De 4Daagse van Groningen zit in de lift. Het aantal aanmeldingen neemt in snel tempo toe en met drie afstanden en de mogelijkheid om hybride te gaan lopen is het evenement groter dan ooit. André Pater van de organisatie vertelt dat men dit avontuur nooit had durven dromen.
André, vorig jaar stonden jullie aan de vooravond van de eerste editie. Dat het zo’n succes zou worden, hadden jullie dat verwacht?
“Vorig jaar in augustus vond de eerste editie plaats. We dachten: het zou mooi zijn als we de duizend deelnemers halen. Het werden er 1.400. Het is ons overkomen, we waren na afloop in extase en nog steeds zijn we super gelukkig. Maar vrijwel direct zijn we ook begonnen met de voorbereidingen aan de tweede editie die opnieuw straks in augustus plaats gaat vinden. En dat is super eng en spannend. Van tevoren hebben we ingeschat wat we aan zouden kunnen. We hebben in overleg met de gemeente gezegd: het aantal deelnemers van vorig jaar maximaal keer drie. En inderdaad: het loopt als een trein. Heel veel tijdblokken voor verschillende afstanden zitten al vol. Als je enkele jaren geleden voorspelt had waar wij nu staan, dan had ik je voor gek verklaard.”
Wat is het geheim?
“Ik denk dat er meerdere redenen zijn. Wij als organisatie staan voor verbinden en voor vitaliteit. Het verbinden van Stad en Ommeland, het opereren als familie maar ook heel duidelijk aandacht hebben voor vitaliteit. Dat komt niet alleen terug tijdens de wandelweek: we hebben vorige maand deelnemers die zich al aangemeld hebben een trainingsschema gestuurd. Je loopt namelijk niet zomaar even 80, 120 of 160 kilometer. Een tweede reden is dat het vorig jaar voor de deelnemers perfect verlopen is. Dat hebben de mensen onthouden. En last but not least: wandelen is sinds de coronacrisis erg populair geworden. Het is een hele laagdrempelige sport: iedereen kan dit doen.”
In de wereld is er op dit moment van alles aan de hand wat we in ons eigen land merken door stijgende brandstofprijzen. Zou dat ook een reden kunnen zijn?
“Goh. Daar had ik nog helemaal niet over nagedacht. We zouden dit ook zo kunnen gebruiken voor onze marketingdoeleinden. Persoonlijk denk ik op dit moment dat dit nog niet een hele grote rol speelt in de aanmeldingen die binnenkomen, maar het zou wel een rol kunnen spelen naarmate deze crisis langer duurt en allerlei effecten teweegbrengt waar we nu nog geen weet van hebben.”
Je zei het al: veel tijdsblokken zitten al vol…
“Eigenlijk zie je hier iets heel moois. Vorig jaar hadden we de 20 en de 40 kilometer. Dit jaar bieden we ook de 30 kilometer aan. Wat je ziet is dat mensen die vorig jaar de 20 liepen, nu zeggen: dat ging eigenlijk best wel goed, laten we nu de 30 kilometer proberen. Ze klimmen een trede hoger. Nieuwe deelnemers kiezen echter sneller voor de 20. Omdat we dit jaar drie keer zoveel mensen een startplek kunnen geven, loopt het bij die tijdsblokken al snel vol.”
Wat kun je over deze deelnemers vertellen?
“Ongeveer veertig procent van de deelnemers komt uit de stad of uit de directe regio. De resterende zestig procent komt van verder. En dat is een aantal waar wij heel blij van worden: dat zijn allemaal mensen die naar Groningen komen om dit gebied te ontdekken. Ze willen weten wat het hun te bieden heeft. En om terug te gaan naar de tijdsblokken: op de website zie je dat inderdaad een groot deel van de blokken vol zitten. In elke groep zitten er maximaal 250 mensen. Dat is toch fantastisch? Mijn compagnon voorspelt dat ook dit keer alle tickets verkocht zullen worden. Ik ben iets voorzichtiger, maar eigenlijk zijn we nu al super tevreden.”
Een grotere organisatie betekent ook waarschijnlijk meer vrijwilligers…
“Absoluut. En we zoeken ook mensen die ons kunnen helpen. Vorig jaar waren er 160 mensen die ons geholpen hebben. Dit jaar denken we zo’n 300 mensen nodig te hebben. Op dit moment hebben zich 100 mensen als vrijwilliger aangemeld. We werken samen met onze partners Stadjerspas en Link050. Inwoners die een Stadjerspas hebben kunnen bijvoorbeeld tegen een gereduceerd tarief deelnemen. Maar we hebben ook de vraag uitgezet: lijkt het je ook leuk om ons te helpen om alles in goede banen te leiden? En mensen die dit interview lezen, die mogen zich uiteraard via onze website aanmelden.”
Moet de hele organisatie groeien?
“Dat klopt. We worden dit jaar drie keer zo groot. Daarom zijn we als organisatie al heel vroeg begonnen om dat op te tuigen. Zo werken we met hoofdcoördinatoren. De opdracht is simpel: een evenement organiseren dat 4.500 mensen kan dragen. Dat betekent een ticketregistratie die dit aantal aankan, maar ook het registratiebureau en de logistiek daaromheen moet dit aan kunnen. Net als de horeca en de tijdsregistratie. Soms denk ik wel eens: waar ben ik aan begonnen? Maar omdat het zo leuk is en ik ook zoveel potentie zie, heb ik vorig jaar besloten om al mijn schepen te verbranden: ik heb alles laten vallen om mij hier fulltime op te kunnen focussen. En ja, mijn vriendin heeft gezegd: zou je dat nu wel doen? Maar ik denk dat de kansen er liggen, ik wil echt iets moois van dit evenement maken.”
Zijn de routes hetzelfde als vorig jaar?
“In de basis zijn de routes inderdaad hetzelfde. Wel hebben er cosmetische veranderingen plaatsgevonden. En één route is significant veranderd: de eerste dag van de twintig kilometer. Deze ging tijdens de eerste editie naar de uitkijktoren in De Onlanden, maar gaat nu dieper het natuurgebied in. Daarnaast hebben we nu een nieuwe afstand, dus dat onderdeel is uiteraard nieuw. Dat we veranderingen hebben doorgevoerd is ook op basis van feedback. We hebben vorig jaar deelnemers de mogelijkheid geboden om feedback te geven. Eén van de punten was dat er plekken waren waar recreatief fietsverkeer en wandelaars elkaar wat in de weg zaten. Dat hebben we opgelost. Wat betreft De Onlanden: dat is een natuurgebied dat door Natuurmonumenten en Staatsbosbeheer beheerd wordt. Wij zijn daar te gast. Toen we dit vorig jaar voor het eerst organiseerden, wisten zij niet wat ze konden verwachten. Maar als achteraf blijkt dat de paden schoner zijn dan bij het begin, dan merk je ook bij hun veel enthousiasme. Dat is erg leuk.”
Er verandert onderweg ook het een en ander, toch?
“Wat we willen is dat er om de 2,5 kilometer een watertappunt met een vrijwilliger beschikbaar is. En om de vijf kilometer moet er een groter punt zijn waar je even kunt rusten, waar je naar het toilet kunt, waar wat horeca is en waar ook wat muziek is. Ik zeg 2,5 en 5 kilometer, maar dat is uiteraard bij benadering. Daarnaast hopen we dat het evenement ook door omwonenden omarmd wordt. Vorig jaar zagen we daarvan al hele mooie voorbeelden: mensen die bijvoorbeeld knakworstjes of iets anders lekkers uitdeelden aan de deelnemers. Op zoiets hopen we nu nog wat meer. Om dit te realiseren willen we bij iedereen die op maximaal twintig meter van de route woont een brief in de brievenbus stoppen met informatie.”
Is er bij de muziek ook een mogelijkheid voor de Groningse cultuur?
“Dat is inderdaad een gedachte die wij hebben. Groningen heeft heel veel te bieden. Door elke dag een andere windrichting op te lopen, maak je kennis met de verscheidenheid qua natuur dat Groningen te bieden heeft. Maar inderdaad ook op cultureel vlak is er van alles te beleven. Muziek bijvoorbeeld, maar je kunt ook denken aan poëzie van de stadsdichter of kunst. Op dit vlak willen we samenwerken met andere organisaties, met de gemeente of de provincie bijvoorbeeld. Wij denken dat dit heel goed door deze organisaties aangedragen kan worden.”
Hebben twijfelaars nog lang tijd om te beslissen?
“Onze inschatting is dat kaartjes nog wel even beschikbaar zullen zijn. Maar de 20 kilometer zal het snelste uitverkocht zijn. Dus als je twijfelt: voor de 20 kilometer zou ik wel snel toehappen. En ik zou ook beginnen met trainen. Samen met mijn vriendin loop ik bijvoorbeeld zo’n 60 kilometer per week. Vandaag zijn we van plan om 20 kilometer te lopen op een van de routes die straks in augustus gelopen gaat worden. Op deze manier doen we ook praktijkervaring op.”
Meer informatie over de 4Daagse vind je op deze website.
