De Groningse schaatsers Marcel Bosker en Chris Huizinga hebben zondag geen potten kunnen breken op de olympische 5 kilometer in Milaan. Tijdens een spannende race ging het goud in een nieuw olympisch record naar de Noor Sander Eitrem.
Marcel Bosker beet het spits af in de eerste rit tegen de 21-jarige Gabriel Groß. De Duitser, afkomstig uit een echte wintersportfamilie uit Prien am Chiemsee, bleek een maatje te groot. Waar zijn broers kozen voor de biatlon, koos Groß voor het ijs. Bosker, die geboren werd in Zwitserland en op jonge leeftijd naar Ten Boer verhuisde en het schaatsen leerde bij IJsvereniging Groningen, kon het tempo niet volgen. Met een helm op, waarbij hij één van de weinige schaatsers is die hier voor kiest, finishte hij in 06:17,47, goed voor de elfde tijd. Groß noteerde 06:14,40.
Onder toeziend oog van de koninklijke familie reed Stijn van de Bunt in de tweede rit een degelijke race. Van de Bunt kent een turbulent seizoen. Na een zwaar ongeluk in Andorra afgelopen zomer, waarbij hij zijn rug en ribben brak, maakte hij in december indruk tijdens het OKT in Heerenveen waarbij hij zich door een goede prestatie verzekerde van een startticket op onder andere de vijf kilometer. Eerder dit seizoen reed hij op Kardinge al het baanrecord van Sven Kramer uit de boeken. De Bunt finishte in 06:12,94 en werd daarmee negende.
Lorello verrast
De derde rit zorgde voor een verrassing. De Italiaan Riccardo Lorello nam het op tegen Peder Kongshaug uit Noorwegen. De 23-jarige Lorello kwam in het begin van de wedstrijd tot twee keer toe lastig uit op de wissel waarbij hij extra aan moest zetten om voor Kongshaug langs te kruisen. Op de drie kilometer noteerde Lorello 03:41,05. Tot dan toe was Kongshaug nog sneller: 03:40,41. Kongshaug, die zich de afgelopen weken in Collalbo voorbereidde op de Olympische Spelen, moest het in de laatste ronden laten gaan. De Italiaan had energie over en uiteindelijk finishte hij, luid aangemoedigd door land- en ploeggenoten, in 06:09,22. Kongshaug noteerde 06:11,31.
Huizinga beste Nederlander
In de zesde rit was het de beurt aan Chris Huizinga. Hij nam het op tegen de Oostenrijkse sensatie Alexander Fahrthofer die dit seizoen indruk maakte tijdens de World Cup-wedstrijden in Salk Lake City en Calgary. De jonge Oostenrijker uit Wörgl, aan de voet van de beroemde Hahnenkamm, kon echter geen vuist maken en was geen partij. Huizinga opende sterk en reed een knappe ‘negative split’. Hij deed een serieuze aanval op de tijd van Lorello, maar kwam net tekort. Huizinga, die geboren werd in de stad en het schaatsen net als Bosker leerde bij IJsvereniging Groningen, finishte in 06:11,58. Daarmee was hij de beste Nederlander op de zevende plaats.
Van tevoren waren alle ogen gericht op de achtste rit waarin de Italiaan Davide Ghiotto in actie kwam. De afgestudeerd filosoof, die in 2022 nog brons pakte, hoopte zondag goud aan zijn erelijst toe te voegen. In een indirect duel met Lorello verloor hij echter. Hij finishte in 06:09,57.
Koningsrit
De beslissing viel in de negende rit: de ‘koningsrit’. Het 19-jarige Tsjechische supertalent Metoděj Jílek nam het op tegen de Noorse schaatsliefhebber Sander Eitrem. De Noor, die in zijn vrije tijd het liefst oude schaatswedstrijden terugkijkt, plaatste na 2.200 meter een versnelling. Jílek kon niet volgen en een gat was geslagen. In een nieuw olympisch record van 06:03,95 greep hij de titel. Het is het eerste Noorse goud op deze afstand sinds Johann Olav Koss in 1994 op de 5 kilometer zegevierde.
Jílek pakte het zilver (06:06,48) en het brons was verrassend voor Riccardo Lorello. Grote namen als Ted-Jan Bloemen en Timothy Loubineaud kwamen er in de laatste rit niet meer aan te pas.
“Ik heb mezelf helemaal leeg gereden”
Huizinga laat na afloop voor de NOS-camera weten dat zijn positie vergelijkbaar is met wat hij al het hele seizoen rijdt: “Eitrem steekt er boven uit. Hij is een klasse apart. Dat zagen we twee weken geleden al toen hij een wereldrecord reed. En dat geldt ook voor Jílek. Toch zie je dat een toernooi als dit ook weer voor een aparte uitslag zorgt.” Zelf is hij tevreden over zijn afstand: “Het plan dat we gesmeed hadden, ging lange tijd goed. Aanvankelijk lieten we de rondetijden langzaam oplopen om bij de 3 kilometer te versnellen. Zuur waren de laatste drie rondes. Als ik daar beter was geweest had ik mezelf naar huis gereden en was er een kans geweest op een podiumplek. Maar ik heb mezelf helemaal leeg gereden.”
