Simon Wijma uit Ten Boer vertrekt binnenkort opnieuw naar Oekraïne om hulp te verlenen. Vanuit Kyiv wil hij drie maanden lang hulp- en medische goederen naar het frontgebied in het oosten van het land brengen. Een gesprek met Simon Wijma over zijn drijfveren.
Simon, het is niet de eerste keer dat je naar Oekraïne vertrekt, hè?
“Dat klopt. Afgelopen jaar ben ik ook een periode in het land geweest om hulp te verlenen. Dit keer heb ik echter aansluiting gezocht bij een andere organisatie. Elke keer weeg je af wat je kunt doen en welke organisatie daar op dat moment het beste bij past. Dit keer is dat de organisatie Ukrainian Patriot (UP). Het is een Canadees-Amerikaanse organisatie die geleid wordt door een Canadese mevrouw die in Kyiv woont.”
Wat is het dat deze organisatie zo bijzonder maakt?
“Ze werken volgens een spirituele inslag. Dat bedoel ik trouwens niet zweverig. Je kunt naar een gebied gaan waar hulp nodig is, de goederen afleveren en weer vertrekken, maar deze organisatie kiest er juist voor om wat extra’s te doen. Het leven in steden en dorpen in het oosten is hevig verstoord en het bestaan is er zwaar. Als er dan mensen komen om hulpgoederen te geven, geeft dat de bewoners een boost. Maar als je dan ook nog de ruimte en tijd hebt om samen muziek en dans te maken, dan is die oppepper nog groter. Het is iets waar je letterlijk heel blij van wordt. Het geeft een boost, en het is heel mooi om dat te kunnen bieden.”
Oekraïne wordt geplaagd door aanvallen op de energievoorziening. We zagen de afgelopen dagen beelden van feestjes waarbij mensen, ondanks de elektriciteitsuitval, zongen om de moed erin te houden…
“Klopt. Oekraïne beleeft een erg strenge winter met ’s nachts strenge vorst. Dat betekent dat het leven zwaar is. Rusland voert zulke aanvallen ook met opzet uit; ze willen met hun bombardementen de bevolking psychologisch en mentaal breken. Maar één van de oplossingen is om samen muziek te maken en te gaan dansen. En hoe bizar het ook klinkt – want ‘feestvieren’ in oorlogstijd is vreemd – het werkt heel goed.”
Vanuit Kyiv ga je dus een periode lang hulpgoederen richting het front brengen?
“Dat klopt. Aanstaande maart vertrek ik. We gaan voedsel en medische hulpmiddelen tot vlak bij de frontlinie brengen. We gaan bewonersgroepen ondersteunen, maar ook dierenasiels en ziekenhuizen. En voor militairen gaan we beschermende hulpmiddelen leveren. Maar dat is niet het enige wat deze organisatie doet. Ze organiseren in de zomermaanden ook zomerkampen voor kinderen uit het oorlogsgebied die ontheemd zijn. Dan moet je bijvoorbeeld denken aan kinderen die één van de ouders hebben verloren of zelfs wees zijn geworden.”
Waar vinden deze kampen plaats?
“Die vinden plaats op het platteland van Oekraïne, in een gebied dat ver van het oorlogsgeweld verwijderd is. Het idee is om ze echt een week van hun leven te geven met plezier en gezelligheid, even zonder de problemen van de oorlog. Ik heb me aangemeld om bij zo’n kamp te helpen. Ik spreek geen woord Oekraïens, maar de organisatie zegt dat dit geen probleem is. Om het kamp goed te kunnen organiseren zijn er veel vrijwilligers nodig. Ik kan bijvoorbeeld helpen in de keuken.”
Je zou ook in Nederland acties kunnen organiseren. Wat zijn je persoonlijke drijfveren om juist daarheen te gaan?
“Deze oorlog raakt me. Ik zit best vaak met tranen in mijn ogen naar het nieuws over Oekraïne te kijken. En ja, er is veel wereldellende, maar deze oorlog raakt me altijd het meest. Het is namelijk zo dichtbij; het vindt letterlijk in onze achtertuin plaats. Wat de Oekraïners laten zien is een moedige strijd tegen een overmacht. Dat ze het al zo lang volhouden, komt omdat ze vanuit hun hart vechten voor hun land en hun vrijheid. Dat doen ze tegen een leger dat vaak niet weet waarom ze er vechten of er alleen voor het geld staan. Dat zijn hele grote verschillen, waardoor het mij niet zou verwonderen als Oekraïne uiteindelijk wint. Daar wil ik een steentje aan bijdragen. Een druppel op een gloeiende plaat, maar misschien net die ene druppel die het verschil maakt.”
Deze dagen is het vier jaar geleden dat de grootschalige aanval begon. Vandaag vindt er een grote mars plaats in de stad. Hoe beleef jij deze dag?
“Het is heel mooi en goed dat dit in Groningen gebeurt. We tonen onze solidariteit en dat raakt mij. De mars wordt georganiseerd door De Sociale Brigade. Voor hen heb ik gisteren folders uitgedeeld en bij een supermarkt gestaan om hulpgoederen in te zamelen. Ik hoop dat vandaag veel mensen zich laten zien bij de mars.”
Hoe kunnen mensen jou of de organisatie helpen?
“De organisatie waar ik actief voor ben, is het meest gebaat bij geld. Zij investeren dat geld direct in Oekraïne. Goederen die nodig zijn worden daar gekocht, waardoor ook de lokale economie er voordeel bij heeft. Mensen die financieel iets willen betekenen, kunnen een berichtje sturen naar mijn telefoon op telefoonnummer 06 411 480 97. Het is dus niet de bedoeling dat ze fysieke hulpgoederen bij mij brengen, want deze organisatie werkt bewust door de goederen in Oekraïne zelf aan te schaffen.”
Meer informatie over Ukrainian Patriot vind je op deze website.
