Woordvoerder Moskee Groningen: ”Sharia onze manier van leven” (update)

De woordvoerder van de Moskee Groningen Jeffrey Jager heeft op Twitter gepost dat ”de Sharia onze manier van leven is”.

Op de Twitterpagina van de woordvoerder is een afbeelding te vinden waar  stickers met Shariaregels opstaan. Deze stellen onder andere dat het nuttigen van alcohol verboden is. Deze ‘Sharia Controlled Zone’ stickers werden in 2013 gebruikt door extremistische moslimjongeren in Oost-Londen. Zij hielden hier ‘moslimpatrouilles’, mensen die o.a. dronken of homoseksueel waren werden hardhandig ‘gestraft’ door de radicale jeugdigen.

De moskee was mei vorig jaar in opspraak voor het uitnodigen van de omstreden imam Sheikh Adel al-Kalbani.

Jeffrey Jager heeft ondertussen de volgende schriftelijke reactie gegeven:

Ik heb gekozen voor de tweets vanwege de misconceptie die vele niet Moslims hebben over de shari3ah. Wanneer ik een niet Moslim vraag over de Shari3ah gaat het veelal over het strafrecht en daar doen wij de Shari3ah veel te kort mee.

 

De Shari3ah bevat alle aspecten van het leven. Dit varieert van de Salaat (het gebed), tot het zorgen voor de ouders. Van het volgen van de Profeet Mohammed (vrede en zegeningen van Allah zij met hem) tot het inwikkelen van een overleden persoon in de kaffan (doodsgewaad).

 

Omdat de Islaam onze manier van leven is als Moslim, is de Shari3ah dat tegelijkertijd ook gezien het, de manier van leven is voor de Moslims. Verder ben ik begonnen met een actie om allerlei aspecten van de Shari3ah te tweeten met als hashtags #Shariah #Groningen om uitleg te kunnen geven over de Shariah.

 

Deel dit artikel:

  1. In Nederland geldt in elke gemeente de Algemene Plaatselijke Verordening. U kunt geen regels toevoegen. Dat is voorbehouden aan de wetgever. De regels van een Onzichtbare Hogere macht, OHM, van een Hogere Buitenaardse Beschaving, HBB of een Vijandige Buitenlandse Mogendheid, VBM, gelden niet in Nederland.
    Wij leven in een door de democratische rechtstaat gecontroleerde zone.

  2. @klaas: waarom zou dat er moeten staan dan om de kritiek op de sharia te verantwoorden? De sharia is de leefwijze van moslims sinds de 9e eeuw die indruist tegen de verlichtingsideeen waarop de westerse samenleving is gefundeerd.
    Het is toch niet zo gek dat er boze reacties komen als er gezegd wordt dat de sharia iemands leefwijze is waar hij/zij trots op is? Waarom is dat niet gek? Omdat in de sharia-samenlevingen homo’s worden opgehangen, vrouwen worden gestenigd en dieven hun handen worden afgekapt. Dit is in strijd met de mensenrechten. Beetje een dooddoener om aan te geven dat de sharia ook goede punten heeft… “Sharia is onze leefwijze en wij zijn daar trots op” Dat mogen wij in het westen een weerzinwekkend standpunt vinden. Jammer dat meneer Jager onze prachtige stad Groningen hierbij betrekt, maar hij zal niet beter weten of geen andere manier hebben geweten om de aandacht te krijgen die hij nu krijgt. Gelukkig zijn zijn argumenten van een dermate slecht niveau dat men dit snel weer vergeten zal zijn. Gegroet!

  3. Is dit niet die moskee die onder toezicht staat van de AIVD? Jawel. Een aantal Syrie-gangers zijn vanuit dit nest afgereisd naar het ”kalifaat” in Syrie.

      1. Religie is de bron van alle kwaad en wordt gebruik om het onbegrijpbare en tot nu toe niet te verklaren gebeurtenissen uit te legen.

      2. Onzin. Hitler, Stalin, Mao. Allemaal niet religieus. Het kwaad zit hem niet in religie maar in de overtuiging de enige waarheid te kennen, zonder daarbij open te staan voor de werkelijkheid.

  4. ‘De sharia is een systeem van goddelijke wetgeving dat door Allah aan de mens is gedicteerd.’

    Wat is sharia?

    De sharia is een set plichten, maar deze plichten zijn volgens de moslims goddelijke wetten, dus dingen die de mens niet of juist wel moet doen. We spreken dus over een theocratisch rechtssysteem, dat volgens westerse ogen geen volwaardig rechtssysteem genoemd kan worden. De rechten van het individu, zoals vast gelegd in de mensenrechten, worden binnen de sharia met voeten getreden.
    Sommige mensen zijn gelovig op een strikte manier, maar respecteren de seculiere wetten. Anderen gelovigen doen dat niet en willen een kalifaat, in de zin van een eigen staat gevestigd op de wereld. We hebben het hier dus niet over een kalifaat in mythologische zin van het woord.

    De sharia gaat over rechten en plichten, dus we kunnen het op z’n minst als een achterhaald rechtssysteem beschouwen, hoewel je dan kan discussiëren over de kwestie of het wel of niet een rechtvaardig en moraal systeem is. Als het antwoord op deze vraag nee is, dan is de sharia geen rechtssysteem volgens westerse maatstaven, waardoor het ook lastiger wordt het überhaupt als rechtssysteem aan te merken. Een voorbeeld: de hand afhakken als straf voor stelen (sharia), staat in geen verhouding tot het vergrijp in kwestie, althans volgens het westerse perspectief op wat rechtvaardige wetgeving is.

    Er zijn duidelijke situaties waarin het irrationele karakter van de sharia tot problematische of ronduit absurde en verderfelijke situaties leidt, neem bijvoorbeeld het huwelijk voor een uur:

    “Na de afgesproken tijd wordt het huwelijk automatisch ontbonden. Afhankelijk wat beide partijen overeenkomen kan deze termijn variëren van een uur tot 99 jaar. Er ontstaan geen erfrechten tegenover de vrouw, maar wel voor eventuele kinderen die uit het huwelijk geboren worden. Deze kinderen worden ook erkend.
    De andere stromingen, zoals de soennieten, erkennen wel dat Mohammed het tijdelijke huwelijk goedkeurde voor moslimmannen op zakenreis of op veldtocht. Immers, een tijdelijk huwelijk is beter dan overspel. Dit was een concessie aan de menselijke zwakte. Later is het, net als de geleidelijke invoering van het alcoholverbod, haram (verboden) verklaard. Volgens de usuli’s echter heeft Omar het verbod ingesteld, een kalief die zij als sjiieten niet erkennen” (https://nl.wikipedia.org/wiki/Nikahu_al-mut%27ah).”

    Opmerkelijk dat men iets terugdraait wat Mohammed onderschreven heeft: het huwelijk voor een uur. Eveneens is het opvallend dat in het geval van de heteroseksuele geslachtsdaad wèl een concessie gedaan wordt aan de menselijke “zwakte”, terwijl aan andere menselijke zwakten, althans gezien vanuit het perspectief van de sharia of Islam in brede zin, ik noem de homoseksualiteit, bij voorkeur geen concessie gedaan wordt. Dus we kunnen wel stellen dat er op het vlak van de moraliteit iets goed scheef zit binnen de sharia.

    We kennen allemaal de beelden van de homo’s die van het dak gegooid worden in IS-gebied, dat is nu precies de geest en letter van de sharia in haar meest afschuwelijke vorm, die we overigens ook in Saoedi-Arabië tegen kunnen komen, maar denk dan meer aan ophanging en onthoofding. In relatie tot het huwelijk voor een uur denk ik ook aan de Yezidi-meisjes die gevangen zitten in het IS-kalifaat, daar kun je hier wat over lezen. Kortgezegd, het huwelijk van een uur maakt het voor een IS-strijder mogelijk om zich zonder zich bezondigen aan prostitutie aan zijn gerief te komen. Maar zonder dit huwelijk kunnen ze ook hun ongoddelijke gang gaan, zeker als het om hun slaven gaat, zoals in het geval van de Yezidi’s. In Iran kun je ook een uurtje getrouwd zijn dit item gaat daarover: http://tegenlicht.vpro.nl/afleveringen/2004-2005/tippelen-in-teheran. Ook in Indonesië en Saudi-Arabië bestaan dergelijke huwelijken:

    “Nikah Mutah (huwelijk van een uur) schijnt al in pre-islamitische tijden te hebben bestaan als oplossing voor lange reizen. Merkwaardig is dat het eigenlijk een sjiitische gewoonte is die door de soennitische traditie wordt afgewezen. Aangezien zowel Indonesië als Saudi-Arabië soennitisch zijn roept dit vraagtekens op. Echter, er bestaat ook een soennitische versie: het Misyar-huwelijk. Wat precies de verschillen zijn tussen het soennitische en sjiitische tijdelijke huwelijk is voor een leek moeilijk te begrijpen. Waar het uiteindelijk op neerkomt, is dat het allebei huwelijksvormen zijn zonder werkelijke verplichting en vaste verbintenis. De lusten zonder de lasten.” (http://www.volkskrant.nl/opinie/halal-prostitutie~a3785050/)

    Dit soort wetgeving aangaande het huwelijk maakt prostitutie mogelijk, maar dan niet open en eerlijk, maar op een hypocriete wijze (hoewel het in het westen ook vrij hypocriet kan zijn op dit vlak). Prostitutie is iets waar Allah niet van houdt, to say the least. Daarbij wekt de shariawetgeving de indruk dat de gelovigen Hem niet geheel voor vol houden: de allerhoogste zou deze truc van het korte huwelijk toch moeten kunnen doorzien? De heilige wet herbergt duidelijk een slimme clausule, een prettige toevoeging die de mannen goed uitkomt, teneinde de zakenman op zijn hotelkamer of de strijder in zijn gerieflijke kamptent in staat te stellen om zijn seksuele behoeften te bevredigen.

    Daarbij is er nog probleem met dit oude “rechtssysteem”, dat overigens stamt uit 9e eeuw, namelijk dat het eigenlijk geen rechtssysteem is.

    Wat is het dan wel?

    Ik begon dit stukje met de stelling dat: de sharia een systeem van goddelijke wetgeving is, of gezien kan worden als een rechtssysteem dat door Allah aan de mens is gedicteerd. Mauries Berger schrijft in zijn boek Sharia uit 2006:

    “Het islamitisch recht is geen recht in westerse zin. Er is geen sprake van wetboeken die bedoeld zijn om conflicten te voorkomen en, in het uiterste geval, te beslechten. Sharia is in de eerste plaats een religieuze plichtenleer die het menselijk handelen in wereldse en religieuze zaken bepaalt, zowel in de relatie van mensen onderling als van mens tot God.” (Berger)

    Kortom, de sharia is een set van regels die je van Allah moet naleven, dat het: “menselijke handelen in wereldse en religieuze zaken bepaalt.” Berger stelt dat het geen rechtssysteem in westerse zin, maar deze functie van rechtssysteem heeft de sharia natuurlijk wel in de landen waar zij van kracht is. Het is een systeem met een sinister randje, omdat het in essentie onveranderlijk is. De Brits-Amerikaanse auteur Christopher Hitchens auteur van het boek: God is not Great. How Religion Poisons Everything, heeft eens gezegd dat Noord-Korea een betere optie is dan een totalitair regime onder een wraakzuchtige God, Allah in dit geval, omdat je in Noord-Korea nog de optie hebt om te sterven of jezelf van kant te maken. Het andere totalitaire regime is voor eeuwig en eeuwig.

    Doe je dingen die niet mogen van Hem, dan volgt in bepaalde gevallen de doodstraf. Welke gevallen zijn dat?

    Er zijn verschillende manieren binnen de islam om in ongeloof te vervallen. Dit kan geuit worden door o.a. uitlatingen of handelingen. Een aantal mogelijkheden zijn:

    1. Shirk plegen, het gelijkstellen van iets of iemand aan God, de grootste zonde binnen de islam,
    2. Gods heerschappij verwerpen of Zijn Eenheid,
    3. Een eigenschap van God verwerpen,
    4. Een of meerdere van de islamitische Heilige Boeken of boodschappers verwerpen,
    5. God of de profeet Mohammed beledigen,
    6. Iets dat haram verklaard is proberen toegestaan te maken,
    7. Een verplichting van een van de vijf zuilen verwerpen of erover twijfelen,
    8. Twijfelen aan de getrouwheid van een van de profeten,
    9. Twijfelen aan de Dag des Oordeels,
    10. Neerbuigen voor iets of iemand anders dan God,
    11. Verrichten van seksuele handelingen met een niet-moslim

    Het is duidelijk dat kritisch denken binnen de Islam niet toegestaan is, geen twijfel over mogelijk! ;)

    Vrijheid van godsdienst

    De sharia gaat er vanuit dat God bestaat en dat we zijn wil moeten doen. Doen we dit niet, dan mogen andere mensen die weten wat God wil, omdat het in een boek staat dat ze hebben gelezen (of zeggen dat ze het gelezen hebben), andere mensen laten doden of dit zelf doen. Binnen het westerse rechtssysteem, dat geworteld is in de Joodse, Griekse, Romeinse en humanistische tradities, hebben wij onze medemens de vrijheid gegeven om zijn geloof of ongeloof te belijden. Dat noemen we de vrijheid van godsdienst, deze is verankerd in art. 6 van de Nederlandse grondwet:

    ” 1. Ieder heeft het recht zijn godsdienst of levensovertuiging, individueel of in gemeenschap met anderen, vrij te belijden, behoudens ieders verantwoordelijkheid volgens de wet.

    2. De wet kan ter zake van de uitoefening van dit recht buiten gebouwen en besloten plaatsen regels stellen ter bescherming van de gezondheid, in het belang van het verkeer en ter bestrijding of voorkoming van wanordelijkheden.”

    (http://www.denederlandsegrondwet.nl/9353000/1/j9vvihlf299q0sr/vgrnbhimm5zv)

    Vooral het stukje: “behoudens ieders verantwoordelijkheid volgens de wet” is belangrijk, want dit beperkt deze wet. Hoe werkt dat? Het is onderhand een klassieker: je recht stopt wanneer je dat van een ander aantast. Een gelovige X kan zijn of haar religieuze ideeën nooit afdwingen bij een ander Y, want die ander Y mag namelijk zelf weten of hij of zij het verhaal van X wil accepteren als waar, goed of mooi, etc. Misschien vindt Y het verhaal van X wel helemaal geen mooi verhaal, wellicht zelfs een beetje vergezocht of het laat hem Siberisch koud. De sharia staat twijfelen en verwerpen niet toe, dit staat haaks op onze wetenschappelijke cultuur, die juist door het betwijfelen aan bestaande verklaringen in de trant van: ‘de bliksem wordt veroorzaakt door de hamer van Thor, er bestaan elven en eenhoorns, deze visioenen vertellen mij waar het met de wereld heengaat’, uitgegroeid is tot de boom van kennis die we nu hebben.Twijfel is essentieel bij het vinden van de juiste route naar de waarheid: hoe de dingen in elkaar zitten. Sterker nog, misschien komen we er wel nooit achter hoe alles in elkaar zit.

    Wetten vormen in het ideale geval, want het blijft Mensenwerk, een harmonieus geheel, zodat bijvoorbeeld art. 6 en art. 11: onaantastbaarheid van het lichaam op een logische juridische wijze kunnen bestaan. Op grond van het laatste artikel zou je kunnen betogen dat de besnijdenis bij baby’s verboden moet zijn. Deze artikelen kun je zien als conflicterend, hoe lossen we dat in Nederland op? Heel eenvoudig: de rechter buigt zich hierover, want met zijn of haar verstand, gevoel, kennis en kunde, zorgt hij of zij voor de felbegeerde harmonie tussen de artikelen (wetten). De wetgeving volgens de sharia lijkt vooral ten behoeve van Allah zelf geschreven te zijn en een klein beetje voor de zakenman en de strijder.
    Overigens wordt de religieuze soep niet zo heet gegeten als hij wordt opgediend, want vanaf het vroege bestaan van de islam deelden de joden, christenen en moslims elkaars heilige plaatsen. Ook nu nog komen we moslims tegen in de kerk, bijvoorbeeld in de Koptisch-Orthodoxe Kerk in Egypte, ze steunen daarmee hun christelijke broeders die door radicale moslims worden onderdrukt. Deze onderdrukking door de radicale moslims wordt steeds heftiger in dat land, maar ook in de andere landen in het Midden-Oosten. Er is dus een broederschap tussen mensen van verschillende geloven, zelfs of juist in het Midden-Oosten, waar men er zo langzamerhand ook zat van is telkens een bom in de buur te horen vallen.

    De Sharia als leefwijze

    De sharia heeft meerdere zijden: het is een set van plichten en het is een verzameling absolute geboden. Deze ideeën kaderen het leven (zingeving) en hebben een dwingende rol, daar deze wetten absoluut zijn. Het is verleidelijk te stellen dat er niets op tegen is wanneer mensen willen leven volgens de “plichten” van de sharia, het gaat ten slotte om een een persoonlijk leefsysteem en we kennen toch vrijheid van godsdienst? Toch moeten we niet te snel een relativerende toon aan slaan door uitspraken te doen als: ‘het is hun cultuur en manier van leven’ of ‘wie zijn wij in het westerse wereld om de sharia te beoordelen als zijnde immoreel’ en ‘alle rechtssystemen zijn evenwaardig’, want dit zijn allemaal uitspraken die er vanuit gaan dat een absoluut rechtssysteem niet kan bestaan, dat het aan de mensen in een specifieke cultuur zelf is om te discussiëren over wat rechtvaardig is en wat niet, om daarna vervolgens zelf wetten op te stellen op basis van de eigen morele bevindingen.
    De bovenstaande relativistische gedachtengang hoort bij een manier van denken die is geworteld in de westerse, humanistische cultuur die de waarde van het individu voorop zet. Dit is een erfgoed dat we moeten onderhouden en waar we voor moeten vechten in de intellectuele zin van het woord. Daarbij is de soevereiniteit van volken essentieel, dat staat buiten kijf, ook als het aankomt op de totstandkoming van hun wetgeving. Toch is een evident immorele wetgeving (sharia), die het bijvoorbeeld voorschrijft dat vrouwen na verkracht te zijn, nota bene een celstraf moeten krijgen omdat ze seks buiten het huwelijk hebben gehad, niet te rechtvaardigen door te zeggen: ‘de mensen vinden daar dat het zo hoort, dus we mogen er niets over zeggen’. Deze “rechtsgang” is niet rechtvaardig, kent geen moraliteit, heeft een absurd karakter en het is ronduit kwaadaardig dat dit soort praktijken anno 2016 nog gaande zijn op de wereld. Er is geen greintje empathie te vinden in deze manier van rechtspraak. Ik vraag me af, of de vrouwen in kwestie en hun families het met deze wetgeving eens zijn. We kunnen het antwoord wel raden.

    Wat zijn verder de problemen met de relativistische manier van denken aangaande de sharia?

    1) De relativiteit aangaande de sharia is niet wederzijds

    Het relativistisch denken dat wij in het westen bezigen is niet wederzijds, want de gelovige of fundamentalist gaat er nu net wèl vanuit dat er een absoluut rechtssysteem bestaat, namelijk gedicteerd door Allah en dus geworteld in zijn wil. ‘Fundamentalist’ en ‘gelovige’ duidt in essentie hetzelfde aan: een persoon die de wil van God als fundament neemt voor zijn leven. Dit laatste hoeft geen negatieve consequenties te hebben voor de persoon in kwestie of voor diens omgeving, hoewel er zich wel uitdagingen op het intellectuele of morele vlak kunnen voordoen die in potentie een negatieve uitwerking zouden kunnen hebben, zoals het geen hand willen geven aan een vrouw, wat in zekere zin een kleine symbolische handeling van verzet is tegen de westerse omgangsvormen, of een vertekend beeld hebben over het ontstaan van de aarde, want we weten eerlijk gezegd in wetenschappelijke zin niet hoe dit proces zich precies voltrokken heeft. Een beetje bescheidenheid past de mens dus op dit vlak, maar speculeren mag natuurlijk.

    Grofweg kun je zeggen dat:

    Er een groep gelovigen is die de verantwoordelijkheid voor de uitvoering van de wil van God vooral bij Hem zelf laat, dus geen sharia, maar een seculiere wetgeving. ‘God zal later zelf wel oordelen’.

    De tweede groep doet dat duidelijk niet, zij komen dan ook dagelijks op het nieuws voorbij. Deze gelovigen achten de sharia hoger dan de wetten van de seculiere samenleving, waarmee de sharia een concurrerend denksysteem voor de verlichtingsidealen van de democratische samenleving wordt: vrijheid, gelijkheid en broederschap. Daarbij komt ook de scheiding van kerk (lees: moskee) en staat te vervallen. De sharia erodeert op onder andere deze wijze de westerse cultuur van vrijheid en autonomie van het individu. Zijn of haar beslissingsruimte wordt kleiner, omdat er dan meer voorgeschreven wordt van uit een schimmige, oude bron.

    2) De sharia is als een steentje dat in de schoen wringt

    Het absolute karakter van de sharia maakt dat de wetten eigenlijk niet vrijwillig aanvaard kunnen worden. De wil van God ligt immers ten grondslag aan de sharia, dit systeem geldt dus altijd en overal, de wetten zijn altijd hoger dan de wetten van de seculiere staat. Door te stellen dat je deze wetten wel in vrijheid mag aanvaarden tast je de absolute geldigheid van dit systeem aan. De gelovige zit in een spagaat, want hoewel hij of zij de seculiere wetten respecteert (God zal oordelen wat goed en slecht is), leeft men toch niet op een volkomen juiste, islamitische wijze. De tegenstelling tussen westers recht en sharia blijft wringen in het hoofd van de gelovigen, dit maakt hen ontvankelijk voor radicale ideeën zoals die van IS. Geen wonder dat er, onder andere vanwege het verschil tussen de westerse en Islamitische waarden, veel gelovigen uit Europa naar Syrië afgereisd zijn. De utopie van het kalifaat lokt, deze lokroep wordt gehoord en uiteindelijk lijkt er in de betekenisvolle ruimte “tussen” de westerse en islamitische waarden een radicale identiteit gevormd te worden. Als twee tegengestelden krachten duwen de conflicterende waarden tegen elkaar aan zorgen voor een hoop heisa in de psyche van de gelovige. Er ontstaat de behoefte aan een synthese tussen de tegengesteldheden om de spanning op te heffen, hierdoor kan een proces van secularisatie kan op gang komen of men slaat door in de extremiteit.
    Toch hoeft een strikte religieuze opvatting niet per definitie ontwrichtend voor een rechtstaat als de onze te zijn, het gaat erom in hoeverre men bereid is de religieuze utopie (bijvoorbeeld het stichten van een kalifaat in de polder waar de sharia van kracht is), boven de seculiere wetten van het land in kwestie te stellen. Dus eigenlijk moeten we ons afvragen hoe radicaal een persoon is in zijn of haar gedrag, en hoe sterk is zijn of haar wil om de religieuze utopie van het kalifaat of de shariawetgeving te verwezenlijken.

    Conclusie:

    De sharia is als theocratisch systeem volkomen tegengesteld de westerse rechtsopvattingen, zij kan daarom in de Nederlandse samenleving noch als stelsel van plichten noch als systeem van redelijke wetten aanspraak maken op enige vorm van legitimiteit, hetzij in morele zin hetzij in juridische vorm. Er zijn ongetwijfeld goede punten aan te halen met betrekking tot de sharia, want een rechtssysteem (op een poging daartoe) is altijd nog beter dan helemaal geen rechtssysteem, en het kan niet zo zijn dat een verschijnsel alleen maar negatieve eigenschappen heeft. Toch is het evident dat de sharia zeer laag scoort, naar westerse opvattingen, op zaken als moreel besef. Daarvan heb ik hierboven een aantal voorbeelden genoemd. Men dient op grond van de wet respect te hebben voor een ieders geloofsovertuiging, maar niet zozeer op de inhoudt van deze overtuigingen, want die mag men zo hard bestrijden als nodig is, want men mag namelijk zeggen dat een religieus verhaal onzin is of een rechtssysteem dat hiermee samenhangt immoreel. Daarbij is respect voor de medemens belangrijk, omdat het altijd gaat om een medemens; de naastenliefde komt hier om de hoek kijken, ook als het om een andersdenkende naaste gaat. Indien deze graad van respect niet mogelijk is bij de fundamentalist, deze westerse cultuur de rug toekeert, dan is het voor iedereen beter dat deze persoon uit ons midden vertrekt en verhuist naar een plek waar zijn of haar ideeën wel wortel kunnen schieten. Als men niet in de westerse waarden gelooft kan men de ongelovige blijven overtuigen, maar uiteindelijk zal degene zelf moeten beslissen wat hij of zij gaat doen: blijven of gaan. In onze maatschappij is de mens de maatstaf der dingen en wordt het idee van God veelal gezien als een illusie of een rest uit een vervlogen periode van de menselijke ontwikkeling. Men kan zeggen, dat op deze manier de westerse cultuur wel erg ver boven de fundamentalistische islamitische verheven wordt, maar andersom geredeneerd (een opmerking van Harry Mulisch in een andere context), zou je ook kunnen zeggen: ‘die anderen kunnen toch meekomen’! Meegroeien in moreel besef! De geseculariseerde moslims, die dus bij ons horen, houden van onze vrijheden. Betekent dit dat we allemaal hetzelfde denken? Nee, gelukkig niet. Gelukkig leven we in een bijzonder land waarin je mag zeggen wat je denkt, voelt, vindt en voorstellen wat je wilt voorstellen, maar op deze voorstellen mag je ook bekritiseerd worden.

    Coda:

    Hoe onze Nederlandse cultuur zich ontwikkelt baardt veel mensen zorgen, omdat de tegenstellingen zo groot worden gemaakt. Het is misschien geen slecht idee om eens een ander geluid te horen, letterlijk. Check de documentaire “Sufi Soul – The Mystic Music of the Islam”, deze film gaat over een stroming in “de” islam die de liefde en niet het recht als hoogste doel heeft. We leren ook over de verschillen in islam en de overeenkomsten tussen het christendom, hindoeïsme en de islam. Over de manier hoe de islam veel van het christendom heeft overgenomen, zoals het gebruik de schoenen uit te doen op een heilige plaats, zo zijn er nog een aantal. Alle mensen zoeken naar een vervulling in hun leven, hopen op het goede voor zichzelf, laten we dan daar beginnen, zodat we uiteindelijk uitkomen bij het idee, dat we alleen het goede voor onszelf kunnen bereiken als we dit ook voor de ander willen. Dat laatste laat de genoemde documentaire zeker zien.

    Vrede,

    Rumi

    1. Hoe kan een wet nu geschreven worden door iets wat niet bestaat! Er bestaat helemaal geen God, geen Allah geen Jesus helemaal niets, het is gewoon een verzinsel van onze voorouders samen met hun regelgeving, die inmiddels al lang niet meer van deze tijd is en daarnaast ook nog een buitengewoon wreed is. Dus het word tijd om eindelijk eens jullie ogen te openen en zelf verantwoording te nemen voor alle daden die de mensheid pleegt in naam ven een god die er niet is

  5. Leuk hoor de Sharida, maar deze past niet in Nederland. Dit land is een Protestands Katholiek land. Wat ik OOK afkeur dit omdat het geloof meer kapot maakt dan mij lief is. Denk hierbij aan ongelijkheid tussen man en vrouw, uithuwelijken ed. Dit is mijn persoonlijke mening wat mij betreft word het verboden in dit land.

  6. Je moet wel heel grote oogkleppen ophebben en/of je wordt vanaf het begin gemanipuleerd door personen die de absolute macht over jou denken heeft of wil hebben.
    Je verwerpt je vrijheden die je voor jezelf EN ANDEREN oplegt als je kiest voor sharia. of gedwongen wordt om moslim te worden ONWETENDE ..!!
    Absoluut niet acceptabel de sharia in ons land ..

  7. En maar procederen en lobbyen bij polutieke vriendjes zodat ze een nieuwe haattempel kunnen bouwen. Die woordvoerder lijkt me ook iemand die opeens opduilt in Syrie met een vlag op de achtergrond en een machette in zijn hand.

    Weet wat je stemt, voor je het weet heb je zelf ook een haattempel als buurman in Groningen. Als daar een varkenskop voor de deur wordt gelegd (is daar weleens iemand voor egarresteerd, misschien juist een inside-job om meelij op te wekken?) zie je de politici over elkaar heen tuimelen, als er haat wordt gepredikt hoor en zie je ze niet meer. Wel blijven ze dan nog gewoon geld pompen in die haattempel.

  8. Niet alle aanhangers van de Islam blazen zich op, maar velen steunen het wel.
    En het is bekend dat ze gerecuuteerd worden in door Ankarra en Arabische staten ondersteunde Moskeeen.

  9. Ik ben het volledig met Anarchist eens. Het ”geloof” is de bron van alle kwaad op deze wereld. Kijk naar Irak, Iran Afghanistan ed. Trieste dieptepunten op dit moment. Verder alle aanslage die er recent geweest zijn. Uit naam van Allah. Bedankt, oprotten met die gasten.

  10. Wanneer je wilt leven naar welke godsdienstige overtuiging dan ook dan moet je dat zelf weten, wat een ander daar van vindt. Zolang je in de publieke ruimte niet voor overlast zorgt dan ben je daar helemaal vrij in.

    Dat is de essentie van een democratisch en vrij land.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *