Er moet een onafhankelijk bouwtechnisch onderzoek komen naar de omstreden muurschildering in de Vechtstraat. Daarvoor pleiten de kunstenaars van Toyisme, de bewonersvereniging Rivierenbuurt en de pandeigenaar. Hoewel de gemeente excuses heeft aangeboden voor het “slechte proces”, houdt het college vast aan verwijdering van het kunstwerk, een besluit dat volgens de betrokkenen berust op willekeur en onjuiste technische aannames.
Afgelopen woensdag trok het college in de raadsvergadering het boetekleed aan. Wethouder Rik van Niejenhuis (PvdA) gaf toe dat de communicatie vanuit het stadhuis faliekant is mislukt: “De gemeente hoort met één mond te spreken. Dat is niet gebeurd en dat spijt ons verschrikkelijk.” Ondanks de excuses blijft het besluit ongewijzigd: de schildering voldoet niet aan de monumentenrichtlijnen en moet verdwijnen. Vanwege de eigen fouten is de gemeente bereid om de kosten voor verwijdering en een nieuw kunstwerk, wat ongeveer 200.000 euro gaat kosten, volledig zelf te dragen.
“Argumenten snijden geen hout”
De bewonersvereniging kreeg aan het eind van het debat geen kans meer om te reageren, maar doet dat nu alsnog. “Het college beweert dat de verf vochtschade veroorzaakt en dat ventilatie niet mogelijk is. Maar er zitten nu al roosters in de muur”, aldus de vereniging. Volgens een tegenexpertise is er geen sprake van schade aan het monument, omdat de schildering op een voorzetmuur met een spouw is aangebracht. “Het argument van het college snijdt geen hout. Daarom eisen wij een onafhankelijk onderzoek om vast te stellen of de verf daadwerkelijk schade veroorzaakt.”
Historische context
De betrokkenen wijzen erop dat de bewuste muur pas in 1960 is gebouwd en oorspronkelijk nooit zichtbaar was omdat er een ander pand voor stond. “Deze muur heeft geen beschermende monumentale waarde. Bovendien is de schildering wel degelijk omkeerbaar; de gemeente gaat er immers zelf vanuit dat deze verwijderd kan worden.”
De grootste frustratie zit bij het advies van de welstandscommissie, dat door het college blindelings zou worden gevolgd. “De commissie vindt de schildering niet mooi of passend. Dat is een smaakoordeel, geen juridisch argument. Bijna 2.500 omwonenden, die een petitie getekend hebben, vinden het wél een aanwinst. Wiens mening weegt hier zwaarder: die van een gesloten commissie of die van de buurt die er dagelijks tegenaan kijkt?”
Onverantwoorde kosten
Het feit dat de gemeente een andere schildering op dezelfde muur wél zou toestaan als het ontwerp hen aanstaat, bewijst volgens de buurt dat de monumentale status een gelegenheidsargument is. “Dit maakt pijnlijk duidelijk dat het om smaak gaat. In plaats van zich te baseren op de feiten, presenteert men een misleidend alternatief. Wij hebben recht op een eerlijke herbeoordeling. Handel niet langer op basis van ongegronde aannames, maar erken het maatschappelijk draagvlak.”
Verslaggever Sofie Dallinga maakte een reportage over het onderwerp:
