Gemeente trekt besluit in: blauwe zone bij fysiotherapiepraktijk in Helpman blijft voorlopig

nieuws
Foto via Google Maps - Streetview

Fysiotherapiepraktijk PCRR Hilberdink in de Helper Molenstraat behoudt voorlopig de allerlaatste blauwe parkeerzone van de gemeente Groningen. Het college wilde de zone definitief opdoeken, maar heeft dat besluit na een bezwaarprocedure ingetrokken. Toch betekent dit niet dat de vlag bij de praktijk definitief uit kan.

“Ik ben heel erg blij met deze uitslag”, reageert Jochem Hilberdink dinsdagavond op het nieuws. “Maar het feit is wel dat het ontzettend veel moeite heeft gekost om het zover te laten komen. Het instellen van een uitzondering op het reguliere parkeerbeleid was destijds een heel duidelijke en bewuste keuze, omdat onze praktijk een cruciale medische voorziening is voor honderden kwetsbare mensen. Wat het extra wrang maakt: in de zorg barsten we van het werk. We hebben helemaal geen tijd voor dit soort bureaucratische rompslomp; die tijd steken we veel liever in onze patiënten.”

Petitie
De strijd om te kunnen parkeren bij de praktijk houdt de gemoederen in Helpman al lang bezig. De praktijk kreeg in 2021 op eigen verzoek de uitzonderingspositie binnen het betaald parkeerbeleid en kreeg daar in 2022 nogmaals een herbevestiging van. Bij de recente herinrichting van verschillende straten in Helpman-Noord wilde de gemeente de blauwe zone echter ‘plotseling’ opheffen omdat de maatregel volgens ambtenaren niet meer nodig zou zijn.

PCRR Hilberdink pikte dat niet en startte een handtekeningenactie onder cliënten en buurtbewoners. Volgens de praktijk was het besluit om de unieke zone te schrappen op geen enkele manier onderbouwd. De omstandigheden van de patiënten waren immers niet veranderd, en er was vooraf geen nieuw onderzoek gedaan. Na het indienen van een officieel bezwaarschrift, de adviescommissie die hiermee heeft ingestemd, heeft de gemeente nu besloten de situatie van de blauwe zone voorlopig te handhaven.

Geen ‘gemiddelde’ praktijk
PCRR Hilberdink is al ruim veertig jaar een begrip op het gebied van fysiotherapie en paramedische revalidatie. De praktijk is echter niet te vergelijken met een reguliere fysio. Waar landelijk gemiddeld een derde van de behandelingen wordt vergoed uit de basisverzekering, is dat bij Hilberdink maar liefst 82 procent. Het overgrote deel van de 150 tot 200 patiënten die er dagelijks over de vloer komen, kampt dan ook met complexe, chronische aandoeningen.

In februari sprak Hilberdink de gemeenteraad hier al over toe: “Onze doelgroep wordt in het dagelijks leven enorm beperkt, iets wat voor de meesten van ons moeilijk voor te stellen is. Velen zijn volledig afhankelijk van de auto om zelfstandig bij ons te komen voor noodzakelijke zorg. Ook is betaald parkeren voor sommigen echt een financieel probleem, zeker bij meerdere afspraken per week. Wij willen dat onze cliënten laagdrempelig toegang houden tot de zorg.”

Alternatieven die de gemeente aandroeg, zoals parkeren op het Helperplein of het aanvragen van een gehandicaptenparkeerkaart, bleken in de praktijk onwerkbaar. “De afstand vanaf het Helperplein is voor iemand die slecht ter been is simpelweg te groot. En het aanvragen van een invalidekaart duurt gemiddeld acht weken. Juist bij acute revalidatie na een zware operatie is die eerste periode cruciaal voor het langetermijnherstel. Dan kun je niet weken op een vergunning gaan zitten wachten.”

Zwaard van Damocles
Hoewel de blauwe zone bij de praktijk nu blijft gehandhaafd, hangt er nog altijd een zwaard van Damocles boven de parkeerplaatsen. De gemeente heeft namelijk aangekondigd een nieuw verkeersbesluit te publiceren zodra een zogeheten ‘maatschappelijke parkeervergunning’ formeel en juridisch dichtgetimmerd is. De blauwe zone zou dan alsnog moeten verdwijnen om plaats te maken voor deze vergunning.

Dat betekent dat de onzekerheid blijft: “Voorlopig kunnen we gelukkig gebruik blijven maken van de blauwe zone. Maar in de toekomst zouden we moeten overgaan op zo’n maatschappelijke vergunning. Ik kan nu al op een briefje geven dat dit, in haar huidige vorm, op geen enkele manier werkbaar gaat zijn voor ons. Het is bovendien nog maar zeer de vraag of zo’n regeling juridisch überhaupt wel standhoudt; er zitten nogal wat haken en ogen aan.”

Hilberdink besluit met een dringend advies aan de politiek: “We bieden hier een bijzondere en noodzakelijke zorgvoorziening aan. Wat de gemeente nu wil, werkt simpelweg niet. Bedenk geen regeltjes achter bureaus, maar doe de oogkleppen af. Luister naar de mensen in het werkveld en pas daar je beleid op aan.”

Verslaggever Lars Faber maakte eerder een reportage over het onderwerp: