Het contract over de drafbaan in het Stadspark, waarvan lang werd gedacht dat het vernietigd was, was onvindbaar nadat door een reorganisatie het document onder een ander nummer in de gemeentelijke archieven terecht kwam. Dat schrijft het college in antwoord op kritische vragen van de fractie van Stadspartij 100% voor Groningen. Ondanks de vondst blijft het document voor de buitenwereld geheim.
Eerder dit jaar had de partij ook al vragen gesteld over het contract waarbij het college antwoordde dat de raad “nooit onjuist is geïnformeerd” over het onderwerp. Raadslid Yaneth Menger van de partij zag dat op dat moment heel anders. “Mijn eerste reactie is dat ik als raadslid met een kluitje in het riet word gestuurd. In de antwoorden klinkt een bagatelliserende toon door, waarbij de indruk wordt gewekt dat er niets aan de hand is”, liet Yaneth Menger van de Stadspartij vorige maand weten. Vervolgvragen werden toen aangekondigd waarbij de fractie het college vroeg om kleur te bekennen over de betrouwbaarheid van het archiefbeheer en de transparantie van het bestuur.
Het dossier rond de drafbaan sleept al jaren voort. De kern van de zaak draait om een overeenkomst uit 2004. Volgens dit document zou de drafsportvereniging destijds afstand hebben gedaan van haar recht om voor altijd paardensport te bedrijven in het Stadspark. Jarenlang stelde de gemeente dat het originele document onvindbaar of zelfs vernietigd was, tot het in 2013 plotseling opdook, precies op het moment dat de gemeente de drafbaan wilde omvormen tot evenemententerrein. Daarna raakte het opnieuw zoek, om onlangs weer boven water te komen.
KHRV
De KHRV gelooft niet in toeval. “Onze theorie is dat het document pas in 2013 is gefabriceerd”, liet Peter Delis van de Koninklijke Harddraverij en Ren Vereniging (KHRV) eerder aan OOG weten. De vereniging voert daarvoor een aantal argumenten aan. Zo bevat het contract een handtekening van een persoon die zegt nooit getekend te hebben. Ook kent hij de persoon niet die namens de gemeente getekend heeft. Bovendien staan er in de naam van de persoon, die op het contract staat, spelfouten. Daarnaast was deze persoon in 2004 weliswaar actief binnen de drafbaanvereniging, maar had hij geen functie als voorzitter of secretaris. Ook de naam van de tweede persoon die op het contract staat namens de drafbaanvereniging is niet juist geschreven.
Registratienummer
Het college legt in haar recente antwoord uit hoe het document jarenlang ‘onvindbaar’ kon zijn. Tijdens een grote gemeentelijke reorganisatie in 2014 werden archieven samengevoegd. Het bewuste contract werd toen uit het oude dossier gehaald en als ‘lopend contract’ in een nieuw systeem gezet. Hierbij kreeg het echter een ander registratienummer.
Wanneer raadsleden of de drafsportvereniging KHRV vervolgens zochten op het oorspronkelijke nummer, kregen zij nul op rekest: dat dossier was immers inderdaad vernietigd. Pas na een zeer specifieke juridische zoekopdracht in 2025 kwam het origineel onder het nieuwe nummer boven water. Het college noemt de gang van zaken “onfortuinlijk”, maar ziet geen reden om het volledige archiefbeheer nu door te lichten. Wel zijn er enkele jaren geleden verschillende programma’s en projecten uitgevoerd om het informatiebeheer op orde te brengen en te houden. “Als vervolg hierop monitoren en verbeteren wij continu het informatiebeheer op planmatige wijze. Een evaluatie van de documentregistratie en het archiefbeheer is naar onze mening dan ook niet nodig.”
Paradox
Hoewel het document nu terecht is, weigert het college de geheimhouding op te heffen. De Stadspartij noemt dit een paradox: als het origineel identiek is aan de kopie die al jaren op straat ligt, waarom mag niemand het dan zien? Het college schrijft: “Deze documenten worden openbaar gemaakt waarbij alle persoonsgebonden informatie is weggelakt. Wij hebben alle stappen gezet die binnen de wettelijke voorschriften mogelijk zijn. Het document kan worden ingezien, maar uitsluitend onder de voorwaarde van geheimhouding.”
Het college voert de bescherming van persoonsgegevens aan als reden. Alleen de KHRV mocht het origineel inzien om te controleren of de handtekeningen echt waren en niet waren ‘geknipt en geplakt’. Volgens de gemeente is bij die inzage vastgesteld dat er sprake is van echte “natte handtekeningen” die in het papier zijn doorgedrukt.
Hoewel het college vasthoudt aan de echtheid van het document en spreekt van een “onfortuinlijke” archieffout, is de juridische strijd hiermee niet beslecht. De rechtbank heeft namelijk vorige maand besloten dat de drie ondertekenaars van het omstreden contract dit voorjaar onder ede worden verhoord om de onderste steen boven water te krijgen. De laatste paardenwedstrijden in het Stadspark werden in de zomer van 2021 gehouden. Sindsdien is het terrein onder andere in gebruik voor muziekevenementen.
Verslaggever Bram Koster maakte in 2021 een reportage over de laatste wedstrijden:
Gerelateerd
