Een jaar geleden gingen de zaag en hamer in de populaire modeltreinbaan van Emiel. Reden: de baan kon onmogelijk mee verhuizen. Maar hoe staat het een jaar later met het project?
Emiel, de bouw van de vorige baan, die door veel mensen gevolgd werd via sociale media, die kon niet mee naar jullie nieuwe huis, hè?
“Dat klopt. Er was maar één optie, en dat was ontmantelen. De baan was zo groot dat deze niet door een deur kon. Daarom hebben we ervoor gekozen om hem af te breken. De bomen, huisjes en struiken hebben we voorzichtig weggehaald, want die willen we hergebruiken op de nieuwe baan. Eigenlijk kun je dus zeggen dat we op deze manier heel duurzaam bezig zijn, haha. En ondanks dat het afbreken zuur was, omdat we veel tijd hadden besteed aan die baan, biedt het ook voordelen. Door de jaren heen hebben we, ik maak de baan samen met mijn vriendin Sanne, onze technieken verder ontwikkeld, waardoor we dingen nu heel anders aanpakken.”
Hoe staat het ervoor met de nieuwe, grote baan?
“Iets minder ver gevorderd dan ik misschien vorig jaar rond deze tijd had gedacht. Dat komt vooral omdat ik samen met collega modelspoorbouwer Erik Wierenga aan een zijproject ben begonnen. We hebben een minibaan gebouwd die je uit elkaar kunt halen en weer in elkaar kunt zetten. Deze is verplaatsbaar in de auto, waardoor we langs beurzen en evenementen kunnen rijden. We hebben bijvoorbeeld al in het Spoorwegmuseum in Utrecht gestaan en vier weken geleden waren we in Veendam. En dit is eigenlijk een heel leuk en geslaagd project geworden.”
Een mobiel project dus, waarbij jullie ook veel interactie hebben met liefhebbers…
“Absoluut! Dat maakt het ook heel leuk. We hebben nu de mogelijkheid om naar een beurs te gaan, te laten zien wat we doen en de gesprekken met hobbyisten en liefhebbers aan te gaan. Dat is fantastisch. De baan is ruim twee meter breed en veertig centimeter diep. Hij bestaat uit een zichtbaar en een onzichtbaar deel. Het zichtbare deel heeft een mooi landschap. Door middel van het onzichtbare deel, dat buiten het zicht van het publiek ligt, kan de trein een rondje rijden. Achter ‘in de kast’ is een klein rangeerterrein gebouwd, waar treinen geparkeerd kunnen worden. Het is een prachtig project geworden, en de komende jaren hopen we vaker naar beurzen en evenementen te kunnen gaan.”
En om terug te komen bij je eigen baan…
“Als je een nieuwe baan gaat bouwen, begint het met een idee. Mijn vorige baan had ‘het Zwarte Woud’ als thema. Dat thema krijgt de nieuwe baan ook, omdat het qua landschap heel veel mogelijkheden biedt. Via sociale media heb ik Huib Maaskant leren kennen, die met software een baan kan ontwerpen. Dat heeft hij voor mij gedaan. De nieuwe baan bestaat uit drie lange zijden. Vervolgens is het basisframe gemaakt. Een bedrijf heeft het hout met laser op maat gesneden. Thuis heb ik het in elkaar gezet, wat nog een flinke klus was. En nu is het tijd voor de volgende fase: het leggen van rails, isolatie aanbrengen voor de rails en alles onder spanning brengen: oftewel solderen.”
Als we kijken naar het ontwerp, dan zien we twee stations die zich in een stedelijke omgeving bevinden, maar we zien ook typische Duitse kenmerken terugkomen als wijnranken, water en bossen…
“Klopt! Al moet ik wel eerlijk zeggen dat we het ontwerp gebruiken als leidraad. Dat iets is ingetekend, wil niet zeggen dat we het ook precies dáár of überhaupt willen realiseren. We willen de vrijheid houden om zelf onderdelen in te kunnen bouwen. Maar je kunt wel zeggen dat het ontwerp een goede impressie is van hoe het er ongeveer uit moet gaan zien. De vorige baan was geïnspireerd op reizen die wij zelf naar het Zwarte Woud hebben gemaakt. Voor dit ontwerp zijn we niet specifiek opnieuw afgereisd, maar we hebben ons wel laten inspireren door eerdere reizen en beeldmateriaal.”
Tekst gaat verder onder de foto’s:
Je vertelt dat het leggen van rails de eerstvolgende fase is. Is dat lastig?
“Ja, toch wel. Als je een modelbaan bouwt, kun je rails kopen die een bepaalde radius hebben. Zo heb ik mijn vorige baan ook gebouwd. Maar het is ook mogelijk om de rails zelf een radius te geven; je buigt de rails dan zelf. Dat wil ik nu gaan doen. Spannend natuurlijk, want het moet allemaal precies op elkaar aansluiten. Klopt het niet, dan ontspoort een trein. Dus we zullen veel gaan testen. De grootste uitdagingen verwacht ik bij de twee stations. Daar liggen wisselstraten, wat een extra uitdaging vormt.”
Op het ontwerp zien we het zichtbare deel, maar ik vermoed dat er ook een onzichtbaar deel is?
“Dat klopt helemaal. Ook bij deze baan zal het mogelijk zijn dat treinen een rondje kunnen rijden. Op de baan lijkt het alsof een trein een tunnel in een berg inrijdt. Door die techniek toe te passen, is het mogelijk om een trein een bocht te laten maken en om de trein elders weer tevoorschijn te laten komen. Het is niet zo dat we technieken gaan gebruiken als seinen, waardoor het heel realistisch wordt. Natuurlijk komen er seinen te staan die voor het oog werken, maar persoonlijk haal ik vooral plezier uit landschapsbouw. Het programmeren van bijvoorbeeld seinen tot een dienstregeling, dat kan mij minder bekoren. Bovendien heb je voor zoiets dure onderdelen nodig. Dat brengt de vraag met zich mee: waar wil ik mijn geld in investeren? En dan kies ik toch voor het landschap.”
Je klinkt erg enthousiast. Bemerk ik jeukende handen?
“Haha, absoluut. Dat komt ook wel een beetje door deze tijd van het jaar. Het is in de middag al vroeg donker. Buiten is er weinig te doen. Eigenlijk zijn het ideale dagen om met een hobby als deze aan de slag te gaan. Daarmee zeg ik overigens niet dat dit per se een winterhobby is. Ook in de zomer kun je prima aan een baan werken, al merk ik wel dat er dan meer afleiding is door andere activiteiten. We hebben overigens geen planning. We verwachten hier zeker een aantal jaren mee bezig te zullen zijn. En we proberen onze volgers zoveel mogelijk in het proces mee te nemen. Dus 2026 gaat denk ik een heel tof jaar worden.”
De volgers op sociale media. Want dat is ook de reden waarom we twee jaar geleden bij jullie voor de deur stonden: het Instagramkanaal dat jullie hebben groeide explosief…
“En dat doet het nog steeds. Op Instagram zijn we dit jaar gegroeid naar ruim 44.000 volgers. Op TikTok hebben we nu tienduizend mensen die ons volgen. En we hebben er een tijdje geleden ook voor gekozen om op Facebook actief te zijn. We zien dat elk platform toch wel zijn eigen doelgroep heeft. Daar zijn we in korte tijd gegroeid naar ruim drieduizend volgers.”
Dat het aantal volgers nog steeds groeit: wat zegt dat?
“Mijn indruk is dat modelbouw nog altijd ontzettend populair is. Tijdens de coronacrisis kende het een forse opleving. We mochten en konden niks meer, waardoor mensen hobby’s gingen oppakken die ze thuis konden uitvoeren. Het waren gouden jaren voor modelbouwwinkels. Ik denk dat de situatie nu weer vergelijkbaar is met die van voor de coronacrisis. Gevaren loeren er wel: de inflatie, dat onderdelen voor een baan duurder worden, speelt ook binnen deze hobby. Maar tegelijkertijd is het ook een hobby die fascineert en inspireert. En dat is ook wat wij met ons kanaal willen bewerkstelligen.”
Naast het maken van mooie filmpjes, willen jullie ook mensen inspireren met bepaalde technieken die jullie toepassen?
“Klopt. Er zijn veel mensen die genieten van wat wij maken. Maar er zijn ook mensen die zelf ook een baan willen maken. Hoe maak je iets? Hoe maak je waarheidsgetrouwe bomen? Hoe leg je een riviertje aan? Dat laten wij zien. Dat is ontzettend leuk om te doen, maar het is ook heel erg leuk om te zien hoe mensen daarop reageren. Dat we mensen kunnen helpen, maar dat we ook mensen inspireren om met deze hobby aan de slag te gaan.”
Treinen fascineren. Dat geldt van jong tot oud. Dit interview vindt plaats in het weekend dat het televisieprogramma Rail Away (EO) haar 250e aflevering uitzendt en dit viert met een extra lange uitzending. Is het jammer dat dit programma dreigt te verdwijnen?
“In de afgelopen maanden is er al veel gezegd en geschreven over bezuinigingen op de publieke omroep. Daarbij werden al verschillende programmatitels genoemd. Ik zei tegen mijn vriendin dat ik verwachtte dat Rail Away ook zou verdwijnen, want dat is ook zo’n programma dat past bij de titels die genoemd werden. En natuurlijk is het zonde. Ik kijk graag naar de afleveringen die gemaakt zijn in de Alpenlanden en Duitsland. Je ziet dat de kwaliteit de afgelopen jaren ook ontzettend is toegenomen. In plaats van een helikopter, waarvan je de schaduw regelmatig op de grond zag, gebruikt men nu drones, met prachtige beelden als resultaat. De uitzendingen inspireren mij ook qua landschapsbouw. Dus ja, absoluut zonde.”
Des te meer redenen om jullie te gaan volgen?
“Wij kunnen niet aan Rail Away tippen. Maar als mensen plezier halen uit onze content, en erdoor geïnspireerd raken, dan maakt ons dat blij.”
Gerelateerd
