Dit weekend worden de laatste puntjes op de ‘i’ gezet voor de nieuwe musical die muziektheater Kabaal de komende tijd gaat spelen. In dit stuk staat pesten centraal, waarbij de duidelijke boodschap is om verantwoordelijkheid te nemen en niet weg te kijken. Volgens Robert Ramaker van Kabaal is dit een onverminderd belangrijk onderwerp.
Robert, volgende week vinden de eerste voorstellingen plaats. Hoe gaat het?
“Het is hard werken. Vanmiddag hebben we bijvoorbeeld nog een repetitie om aan de laatste details te schaven. In vergelijking met vorig jaar is de tijdsdruk wat hoger; toen vond de voorstelling in juni plaats, dit keer al in april. Het verschil is dat wanneer je in februari met de voorbereidingen start, je in het ene scenario alle tijd hebt, maar er nu flink wat druk op de ketel staat. Het voordeel is wel dat alles daardoor al vroeg op stoom is gekomen, al maakt dat het natuurlijk ook extra spannend.”
Waarom kiezen jullie ervoor om nu twee maanden eerder te gaan spelen?
“Eigenlijk is de reden heel leuk: we gaan namelijk met deze voorstelling op tournee. Volgende week zijn we te vinden in het Prinsentheater in de stad Groningen. Met de ervaringen die we daar opdoen, hebben we nog ruimte om het stuk verder te perfectioneren. In mei reizen we met de voorstelling naar Leeuwarden en in juni stappen we op de veerboot om het stuk op Schiermonnikoog te brengen. Dat is natuurlijk supertof en heel waardevol. Eén van onze regisseurs werkt in het onderwijs op het eiland en merkt dat er qua cultuur voor jongeren daar weinig te beleven valt. Daarom is het extra mooi om juist daar deze voorstelling te spelen.”
Voor degenen die het niet weten: wat is Kabaal muziektheater precies?
“Wij zijn een Groningse muziektheaterschool voor kinderen en jongeren tussen de 6 en 25 jaar oud. In onze producties combineren we zang, dans en acteren. Bij Kabaal werken we met verschillende groepen, zoals de Kaballero’s en Kaos; de leeftijd bepaalt in welke groep je zit. Elk jaar werken we toe naar voorstellingen in het voorjaar, waarbij creativiteit en plezier vooropstaan. De groep waar we het nu over hebben, is onze oudste groep.”
Dit keer speelt de groep een behoorlijk stevig stuk…
“Het gaat inderdaad om de musical ‘Spijt!’. In de jaren negentig schreef Carry Slee het gelijknamige boek, dat later is verfilmd en waar ook een theatervoorstelling van is gemaakt. Het verhaal gaat over Jochem, die gepest wordt en uiteindelijk zelfmoord pleegt. Ondanks dat het een zwaar thema is, leek het ons goed om dit te brengen. Er was echter één praktisch probleem: onze groep bestaat uit elf jongeren van wie slechts één jongen. Daarom speelt bij ons niet Jochem de hoofdrol, maar Joyce. De boodschap die we willen uitdragen is hoe we ervoor kunnen zorgen dat zoiets nooit weer gebeurt. In het begin van het stuk kijken de spelers terug op de zelfmoord van Joyce. Wat hadden ze anders kunnen doen? Ze besluiten om het verhaal opnieuw te gaan vertellen in het theater. Zodat het niet nog een keer gebeurt. En dan gaan ze op het podium de rollen verdelen. Dat is dus een bijzonder onderdeel aan deze productie.”
Om even uit te zoomen: Carry Slee schreef het boek in de jaren negentig. Is pesten nog steeds zo’n groot thema?
“Ik ben geen expert, maar ik denk dat pesten nooit is weggeweest. Het is wel met de tijd meegegaan. Toen het boek werd geschreven, bestonden smartphones nog niet. Het pesten op het schoolplein is verschoven naar digitale en online sociale media, waardoor het veel meer onderhuids is gaan zitten. Het probleem is niet overal even groot; verschillende scholen besteden er gelukkig veel aandacht aan. Op de scholen van mijn eigen kinderen gaat het bijvoorbeeld heel goed, maar op andere plekken is het juist sterk aanwezig. Dat maakt deze voorstelling zeer relevant.”
Waarom hebben jullie specifiek voor dit stuk gekozen?
“Om verschillende redenen. Je wilt een stuk dat leuk is om te spelen, want je bent er een jaar mee bezig. De muziek moet je aanspreken. Daarnaast vinden we het belangrijk dat een voorstelling ergens over gaat; het mag iets meer doen dan alleen amusement brengen en een boodschap achterlaten. In Leeuwarden gaan we bijvoorbeeld kinderen uit de omgeving uitnodigen voor een workshop waarin ze een van de liedjes leren. Aan het begin en einde van de voorstelling komen zij bij ons op het podium om mee te zingen. Na afloop krijgen ze de mogelijkheid om een bloem te leggen voor iemand die gepest wordt.”
Jullie zitten volop in de repetities. Ben je tevreden met wat je ziet?
“Het is een pittige eindsprint, maar ik zie mooie dingen. Er zitten ontroerende, maar ook grappige momenten in. De groep groeit in hun rol; de voorstelling is als een jas die steeds beter gaat passen. We werken dit keer ook met een band. De afgelopen maanden oefenden we met alleen piano-begeleiding, maar nu de hele band aantreedt met flink wat rocknummers, komt alles echt tot leven. Dat maakt indruk. Het belangrijkste is overigens dat ik iedereen plezier zie hebben.”
Kun je spreken van een getalenteerde groep?
“Absoluut. Vorig jaar hadden we één grote musicalgroep die we daarna hebben opgesplitst. Dit is het tweede jaar dat we met deze specifieke groep werken en dat gaat fantastisch. Er zit veel talent in; zij kunnen dit stuk, ondanks de zware boodschap, heel goed dragen.”
Hoe verloopt de kaartverkoop?
“Op zich gaat dat goed. Na de aankondiging gingen de kaartjes als warme broodjes over de toonbank. Je merkt wel dat we met een relatief kleine groep op het toneel staan, waardoor er minder familie en vrienden op afkomen dan bij een cast van twintig personen. Het voordeel is dat we dit keer niet in de grote zaal van Martiniplaza staan, maar in het Prinsentheater. Dat is een prachtig, intiem theater dat qua uitstraling perfect bij dit stuk past.”
Ik proef veel enthousiasme….
“Zeker weten. Iedereen heeft er ontzettend veel zin in. Vanmiddag en vanavond repeteren we nog even stevig door. Zoals ik al zei: je zit nu in de fase waarin de voorstelling echt tot leven komt met de band en alles erop en eraan. Dat wakkert het enthousiasme alleen maar aan. Ja, het thema is zwaar, maar dat mag. We leven in een vreemde tijd met veel geopolitieke spanningen. Ik denk dat het goed is als iedereen zijn verantwoordelijkheid neemt, niet wegkijkt en situaties niet op hun beloop laat. Die boodschap proberen wij uit te dragen en het zou mooi zijn als het publiek dat oppikt.”
Informatie
Op 18 en 19 april brengt de jongerengroep Kaos van Kabaal Muziektheater de aangrijpende musical Spijt! naar het Prinsentheater / Tumult Theater in Groningen. Meer informatie over de voorstelling vind je op deze website.
