Op de Noorderbegraafplaats is het graf van Petrus Driessen weer zichtbaar gemaakt, zo meldt stadsgids Henk Bakker. Hoewel de sokkel inmiddels boven de grond is gehaald, blijft er één groot raadsel bestaan: waar is de markante obelisk van het monument gebleven? Of is deze er nooit geweest?
Petrus Driessen (1753-1828) was als hoogleraar Scheikunde verbonden aan de Rijksuniversiteit Groningen en bleek een man met uitzonderlijke denkbeelden voor zijn tijd. De slogan ‘afval bestaat niet’ had zijn persoonlijke motto kunnen zijn; al rond 1800 hield Driessen zich intensief bezig met duurzaamheid en hergebruik. “Hij was daarnaast expert op het gebied van medicijnen, plantkunde en natuurlijke historie”, vertelt Bakker. “Volgens historische bronnen was hij ook doctor in de Geneeskunde. Hij onderzocht bijvoorbeeld welke planten geschikt waren voor medisch gebruik of in de huishouding.”
De verdwenen obelisk
In de Korrewegwijk is de Petrus Driessenstraat naar hem vernoemd. Zijn laatste rustplaats op de Noorderbegraafplaats is echter in vergetelheid geraakt. “Na zijn begrafenis kreeg hij een mooi grafmonument,” legt Bakker uit. “Oude tekeningen laten zien dat het monument bestond uit een sokkel met daarop een puntig stenen blok: een obelisk. Op deze obelisk prijkte de Latijnse tekst: Viro Clarissimo, pii discipuli.” (Aan de zeer beroemde man, door zijn vrome leerlingen, red.).
Na een uitgebreide speurtocht in het Groninger Archief en op de Noorderbegraafplaats zelf, wist Bakker het graf te hertraceren. Van het monument bleek in de grond echter alleen de sokkel bewaard gebleven. “Deze hebben we weer naar boven gehaald en is nu weer zichtbaar voor het publiek. Maar de grote vraag blijft: waar is de obelisk gebleven? Is deze in de loop der jaren verloren gegaan, of is het ontwerp misschien nooit volledig gerealiseerd?”
Om de herinnering aan de illustere hoogleraar levend te houden, is er op de hervonden sokkel inmiddels een plaat aangebracht met daarop de oorspronkelijke Latijnse tekst. Zo heeft de man die de stad leerde dat niets verloren mag gaan, na bijna twee eeuwen zijn eigen plek in de geschiedenis weer terug.
