In Glimmen wordt op 17 april voor de eerste keer een meezingcafé georganiseerd. Volgens Paul Bosma gaat het om een pilot waarbij bij positieve resultaten de komende herfst vaker samen gezongen gaat worden.
Paul, hoe is dit idee ontstaan?
“Zelf ben ik actief bij mannenkoor Mosterdpit hier in het dorp. Vorig jaar hebben we bij festival Appèlbergen een projectkoor samengesteld. We zagen toen dat daar een grote groep mensen op af kwam. Sterker nog: vanuit dit projectkoor is er een nieuw koor ontstaan. Als koorlid kan ik vertellen dat zingen ontzettend leuk is. Maar niet alleen het zingen, ook de sociale contacten die je daardoor opdoet. Tegelijkertijd zagen we ook dat niet iedereen de stap maakte naar een permanent koor.”
Hoe kwam dat?
“Nou, je hebt natuurlijk wel te maken met bepaalde eisen. In een koor moet je toch wel enigszins kunnen zingen. Daarnaast brengt het ook verplichtingen met zich mee zoals repetities. Dus wij dachten: is er misschien niet een manier om met zingen toch een grotere groep mensen te bereiken? Vanuit de stad kenden we al een meezingcafé. We hebben daarop contact gezocht met de cultuurcoach die verbonden is aan cultureel centrum ’t Clockhuys in Haren, en daar werd heel enthousiast gereageerd. Het idee is om straks op 17 april een meezingcafé te organiseren dat plaatsvindt in dorpshuis de Groenenberg hier in Glimmen. Het dorpshuis reageerde overigens ook erg enthousiast: zij zijn sowieso voorstander van elk initiatief dat mensen samenbrengt.”
Stel dat we in een tijdscapsule stappen: hoe gaat het er op 17 april uitzien?
“We beginnen om 20.00 uur. Het vindt plaats in de barruimte van het dorpshuis. Dus niet in de grote zaal. De barruimte is in onze ogen wat gezelliger en knusser. De avond wordt begeleid door een muzikant. In dit geval gaat het om een gitarist die ook kan zingen en uit het dorp komt. Deze muzikant krijgt een kleine vergoeding vanwege de kosten die hij moet maken voor dit optreden. Vervolgens gaan we tot 22.00 uur door, waarbij er halverwege een pauze is en na afloop de mogelijkheid bestaat om na te praten.”
Moeten mensen die deel willen nemen van tevoren ook liedjes uit hun hoofd leren?
“Nee, dat is niet de bedoeling. We hebben gekozen voor het thema ‘lente’. Dat betekent dat de liedjes die wij gaan zingen een relatie hebben met dit thema. Het gaat om evergreens die de meeste mensen in tachtig procent van de gevallen kennen. Denk aan ‘Mien toentje’ van Ede Staal of ‘Het is altijd lente in de ogen van de tandartsassistente’ van Peter de Koning. Tijdens het zingen zullen de teksten van de liedjes op een groot scherm geprojecteerd worden zodat iedereen mee kan doen. Onze bedoeling is om een mooie en gezellige laagdrempelige avond te organiseren. En natuurlijk: niet elke stem leent zich voor een bepaalde toonsoort waarin een lied is geschreven. Maar dat is helemaal niet erg.”
Wat is jullie doel?
“We hopen uiteindelijk zoveel mogelijk verschillende leeftijdscategorieën samen te krijgen. Bij andere meezingcafés zien we dat de meeste deelnemers qua leeftijd in de vijftig of zestig zijn. Maar het zou geweldig zijn als er ook tieners, twintigers en dertigers deel gaan nemen. Zo’n café is een hele mooie manier om elkaar te leren kennen. Zingen verbroedert. Het zou heel mooi zijn als er hierdoor ook wat ‘noaberschap’ ontstaat. En wat ik al zei: na afloop is er de mogelijkheid om na te zitten. We hopen dan dat er ideeën komen voor vervolgedities. Deze editie beschouwen we echt als een pilot, waarbij er bij succes komende herfst, in de donkere maanden, vaker een meezingcafé georganiseerd gaat worden.”
Meer informatie over het meezingcafé vind je op deze website.
