Kilometers door de nacht wandelen om geld op te halen voor vluchtelingenhulp. Volgend weekend, tijdens het midzomerweekend, vindt in Groningen de tweede editie van de Nacht van de Vluchteling plaats. Naast Groningen wordt er ook in verschillende andere steden gelopen. Vorig jaar werd er een bedrag van 1,8 miljoen euro opgehaald. Een gesprek met deelnemers Wesley Pechler en Benni Leemhuis.
Wesley, de Nacht van de Vluchteling is voor jou niet nieuw, hè?
“De eerste keer dat ik hieraan deelnam, was in 2019. Ik deed toen mee aan de editie die vanuit Rotterdam werd gehouden, waarbij we die nacht naar Den Haag liepen. Vier jaar geleden deed ik mee aan de editie in Utrecht. En vorig jaar kon ik hier in Groningen starten, want het evenement kwam eindelijk naar onze stad.”
Dat lijkt me toch wel het mooiste: dat je mee kunt doen aan een editie in je eigen omgeving?
“Absoluut. Eerder zijn er ook plannen geweest om een editie in Groningen op te zetten. Het plan was toen om van Groningen naar Herinneringscentrum Westerbork te lopen. Daar is toen echter een streep doorgezet, omdat Westerbork met allerlei dreigementen en nare reacties te maken kreeg van mensen die zoiets niet zagen zitten. Vorig jaar kwam het evenement dan toch naar Groningen, en dat was geweldig. Groningen is de zesde gemeente van Nederland. En juist hier dragen we in het beleid dat gevoerd wordt vluchtelingen een heel warm hart toe.”
Zoiets past dus heel goed in Groningen?
“Absoluut. Dat merkte je vorig jaar ook heel duidelijk. Als deelnemer kun je kiezen uit verschillende afstanden: de 10, 20 en ik loop zelf de 40 kilometer. Onderweg zijn er rustplekken waar je wat kunt eten en waar je je kunt opfrissen. De sfeer was daar heel positief. Mensen ontvingen je met een grote glimlach. En zo’n evenement is belangrijk, want elke vluchteling heeft recht op een veilig thuis.”
Naast Groningen vindt de Nacht van de Vluchteling ook in verschillende andere steden plaats. Alle deelnemers halen samen geld op voor het goede doel. Wat in Groningen opvalt, is dat het aantal deelnemers flink toegenomen is in vergelijking met vorig jaar…
“Vorig jaar waren dat er rond de 500. Nu hebben zich al zo’n 750 deelnemers aangemeld. En dat is natuurlijk een hele mooie ontwikkeling. Het betekent dat meer mensen zich voor dit mooie doel willen inzetten. Die toename betekent ook dat er nu op de langste afstand twee startgroepen zijn. Het geld dat er gezamenlijk wordt opgehaald, gaat inderdaad naar het geven van noodhulp aan vluchtelingen in en uit onder andere Oekraïne, Libanon, Afghanistan en Congo.”
Je loopt 40 kilometer: hoe bereid je je daarop voor?
“Eigenlijk niet echt. Je moet niet denken dat ik trainingsschema’s ontwikkeld heb en allerlei tochten als voorbereiding heb gelopen. Ik heb namelijk een hond en daarmee loop ik dagelijks al flinke afstanden. Dus de eerste vijftien kilometer moeten geen probleem zijn. En de resterende 25 kilometer: die doe je op karakter. Maar dat moet lukken.”
Tekst gaat verder onder de foto’s:
Maar ik neem aan dat je wel speciaal schoeisel draagt voor deze tocht?
“Jazeker. Ik heb goede wandelschoenen. En wat ik altijd doe, is dat ik een tweede paar schoenen meeneem. Halverwege de tocht wissel ik van schoenen. Elke schoen heeft namelijk andere drukpunten. Vorig jaar heb ik wel blaren opgelopen. Waar ik dit keer op hoop, is dat er geen bloedblaren ontstaan. Vorig jaar ging dat goed; hopelijk geldt dat ook voor dit jaar.”
Er lijken wel wat beren op de weg te zijn, want je loopt door de nacht. Is dat niet gevaarlijk?
“Vorig jaar ging de route via Haren, De Onlanden en Hoogkerk terug naar de start op het Suikerunieterrein. Je start inderdaad rond 23.00 of 23.30 uur. Door de nacht lopen maakt het juist heel bijzonder. Vluchtelingen die op de vlucht zijn voor oorlogsgeweld zijn namelijk ook vaak ’s nachts onderweg, omdat het dan het veiligste is. Tijdens zo’n wandeling denk ik aan de families die met hun hele hebben en houden in de donkerte onderweg zijn. Onderweg naar een onbekende bestemming. Iedere keer weer vind ik het bijzonder om er op zo’n manier bij stil te staan. En je zei het al: het is het midzomerweekend. Het is een van de kortste nachten. Rond 04.00 uur, als je in De Onlanden loopt, zie je het ochtendgloren en hoor je de vogels fluiten. Dan bekruipt een gevoel van rijkdom mij: dat we zulke mooie natuur hebben, zo dicht bij onze stad, waar ik doorheen mag lopen.”
Maar is het niet gevaarlijk om ’s nachts in het donker onderweg te zijn?
“De bewegwijzering is goed geregeld. Daarnaast dragen we veiligheidshesjes waardoor we bijvoorbeeld voor fietsers en ander verkeer goed zichtbaar zijn. En we hebben ook lampjes bij ons. Gevaarlijk zou ik de route dus niet willen noemen. Het meest gevaarlijke dat we vorig jaar hebben meegemaakt, was een automobilist die ons zo ongeveer van de weg joeg. Maar laten we dat vooral op een klein incident houden.”
De weersvoorspellingen zijn goed. Misschien wel té goed: overdag worden er tropische temperaturen verwacht…
“Dat heb ik ook gezien. Wanneer wij starten, zou het nog steeds zo’n 24 graden zijn. Dat zou de tocht wel pittig kunnen maken, zeker wanneer de luchtvochtigheid dan ook nog eens hoog is. Voor mij persoonlijk is het belangrijkste dat het niet regent. Ik kan me herinneren dat het vorig jaar ook warm was en dat we toen de tocht in korte broek hebben kunnen lopen. Al moet het ook weer niet té warm zijn. De tocht loop ik overigens niet alleen. De eerste editie heb ik wel alleen gelopen. Onderweg kom je dan weliswaar veel mensen tegen met wie je een praatje maakt, maar samen of in een groepje lopen is wel het leukste dat er is.”
Het is allemaal voor het goede doel, want mensen kunnen jou financieel steunen…
“Ik heb mijn streefbedrag voor deze editie gesteld op 750 euro. Dat heb ik inmiddels nagenoeg bereikt. Dus ik denk dat ik het doel nog iets omhoog schroef. En het klopt: mensen kunnen doneren om mij een duwtje in de rug te geven. Aan de andere kant maakt het eigenlijk niet uit wie je steunt. Het geld wordt uiteindelijk ingezet op plekken waar vluchtelingen er ontzettend goed mee geholpen zijn. En dat is veel waard. Ik heb in ieder geval heel veel zin in deze editie.”
Tekst gaat verder onder de foto:
Benni Leemhuis: “Symbolisch ervaren waar mensen op de vlucht mee te maken krijgen”
Benni, jij loopt volgende week ook mee. Ben je er klaar voor?
“Net als Wesley ga ik de veertig kilometer lopen. Maar ik maak me wel een beetje zorgen. Ik heb tot nu toe twee trainingswandelingen gedaan. De eerste keer ben ik naar Appingedam gelopen, een tocht van ongeveer dertig kilometer. Dat ging goed. Afgelopen week heb ik een tocht van twintig kilometer gelopen, en dat ging niet zo denderend. Dus ik weet het niet. Komende week ga ik in ieder geval verstandig doen: op tijd slapen en goed letten op wat ik eet en drink.”
De start is aan het einde van de avond en de voorspellingen zijn erg warm. Maakt dat het zwaarder?
“Ik kan me herinneren dat het vorig jaar ook warm was. Vorig jaar ben ik in de avonduren voorafgaand nog even gaan liggen op een heel warme slaapkamer. Dat is natuurlijk wel het voordeel: je loopt ’s nachts. Vorig jaar heb ik het tijdens de wandeling geen moment koud gehad. Maar er is natuurlijk een punt: als het heel warm is, slaap je in de dagen voorafgaand slechter, waardoor je minder fris aan de start verschijnt. Dat maakt het dan wel zwaarder.”
De route is een beetje anders in vergelijking met vorig jaar, hè?
“In 2019 heb ik ook meegedaan aan de Nacht van de Vluchteling. We zijn toen van Utrecht naar Amersfoort gelopen, in het pikkedonker door de bossen. Dat was heel avontuurlijk. Vorig jaar ging de route hier in Groningen toch wel veel door woonwijken. Met uitzondering van De Onlanden bracht het toen niet echt dat avontuurlijke gevoel. Ik heb begrepen dat we dit keer via de Appèlbergen lopen. We lopen dus meer door de natuur heen. Het einde loopt echter wel weer via een industriegebied, en persoonlijk vind ik dat niet echt interessant. Maar wellicht zit ik tegen die tijd al zo kapot, dat ik dat uitzicht niet eens meer bewust meekrijg.”
Start en finish bevinden zich op het Suikerunieterrein. Zou het een idee voor de organisatie zijn om dit te heroverwegen? Bijvoorbeeld door naar de Biotoop in Haren als locatie te kijken?
“Dat vind ik een lastige vraag. Het Suikerunieterrein is bijvoorbeeld heel goed bereikbaar voor alle deelnemers, wat een belangrijke eis is. Aan de andere kant: als je dit bij de Biotoop laat plaatsvinden, dan heb je wel meteen meer mogelijkheden om de route die je loopt een stuk avontuurlijker te maken.”
Hoe belangrijk is deelname aan deze wandeling voor jou?
“Het is om meerdere redenen belangrijk. Met een klein beetje eigen inspanning kunnen we als deelnemers symbolisch ervaren waar vluchtelingen mee te maken krijgen. Daarnaast is het zo dat er in de maatschappij steeds minder begrip komt voor vluchtelingen als ze hier in ons land om hulp vragen. In de publieke opinie lijkt het steeds vaker alsof ze hier iets af komen nemen. Maar we hebben het over mensen die door oorlogsgeweld op de vlucht zijn geslagen en vaak heel lang onderweg zijn. Met dit evenement wordt daar aandacht voor gevraagd en halen we geld op. Ik ben persoonlijk heel blij dat ik iets kan doen om deze mensen te helpen.”
Waarbij het aantal deelnemers in Groningen dus ook flink toeneemt…
“Als je kijkt naar de cijfers, leeft dit evenement echt enorm. Eigenlijk is het verrassend dat het nog maar de tweede keer is dat het hier in Groningen plaatsvindt. Groningen is namelijk een heel gastvrije gemeente waarin we vluchtelingen een warm hart toedragen. Ik ben zelf jarenlang actief geweest in de Groningse gemeenteraad en heb dat destijds ook altijd uitgedragen. Nu ik uit de actieve politiek ben, is die mening niet veranderd; die waarde zit diep vanbinnen. Er zijn ook veel vrienden van mij die meelopen, en dat zie je ook aan de sponsorbedragen die binnenkomen.”
Jouw streefbedrag was 250 euro,maar je hebt inmiddels al 400 euro opgehaald…
“Vorig jaar heb ik nog wel wat meer geld opgehaald. Dat is, denk ik, het voordeel als je op dat moment door je werk wat bekender bent in de stad. Aan de andere kant wordt er volgend weekend door heel veel mensen op diverse plekken in het land gelopen. Ik zag dat er landelijk inmiddels al meer dan een miljoen euro is opgehaald. Dat is een fantastisch resultaat.”
Om terug te komen bij je eerste antwoord over de twijfels of je het gaat halen: in hoeverre speelt de duisternis daarbij een rol?
“Ik ga gelukkig niet alleen lopen. Verschillende bekenden en vrienden van PRO lopen mee en ook Wesley gaat bij ons aansluiten. En dat helpt absoluut. Als je samen wat lol hebt, loopt dat een stuk prettiger. Wat wel belangrijk is, is dat de mensen met wie je loopt een beetje hetzelfde tempo hebben. En wat betreft de donkerte: in 2019 liepen we door pikdonkere bossen. Op een gegeven moment liepen we langs een sloot en wist ik echt even niet waar ik was. Maar gevaarlijk of onveilig is het nooit, er zijn immers genoeg deelnemers om je heen. Daarnaast ben ik van plan om van die fietslampjes op te spelden en neem ik uiteraard een zaklamp mee. Die laatste zal ik echter wel pragmatisch gebruiken. Zo’n felle lichtstraal kan je ook verblinden, zeker als je ogen eenmaal gewend zijn aan het donker. Maar ik heb gezien dat we volgend weekend een wassende maan hebben, dus als het een heldere nacht wordt, moet het helemaal goed gaan komen.”
Om Wesley Pechler te steunen, kun je deze pagina bezoeken. De pagina van Benni Leemhuis vind je hier.
