De gemeente wil geen mono-mestvergisters toestaan op agrarische bouwgrond binnen de gemeente. De provincie is daar echter wel voorstander van.
Een mono-mestvergister is een installatie die organische mest via anaerobe vergisting (zonder zuurstof) omzet in biogas en hoogwaardige meststof. Dit proces wekt duurzame energie op, vermindert emissies en zet dagverse mest om in groen gas. De provincie ziet mono-mestvergisting en het biologisch aanzuren van mest als kansrijke technieken binnen de energietransitie en de verduurzaming van de landbouw.
De gemeente erkent dat het vergisten van mest kan bijdragen aan de productie van groen gas. Anderzijds is het vergisten van dierlijke mest niet goed te verenigen met het beleid rond voedsel- en eiwittransitie. Uitgangspunt van de eiwittransitie is immers het eten van meer plantaardige en minder dierlijke eiwitten., want dat resulteert in minder vee en dus minder mest.
Daar komt bij dat mono-mestvergisters erg grote, industrieel ogende installaties zijn die niet passen binnen het landschap in de gemeente Groningen. Bovendien zijn er binnen de gemeente geen grote melkveehouderijen die mono-mestvergisting op eigen erf rendabel kan maken. De provincie Groningen is op de hoogte van de ideeën van de gemeente hierover.
