat soort acties maken zo’n tocht wel heel bijzonder…
“Het is hartverwarmend. Dat geldt voor deze anonieme gulle gever, maar ook voor de lokale acties. De kastelein van Harry’s Café in Engelbert, Gerda Holthuis, waar ook de finish plaatsvond, heeft de afgelopen periode alles op alles gezet om mensen te laten doneren. En zelf sta ik vaak bij FC Groningen; tijdens een van de laatste wedstrijden werd ik aangeklampt door iemand die van mijn actie wist en me zo twintig euro in de hand drukte. Op zulke momenten word je wel even heel stil. Echt heel mooi.”
Wat gaat het UMCG precies met dit bedrag doen?
“Het geld gaat rechtstreeks naar het UMCG Kanker Researchfonds. Als we het bedrag overmaken naar de rekening, worden we naderhand vaak uitgenodigd voor een rondleiding in het ziekenhuis. Dan laten ze heel concreet zien wat er met het geld is gedaan. Dat kan de aanschaf van moderne apparatuur zijn, of een specifiek onderzoek dat dankzij onze bijdrage kan worden opgestart.”
Ondanks de honderden kilometers in de benen klink je nog topfit. Komt er over vier jaar weer een editie?
“Mijn gevoel zegt direct ‘ja’. Vandaag hebben zich spontaan alweer vijf nieuwe fietsers aangemeld die de volgende keer mee willen doen. Maar de eerlijkheid gebiedt te zeggen dat we deze editie eerst rustig gaan evalueren. We gaan kijken hoe alles is verlopen en nemen dan een definitief besluit over de toekomst. Maar als je ziet hoeveel mensen ons vanmiddag stonden op te wachten in het dorp, en wat deze actie teweeg heeft gebracht, dan is het antwoord eigenlijk wel duidelijk: dit móét wel een vervolg krijgen.”
Meer informatie over de donatieactie vind je op deze pagina.
In de middag kwamen de deelnemers over de finish in Engelbert:
