Omwonenden van het Martinikerkhof zijn de aanhoudende drugsoverlast in het plantsoen zat. In een brandbrief eisen ze dat de gemeente binnen twee dagen met een concreet actieplan komt. Gebeurt dat niet, dan kondigen de bewoners aan zelf ludieke acties te gaan ondernemen om de overlastplegers te verdrijven.
In de brief aan burgemeester Roelien Kamminga (VVD) schrijven de bewoners dat de situatie rond het plein inmiddels “volstrekt onhoudbaar” is en dat het er “dagelijks onveiliger en onaangenamer” wordt. “Dat is niet alleen schrijnend, maar werkelijk onacceptabel”, zo valt in de brief te lezen.
De overlast op het Martinikerkhof is sinds een maand exponentieel toegenomen nadat de gemeente halverwege juni ingreep bij de daklozenopvang aan de Spilsluizen. Het grasveld tegenover die opvang, dat destijds de vaste verzamelplek was voor daklozen en dealers, werd door de gemeente met hekken afgesloten. Het gevolg: de groep verplaatste zich naar het Martinikerkhof.
‘Net zombies die hier rondstrompelen’
Buurtbewoners laten aan het Dagblad van het Noorden weten dat de maat nu echt vol is. Van ’s ochtends vroeg tot ’s avonds laat is er sprake van overlast door verwarde personen en junks die in het openbaar crack dealen en gebruiken. Ook doen ze hun behoefte midden op straat. Volgens buren dragen veel van de overlastplegers bovendien steekwapens. “Ze poepen en plassen overal, het zijn net zombies die hier rondstrompelen.” Buurtbewoners geven aan zich onveilig te voelen.
De buurt eist binnen 48 uur een plan van aanpak van de gemeente. Komt dat er niet, dan start de buurt zelf acties. De bewoners benadrukken dat ze hierbij binnen de kaders van de wet zullen blijven.
Waterbedeffect
Dat het afsluiten van het grasveld aan de Spilsluizen voor een ‘waterbedeffect’ zou zorgen, werd in de Groningse gemeenteraad al eerder voorspeld. “De overlast op onder andere het Martinikerkhof neemt zienderogen toe”, stelde raadslid Niels Hilboesen (Stadspartij 100% voor Groningen) onlangs. “We zien de deals in harddrugs inmiddels gewoon voor onze eigen ogen gebeuren. Het college schrijft dat er wat moet gebeuren en daarin zitten we op één lijn, maar ik mis de échte, structurele oplossing. Ook in het onlangs gesloten coalitieakkoord wordt hier met geen woord over gerept. Wat is het perspectief voor deze buurt?”
Volgens Hilboesen mag Groningen de zorgtaak voor daklozen zeker niet uit het oog verliezen, maar moet er simpelweg harder worden opgetreden tegen overlast. “Mensen gaan naar plekken waar ze hun ‘natje en droogje’ kunnen krijgen, en Groningen is een gastvrije, aantrekkelijke stad die helaas ook nieuwe hulpbehoevenden aantrekt. Mijn partij wil dat niemand langs de kant staat, maar je kunt niet alles met de mantel der liefde bedekken.”
Ook Leendert van der Laan (Partij voor het Noorden) sprak eerder al van een overduidelijk waterbedeffect, maar ziet een opvallend verschil met andere dossiers in de stad. “Bij het parkeerbeleid wordt een eventueel waterbedeffect direct aangepakt met strenge handhaving. Maar bij deze specifieke groep wordt het openlijk gebruiken van harddrugs en het intimiderende gedrag in de openbare ruimte feitelijk gewoon gedoogd.”
Angst voor het Nieuwe Kerkhof
Van der Laan waarschuwt bovendien voor de nabije toekomst. De dagopvang van het Leger des Heils aan de Spilsluizen gaat op termijn namelijk verhuizen naar de Nieuwe Boteringestraat. “De grote angst van omwonenden dáár is dat het openbare groen rond het Nieuwe Kerkhof de nieuwe hangplek gaat worden. Nu het groen bij de Spilsluizen op slot zit en de problematiek zich direct verplaatst naar het Martinikerkhof, blijkt die angst wat onze fractie betreft volkomen terecht. Dit is niet de goede weg.”
Het gemeentebestuur benadrukt in de reactie die enkele weken geleden werd gegeven dat de problematiek in de binnenstad uiterst complex is en verwijst naar eerdere brandhaarden zoals de Gele Loper en het Noorderplantsoen. Een kant-en-klare oplossing voor de korte termijn is er volgens het college niet. Om deze zomer toch grip op de situatie te houden, zet de driehoek (gemeente, politie en OM) momenteel in op een gerichte, harde aanpak van een relatief kleine groep van de meest hardnekkige overlastgevers. De eerste officiële gebiedsverboden voor het centrum zijn inmiddels uitgedeeld. Het overtreden van zo’n verbod wordt direct behandeld als een strafrechtelijk misdrijf.
