Na lang paasweekend wachten kan gestrand Duits stel door Slochtersluis, maar onduidelijkheid over nieuwe openingen houdt aan

Na een heel paasweekend wachten is de Slochtersluis dinsdagmiddag weer korte tijd bediend. Daardoor konden meerdere plezierboten die vastlagen in het Slochterdiep eindelijk hun route vervolgen richting het Eemskanaal. Ook het Duitse stel, dat tijdens de afgelopen feestdagen de nacht doorbracht op de scheepswerf in Woudbloem, kan eindelijk aan hun eerste bootreis beginnen. Maar over hoe het verder moet met de sluis, die officieel nog steeds voor onbepaalde tijd is gestremd, blijft onduidelijkheid bestaan.

Vanuit de boot wacht een blije Christiane Schulze op haar beurt met haar nieuwe vaartuig in de sluis: “Ik ben nog wel een beetje zenuwachtig. Er zijn veel mensen en we vinden schutten (door de sluis gaan) niet zo prettig. Maar we zijn heel erg blij dat we weer verder kunnen. En daar hangt veel van af. Onze kinderen zijn hier ook naartoe gekomen om de auto te verplaatsen van Woudbloem naar onze ligplaats in Oldemarkt. We moeten zien hoe lang we erover doen om er te komen en dan kijken we wel verder. Want we moeten volgende week weer aan het werk.”

Het Duitse stel kwam vrijdag aan in Nederland om hun nieuwe boot op te halen in Woudbloem. Maar door de plotse sluiting van de Slochtersluis zat het stel vast en sliep noodgedwongen in hun boot bij de jachtwerf in het dorp. De afgelopen dagen bracht het stel noodgedwongen door in Groningen, in afwachting van een opening van de sluis. Echtgenoot Reiner Schulze vult aan: “We zijn gaan wandelen, we zijn een keer in de Eemshaven bij de zee geweest. Maar nu moeten we wel opschieten. We hebben vandaag nog vakantie en moeten nog twaalf uur varen, 117 kilometer naar Oldemarkt.”

Provincie strijkt over het hart en opent sluis toch

De bediening van de sluis ligt sinds 1 april onverwacht stil. Sindsdien weten vaarweggebruikers niet wie verantwoordelijk is voor de bediening. De provincie stopte het beheer van de sluis eind maart, nadat ze vanwege personeelstekort niet meer wilde opdraaien voor de bediening van de sluis, die sinds 2014 eigendom is van Rijkswaterstaat. Volgens de provincie is meermaals aangegeven richting Rijkswaterstaat dat de beheerdersovereenkomst per 1 april werd beëindigd.

Maar het lijkt erop dat Rijkswaterstaat het beheer nog niet heeft overgenomen, in afwachting van de overname van de sluis door de gemeente Groningen. Afgelopen woensdag ging de sluis op slot, zonder duidelijkheid over wanneer de sluis weer open zou gaan. Door de sluiting van de Slochtersluis zat de volledige pleziervaart vast op het Slochterdiep en het Schildmeer, want ook de andere sluis naar het Eemskanaal bij Appingedam is vanwege onderhoud tot half april gesloten.

Hoewel de provincie dus (naar eigen zeggen conform de afspraken) niet meer verantwoordelijk is voor de bediening van de Slochtersluis, waren het toch provinciale medewerkers die dinsdagmiddag rond 14.00 uur verlichting brachten aan gestrande boten richting het Eemskanaal:

“Onze medewerkers hebben de sluis bediend, zodat onder meer deze gestrande Duitse mensen toch konden varen”, aldus een woordvoerder van de provincie. Tegelijk laat de provincie weten dat er nog geen duidelijkheid is over de toekomst: “We zijn in overleg met Rijkswaterstaat over het wie en wat rond het voortzetten van de bediening.”

‘Wat een soap’

De opening van de sluis is ook voor Tonnis Smit uit Groningen, de verkoper van de boot aan het Duitse gezin en de man die vrijdag de media opzocht in de zoektocht naar een oplossing, een opluchting. “Ik heb ze een bosje bloemen meegegeven voor alle ellende. Want dit zit je natuurlijk niet lekker.”

Hoewel Smit blij toekijkt hoe twee mannen in oranje jasjes de sluis openen, is de Groninger nog steeds niet blij met hoe hij de afgelopen dagen een speelbal werd tussen overheden. “Ik heb nog nooit zo’n soap meegemaakt. Ik heb gebeld met de provincie, met Rijkswaterstaat, met de gemeente. De één schuift het door naar de ander en er werd niks gedaan. Maar toen er wat publiciteit kwam, werd de sluis wel ineens bediend.”

Hoewel zijn taak voor de Duitse kopers van zijn boot er nu opzit, kijkt Smit met weemoed uit naar de toekomst van de Slochtersluis. “Ik hoop voor de werf dat dat allemaal snel wordt opgelost. Want al die boten die daar nog liggen, die moeten straks ook allemaal weg. Dat zijn er geen tien zoals nu, maar misschien honderd of honderdvijftig.”