Het is Jurgen Förster (38) gelukt: in vier dagen tijd legde hij een monstertriatlon af van het Zeeuwse Cadzand-Bad naar het Groningse Nieuwe Statenzijl. Met deze bijzondere sportprestatie die de naam ‘Naar het hoofd van het land’ draagt, heeft hij 30.000 euro opgehaald. Het geld zal gebruikt worden om een overdekte speelgelegenheid te realiseren bij het protonencentrum van het UMCG.
Jurgen, van harte gefeliciteerd met deze prestatie!
“Dankjewel! Vrijdag vond de laatste etappe plaats. Ik heb die dag 53 kilometer hardgelopen naar de finish in Nieuwe Statenzijl, pal op de grens met Duitsland. Het is gelukt, en daarmee kwam er een einde aan een tocht die vier dagen heeft geduurd. De finish was ontzettend bijzonder. De stichting Vrijwilligers & Vrienden van het UMCG stond me op te wachten, maar ook mijn familie en gezin waren er. Het was toch ook best wel emotioneel om hen na die tocht weer in mijn armen te kunnen sluiten.”
Je hebt deze monstertocht niet zonder reden afgelegd. Dat verhaal begon in 2022…
“Klopt. Bij onze zoon Fabe werd toen hij 2,5 jaar oud was een hersentumor ontdekt ter grootte van een handsinaasappel. Er volgde direct een zware operatie en daarna intensieve bestralingen; eerst in het Prinses Máxima Centrum in Utrecht en later in het Protonencentrum van het UMCG waar ze gespecialiseerd zijn in het geven van deze bestralingen. Het was een erg spannende tijd waarin we niet wisten of Fabe het zou overleven, en óf hij wel volledig zou herstellen. Maar het is gelukkig allemaal goed gegaan. Hij is inmiddels 7 jaar oud, zit in groep drie en heeft onlangs zelfs zijn B-zwemdiploma behaald. We zijn zo ontzettend dankbaar, dat we graag iets terug wilden doen.”
En vanuit die dankbaarheid ontstond het idee voor deze triatlon?
“Ja. Wij wonen zelf in Voorburg, bij Den Haag. Elke dag heen en weer reizen naar Groningen was destijds geen optie, dus hebben we zes weken in een familiehuis van het UMCG verbleven. Waar we toen tegenaan liepen, was dat er geen overdekte speeltoestellen waren. Door de bestralingen die Fabe onderging, was zijn huid extreem kwetsbaar geworden. Vol in de zon buitenspelen was daardoor gevaarlijk. Zo ontstond het plan om 30.000 euro in te zamelen waar overdekte speeltoestellen voor aangeschaft kunnen worden, zodat kinderen in de toekomst altijd veilig kunnen spelen.”
De tocht begon afgelopen dinsdag in Zeeland en kende direct de nodige uitdagingen…
“Ik startte in Cadzand-Bad. Dat is een kustplaats op de grens met Zeeuws-Vlaanderen. Het was de bedoeling om rond het middaguur te vertrekken, maar vanwege het kerende tij en de sterke tegenstroom in de open zee moesten we de start uitstellen. Na vier kilometer zwemmen arriveerde ik op Walcheren, waarna ik direct op de fiets ben gestapt om na honderd kilometer te finishen in Rockanje. De tweede dag heb ik op de fiets de hele kustlijn gevolgd via Den Helder tot aan Westerland.”
Dan sta je aan de poort van de Afsluitdijk…
“Klopt, die zijn we op de derde dag overgestoken, waarbij we zowel aan de Hollandse als de Friese kant wel wat manoeuvres hebben moeten maken omdat het fietspad al sinds 2019 dicht is vanwege werkzaamheden. Ik ben vermoedelijk een van de eersten die de Afsluitdijk in de compleet vernieuwde situatie heeft overgefietst. Via de Friese kust ben ik uiteindelijk in Noordpolderzijl gefinisht, waar ik direct aansluitend de eerste twaalf kilometer heb hardgelopen. De volgende dag volgde de laatste etappe van 53 kilometer hardlopen naar de eindstreep.”
Een camper volgde jou, maar je sliep niet in luxe?
“Nee, ik had een simpel opgooitentje bij me waar ik de nachten in heb doorgebracht. De weersomstandigheden hadden eerlijk gezegd wel wat beter gemogen, maar het was voor de goede zaak. Mijn vader heeft me gelukkig alle vier de dagen begeleid in de camper. Hij zorgde voor de mentale steun en zorgde er voor dat ik onderweg genoeg eten en drinken kreeg. Zonder zijn onvoorwaardelijke steun had ik deze tocht nooit kunnen volbrengen.”
Als je vier dagen lang zo diep moet gaan, krijg je dan nog wel iets mee van de omgeving?
“Absoluut, ik heb echt met volle teugen genoten van het Nederlandse landschap. De duingebieden tussen Zandvoort en Den Helder zijn fantastisch. Op de fiets volgde ik kronkelpaadjes die door de duingebieden slingerden. Daar heb ik van genoten. En ik was diep onder de indruk van Friesland; als je daar over de dijk fietst in Het Bildt, met die oneindige blauwe luchten en weilanden die groener lijken dan elders in het land, dat is prachtig. Ook Nieuwe Statenzijl is schitterend. Na de finish zijn we met z’n allen nog naar vogelkijkhut De Kiekkaaste gelopen. Wat een prachtig gebied.”
En dan het belangrijkste nieuws: het doelbedrag van 30.000 euro is officieel binnen…
“Ja, dat is geweldig! Via de online actiepagina stond de teller op ruim 22.000 euro. Maar vlak na de finish kreeg ik het nieuws dat de groepen 7 en 8 van Fabe’s basisschool een sponsorloop hebben gehouden en maar liefst 7.500 euro hebben opgehaald. Daarmee is het doel behaald. De actie sluit pas in september, dus mensen die nog willen doneren zijn uiteraard van harte welkom om een gift te doen. Het geld gaan we op een later moment feestelijk overhandigen aan het UMCG.”
Daarnaast heb ik begrepen dat er ook nog iets anders moois aan zit te komen…
“Klopt, er is een documentaire in de maak. Lars, de 17-jarige zoon van een oudere nicht van mij, is een eigen filmbedrijfje begonnen. Het leek hem fantastisch om dit avontuur vast te leggen. Hij heeft interviews afgenomen in een professionele setting en onderweg heel wat beeldmateriaal verzameld. Hij gebruikt de film als profielwerkstuk voor zijn middelbare school. Ik heb inmiddels begrepen dat hij al begonnen is met de montage. De productie wordt later dit jaar verwacht, en ik ben supertrots op wat hij neerzet.”
Nu eerst even bijkomen in Groningen?
“We hebben echt een band opgebouwd met deze stad. Het is fijn om hier nu als toerist terug te zijn. Enkele jaren geleden kwamen we tijdens de behandelingen heel graag in Forum Groningen. Daar zijn we gisteren weer geweest. De rest van de familie is naar het dakterras geklommen, maar die klimpartij heb ik even overgeslagen. Zo’n triatlon hakt er fysiek natuurlijk behoorlijk in, mijn benen moeten nog even herstellen. Maar het doel is bereikt. Ik kan alleen maar heel erg trots zijn.”
Mensen die een donatie willen geven kunnen terecht op deze pagina.
