Een bijzonder concert vond zaterdagavond plaats in de Immanuelkerk aan het Overwinningsplein. Een brassband, een fanfare en een harmonie traden daar gezamenlijk op. Voor Fanfare Concordia Middelstum was het een extra bijzondere avond: zij lieten voor het eerst een deel van hun WMC-werk aan het publiek horen.
“Het was een heel mooi concert”, vertelt voorzitter Alexander Zuidhof van de fanfarevereniging uit Middelstum. “Het ging goed en er was ook een goede opkomst. Voor ons was het inderdaad bijzonder omdat dit concert de eerste stap was in de richting van het Wereld Muziek Concours (WMC) dat straks in juli in Kerkrade wordt gehouden.” Het WMC is een internationaal festival voor blaasmuziek dat sinds 1950 elke vier jaar plaatsvindt. Het is een wedstrijd voor harmonie-, fanfareorkesten, brassbands, percussie-ensembles en mars- en showbands waarbij er op hoog niveau gestreden wordt om de prijzen.
Kippenvel
Zuidhof: “Zo’n eerste test is spannend. Hoe reageert het publiek? Het gaat om een nieuw geschreven werk van componist Jan de Haan, dat speciaal voor ons gemaakt is, en dat in het teken staat van Bartholt Entens. Entens werd in 1539 op de borg Mentheda in ons dorp geboren en werd bekend doordat hij zich aansloot bij de watergeuzen die ten strijde trokken tegen de Spaanse overheersers. Het is een ontzettend mooi stuk geworden dat mij gisteren kippenvel bezorgde. Maar het is ook een moeilijk stuk; het ging gisteravond nog niet op alle momenten perfect. Daarom ook deze eerste try-out waarbij we het eerste deel van het werk hebben laten horen. De komende periode vindt er nog een studieweekend plaats en drie verschillende try-outs. Er is nog genoeg ruimte om het te perfectioneren. Het belangrijkste is dat er echt iets in de zaal gebeurde. Dat is de bevestiging die we graag wilden.”
Van HaFaBra naar BraFaHa
Ruben Cijsouw is bestuurslid bij Martini Brassband Groningen. “We kunnen terugkijken op een hele mooie avond. Dergelijke concerten zijn vaak een ‘HaFaBra-concert’. Dit betekent dat de brassband altijd als laatste aan de beurt is. Dit keer hebben we het omgewisseld tot een ‘BraFaHa-concert’. Het begon om 19.30 uur en was rond 22.00 uur klaar. In totaal zijn er zes stukken gespeeld. De kerk was goed gevuld met zo’n 140 muzikanten en 100 tot 140 bezoekers. Als je bedenkt dat de Immanuelkerk driehonderd zitplaatsen heeft, zat het gebouw dus goed vol.”
Cijsouw benadrukt de verscheidenheid: “Je hebt drie orkesten die allemaal verschillend zijn. Een brassband is met dertig muzikanten compact en gebruikt vooral koperinstrumenten voor de klankkleur. Bij een fanfare komen de saxofoons erbij, wat een heel ander geluid geeft. Een harmonie voegt daar nog een houtsectie aan toe met fluiten en klarinetten. Dat is heel bijzonder om op zo’n avond bij elkaar te horen.” Zuidhof is het daarmee eens: “Zulke concerten vinden niet vaak plaats; op deze plek was het nu voor de vijfde keer. Het trekt een divers publiek en helpt de sector op de kaart te zetten. Men is bezig de fanfare de erkenning te geven als immaterieel erfgoed, dat is superbelangrijk.”
Olympische Winterspelen
De verscheidenheid kwam ook terug in de stukken. “Als brassband hebben wij filmmuziek en musicalstukken gespeeld”, vertelt Cijsouw. “En we speelden ‘Winter Games’ van David Foster, het officiële lied van de Spelen van 1988 die in Calgary plaatsvonden. Omdat de Paralympische Spelen op dit moment bezig zijn, leek het ons gepast dit ten gehore te brengen. De Postharmonie speelde meer klassieke werken en sloot af met een mars, waarop het publiek enthousiast meeklapte. De sfeer was gewoon heel goed.”
Jeugd en toekomstzorgen
Met Concordia in Middelstum gaat het ondertussen goed: “We hebben een grote groep jeugd uit plaatsen als Loppersum en Appingedam die fanatiek bijdragen. Jeugd trekt jeugd aan; ze zien leeftijdsgenoten bij een vereniging waar leuke dingen gebeuren, zoals studieweekenden, WMC-voorbereidingen en het drinken van een drankje na afloop. Maar je moet er wel energie in steken; het komt niet vanzelf aanwaaien.”
De Martini Brassband herkent dat bouwen. Cijsouw: “Dit jaar doen we niet mee aan de brassbandkampioenschappen. Zeven mensen zijn gestopt om goede redenen, maar daarmee verdwijnt wel een derde van je bezetting. We zijn nu aan het bouwen en verjongen. We zoeken momenteel alleen nog iemand die trombone kan spelen.” Cijsouw uit ook zijn zorgen over het muziekonderwijs: “Het hangt vaak af van hoe scholen er zelf naar kijken, het is niet structureel. Ook muziekscholen nemen landelijk in populariteit af, dat zijn wel zorgen voor de toekomst.”
